Alle inzendingen over greta thunberg

bent en de Van Dale aanschaft, Fries of Drent Dit jaar is het Klimaatklever geworden protesten in musea wereldwijd rebellen met een noodzaak en een reden extinctie van volwaardig bodemleven verschraling van biodiversiteit Tegen-natuuruitroeiings activisten zijn snelweg-, autoshowroom plaktivisten vastgelijmd aan CO2-uitstoters als Greta…

Ik maak me over Greta grote zorgen Hoelang zo’n kind dat hele circus trekt Oschoon haar boodschap wel de lading dekt Was in New York de stemming :’Goedemorgen Die kleine puber met haar kwaaie kop Gaat dat niet wat te ver over de top?’…

Ik zie een boos klein meisje, woedend over de wereld waarin ze leven moet. Terecht woedend op leiders, landen en bedrijven vanwege de puinhoop die ze achterlaten. Ik deel haar woede en haar zorgen, ben ook bezorgd over haar. Zal ze ooit nog lachen, liefhebben, beminnen, lijden aan een gebroken hart in plaats van aan de wereld?…

De mintgroene dalen omsloten door heuvels van noordelijk Zweden in midzomernacht schijnen als rendieren- reeën te baden in 't gloedvolle magische schijnsel der nacht toppen en kammen verlenen de wanden een tondeldoosvuur als in sprookjes gedacht de jeugdige Thunberg zag met lede ogen het slinken der sneeuwranden als het bewijs…

ze bouwt haar onbreekbare taal uit stenen zonder te verdwalen zweeft ze tussen wijzen van doen en laten ongelovigen jaagt ze in hoge stekelige bomen haar tong is haar hart uit stenen bouwt ze haar onbreekbare taal niet alles komt goed weet Cassandra…

Bij de VN sprak Greta met de vlechten, Ze nam haar toevlucht tot de hyperbool, Ik denk dan: moet zo’n meisje niet naar school, In plaats van tegen windmolens te vechten? En elke keer als ik haar zo zie strijden, Treft mij een diep gevoel van medelijden.…

Ze was op weg naar Gaza in een bootje, Maar Israël heeft Greta uitgezet, Zodoende heeft ze geen Gazaan gered, En kreeg ze ook nog het verkeerde broodje! Ze dacht niet aan klimaatverandering, Omdat ze vliegend weer naar Zweden ging.…

Hij klaverjast nu met een moslimmaat en zij is Greta Thunbergidolaat.…

Ik heb geen Greta, Bill of Frederik, Geen Annemijn, Mattheus of Hermina, Bartholomeus, Kim of Catharina, Geen Mark, geen Fleur of Donald en geen Dick. Ze zijn er niet, ze raken niet gewond, Ze hoeven niet te sterven aan het front.…

Bij Ethiopië denk je al gauw aan langeafstandslopers in een lijn Aan honger, droogte, stammentwist, woestijn Aan loze arbeid in de akkerbouw Nobelprijs voor de Vrede…goed doordacht en beter nog dat Greta even wacht……

Plots wist ik wat of houden van betekent In de ander vinden wat het beste is Liefde, wijsheid, passie, droefenis Je ware zelf het spiegelglas uitbrekend Latent aanwezig, nu scherp afgetekend Je diepste wezen en geschiedenis Waarin nabijheid naast benauwenis Pulserend licht en alles vanzelfsprekend Besef dat ik mijn lief gewoonweg bén Hoe…

repaircafe onder het mom: 'weggooien kan altijd nog' en allerlei diensten verleen ik met gesloten beurs het gezegde: 'voor wat hoort wat' maar dat hoeft geen geld te zijn gewoon er voor mekaar zijn, dat geldt veel meer nu ga ik even zitten, even mediteren, bidden, huilen en troost me met de gedachte van vooral de jongeren ook boze Greta…

O Greta Green, bewaar de aarde in je kwade vuist als je liefste knikker.…

Samen met Frans een lange nacht gehad In een hotel, twee kamers naast elkaar Dat het gebeuren zou was zonneklaar We zochten en we vonden onze schat Werden de vleugels van één adelaar Die zijn gewicht met wind en wolken mat De kracht en gratie die het dier bezat De schaduw ervan boven ons als paar De bliksemdrager zou verongelukken Uiteenvallen…

Greta voor ‘t eerst op kamers Klaagt tegen haar vriend dat De huurbaas gluurt door ramen Kijkt brutaal naar binnen, dat Geeft ‘n gevoel van onbehagen Een oudere nette heer belt aan Bos bloemen onder zijn arm Haar vriend ’n slome mispeer Nog niet nuchter van gisteren Doet open, gaat gelijk te keer Jij bent dus die vent, die stalker…

