Alle inzendingen over glasgerinkel

Blauwe lucht met wolkenveren blij gebeier uit de toren mandarijnen ingemaakt nieuw groen schort met pannelappen gastvij geurend is de keuken glaasje binnen handbereik flessen en papier verdwenen vrolijk klep- en glasgerinkel fietstassen geleegd Blauwe lucht met wolkenveren blij gebeier uit de toren mandarijnen ingemaakt…

terwijl er grote vlokken vallen in eindeloze stilte beweegt het in mijn oor de stemmen van een broos gesprek met spatten glasgerinkel en kletterend servies in kleren wil ik ze wel hullen de vreemde schelpen aan mijn hoofd beschermend koesteren tegen de golven die ongevraagd en onverwacht soms zacht soms ongenadig mij willen overspoelen…

En 't klonk als kanonnades, schot na schot, En 't klonk als lang rinkink'lend glasgerinkel, Toen 'k ver in 't dal zwiepte met bliksemkrinkel Kristallen koepelbouw van gletschergrot. Op ieder wolkenblad een gouden letter, Orakelde ik, en noodlot en sibylle: Jouw wezenheid verwerklijkt zich niet hier.…

Rokerige ruimte, glasgerinkel aan de bar donkere hoekjes, gelach, mompelend gepraat het kleine podium, ‘n geelrood verlichte vlek de zachte tonen van een aangeslagen gitaar zwellen aan, een slow blues wordt ingezet ingehouden tikken vanaf een drumstel, bastonen vallen in, zachte dreunen in je borst plotseling de smartelijke kreten van de zanger…

Het theeservies van de mens wiens dagboek als een raam werd dichtgeklapt - glasgerinkel, inktvlekken staat vies op andermans aanrecht. Maak het nu beter, was het af en breng het terug. Maar alleen de doden mogen vergeven en zij kunnen niet spreken.…

Dote gaat onvervaard op stap (het is hem heus het is geen grap) Zwijgend treedt hij door de voordeur (glasgerinkel betekent groot malheur) Bloedend richt hij zijn onzekere schreden (de tijd van rennen is al lang geleden) Naar de Eerste Hulp Post om de hoek (gesloten van 12 tot 1, dat’s andere koek) Lopend naast zijn dure, exquise schoenen…

Opeens klinkt er van buiten een luid glasgerinkel – of – van búiten? Nee, goddomme, ’t is híer, bij ons in de hal! Ik stuif naar beneden, zie glassplinters, gelukkig heb ik m’n toffels aan, schuif door de splinters heen en ruk de voordeur open. Ha! Ik zie ze rechts de hoek omgaan, snel naar boven nu, politie bellen.…

" Glasgerinkel klinkt door de zwoele Duitse zomernacht en terwijl een lauwe bries door de woonkamer blaast roept Brunhilde vertwijfeld door het gat in het raam: "Helmut! Helmut.. Komm zurück! En je echtelijke plichten dan?...."…

. - - Kwieek)…. boem - Kwieeeeek)…. boem - glasgerinkel > … en daarna stilte; een kettingbotsing van de bovenste plank. De jongeman pakte als de gesmeerde bliksem zijn koffertje, smeet het in zijn kever, stapte in en scheurde weg. Op dat moment waren de bestuurders van de drie auto’s net uitgestapt.…