Alle inzendingen over ijskou

Op de plek waar je was Ligt het hier nu voor me, Tastbare herinnering aan Jou, aan je gevoelloos hart, Een levensteken van jou Waarin de ijskou nog voelbaar is En waarvan het de vraag nog maar is Of het ooit ontdooien zal…

Neem maar mee Je ijskou En kom nooit meer terug Blijf weg En neem alles mee wat je bezit Want zo zie jij het toch: Jouw bezit dat met jou klinkt.…

Ik zie de stralen van regen de kou van jouw herinnering, het liefdeloze dat jou vormde tot gekwetst mishandeld wezen dat daar slechts nog schemert in de ijskou van het bevroren gevoel achter tranenblauwe ogen.…

Stam die uit Duizend deeltjes Bestaat, bast Doortrokken van Leven dat Voorbij kwam, Die op de grens Van wat van mij is Stormen opving, Dodelijke ijskou Trotseerde, beschutting Gaf in zinderend hete Zomerzon - jij staat Hier zonder te weten Dat ik hier woon, Dat ik hier mens ben Zoals jij voor Iedereen en voor Niemand…

Jouw touch in dit nachtelijk uur, dwars door sleur en ijskou heen, ontsteekt in mij nieuw liefdesvuur.…

met het noorderlicht in aanschouw vliegt het voorbije leven langs mij heen zo dierbaar en voor altijd in mijn hart zoete herinneringen suizen langs mijn oren om voor immer op mijn vleugels mee te dragen met mijn ogen gericht naar de horizon trekt de ijskou aan mij voorbij zie ik aan de evenaar de zon weer schijnen…

gaat de bus verder richting stad Maar ik ben nog daar, waar de regenboog het canyon raakt en 't pad die weidse lus haakt in het landschap Vlak, onder de gletsjer Wil geen pot met goud maar lopen nu de storm is uitgeraasd De knisperende zwarte lava als basterdsuiker onder m'n voeten Zonder haast laveren tussen de vulkanen De ijskou…

De ijskou van de ware tweespalt staat daar. Aan de rand van de afgrond waar hij zijn tegenspreker, triomfantelijk, snoert en bespot. Zo fout. Wees erbij. Wees wie je bent. Kom en blijf. Jij. Maar vergeet niet alle mensen. Kies je kant van goede kleur, ook jij dichter, van klare taal. Durf, hou vast. Elkaar.…

(voor Chester Charles Bennington) 'We all have wings, but some of us don't know why' Michael Hutchenge Als kind ben je seksueel misbruikt, een vriend van je vader verwoestte jou, waardoor jouw ziel werd gefnuikt en je continu krijste in de ijskou.…