D.V., want eerstens is het Veni Spiritus Sanctus, tweedens was er een dappere, strijdbare Française à la Gretha Thunberg klimaatactief in een halve finale (mooi werk!) en derdens een fantastische Duitse Zverev die in de halve finale tegen Nadal in de tiebreak van de tweede set tot ieders ontzetting door z'n enkel ging.…

de oude dagen klagen die de ballast van een voorbij jaar dragen lief en leed wordt straks met een gouden randje omhuld nog eventjes geduld wij gaan geluk en voorspoed wensen met kusjes en geschenken een deur wordt straks dicht gedaan wij mogen op nieuwe wegen gaan.…

De laatste rozen leggen op een open graf en de pijn voelen hoe schielijk een leven brak dank Hem -– die eeuwigheid gaf!…

't Waren onze ogen die elkander zochten of onze harten die elkander mochten? 't Waren onze zielen die graag samen spraken of onze handen die elkaar aanraakten? 't Was een streling op mijn rug of een woordje soms heel vlug 't was: ik weet ook niet wat waarschijnlijk iets dat jij alleen bezat. 't Was de glans over je haar je zacht en…

Je lijkt een slapende prins tussen witte zijde opgebaard in droefheid staan wij rond jou geschaard het licht van kaarsen valt op je gelaat en handen we voelen de gebrokenheid met d' aardse banden lelies en rozen liggen over je voeten gespreid als symbool van een liefdevol afscheid in stilte gaan we je volgen op je laatste…

Hemelse nachten waarin jouw sterretje schijnt blijf daar maar wachten in je glans die nooit verdwijnt kind van ons - aan God gewijd!…

somber en intriest liggen de oktoberstraten de herfststormen , de pittige regenvlagen het coronavirus dat aan iedereen wil knagen en wij die over contact en afstand moeten waken kleuren van de herfst vervagen in het corona rood die ondanks strenge maatregelen blijven stijgen ons leven en onze gezondheid wil bedreigen in schrijnende toestanden…

'k Laat je niet zonder liefde zijn 'k laat je niet verkillen in een koud graf de zomerrozen die voor jou gaan bloeien gaan je zo vaak zeggen: hoeveel ik om je gaf. 'k Laat je niet zonder liefde zijn de nachtegaal zal nog voor je zingen als toen ik mijn eerste verzen voor je schreef en onze beide harten in eindeloze verrukking dreef. 'k laat…

Iedere dag is er één van afscheid nemen iedere dag van een afgesneden pijn hoe kan ik dan nog verder leven als dat zonder jou moet zijn? Het lukt niet meer om opnieuw te beginnen wat heeft er in mijn leven nu nog zin geen nachtegaal die ‘k hoor zingen en geen hart dat ik nog bemin? Zoals in het herfstgetij moet ik wachten ligt onder…

Na al de jaren die je bent gestorven hangen je hoeden en kleren nog in de kast alles volgens je zin voor orde netjes opgeborgen en een smalle ring die vader je ooit gaf. In een blikken koekjesdoos bewaarde je foto’s en documenten oude spaarboekjes met lang opgestreken kapitaal en renten een beursje met je brillen, paternoster en gebedenboek…

de heksen en spoken vliegen door de donkere lucht ze komen ruzie stoken zijn niet bang van een griezelig gerucht ze schetteren en schreeuwen ook de vleermuizen komen eraan gelijk een bende hongerige spreeuwen zitten ze achter de bezem van de heksen aan de zwarte spinnen in hun spinnenwebben kruipen onrustig en zoeken naar vliegen en insecten…

Het werd naar de hemel gedreven op een witte wolk, zo donzig en zacht zijn zieltje was maar even op aarde gebleven al had het zijn moeke, maanden blijde verwacht. Zijn wiegje zal lang in het huis nog gedijen zijn kruisje zal eeuwig in de lentetuin staan. de hemel zal zich in blauwheid verblijden als Hij door zijn rijk ziet een nieuw engeltje…

Als jij je laatste pijn moedig hebt verbeten 't verkrampt gelaat weer glad wordt en sereen en ik die met de moed der wanhoop heb gebeden een lege kamer verlaat in snikken en geween. Als mijn woorden niet meer tot je spreken het teder aanraken je niet meer ontroert sinds alle aardse verbondenheid werd verleden en je hierboven door de Heiland…

De jaren van mijn jeugd lagen vergeten op bladzijden, dag na dag geschreven de tijd liet zich niet lenen tot het lezen tot de ziel zelf weer tot mij kwam spreken. Zij kende nog ieder woord, iedere zin die ik vergeten was; sprak zij weer in zo kregen zij een tweede kans op leven na jaren in de kast, onbelangrijk te wezen. Jaren lagen zij…

Maggie moest opeens streng diëten mocht juist een appelschijfje eten ze kon het niet aan werd net een sprinkhaan die alles begon op te vreten…