Alle inzendingen over koolstof

Een nobele kruin van halfedel filigraan van bevend koolstof aan een grijsgrauwe hemel de wind ervan aangedaan…

Vriendschap kan waardevol zijn als een mooie diamant, met vele geslepen facetten. Toch dient men er op te letten dat zo’n kostbaar kleinood nooit in laaiend vuur belandt. Geloof het of niet, van iets wat ooit waardevol was blijft niets meer over, ook geen as; hooguit een vleugje grafiet . . . . . . niet genoeg om dit op te schrijven…

Je kan alleen maar zeggen dat het een gure dag wordt hoog boven de bomen tekenen vogels halfafgebroken cirkels het papier is grijs de koolstof niet zwart maar asgrauw…

ik zie de schetsen van je hand jouw koolstof brandt weer in verwisselbare lijnen je verblaast het stof en scherpe contouren laten je hart weer in het zichtbare verschijnen zacht in pastel ben je gaan kleuren voorzichtigheid in rozerood toenal proefde ik je geuren je beeld komt op uit onverwerkte contrasten herboren laat jij je…

voorbeschouwing wel erflatend artefact in aarde te ontgronden dagzoom, stuifmeelkorrel luister hoe verweesde stilte de vertelling overmeestert strak uitgelegd liggen de iconen meerdaags ongezoet bijgezet in praalgraf -foto’s ontbreken menu noch maaltijd, alles van cijfers ontdaan voren en sporen doorakkerd ga terug met halverend koolstof…

het schiften van de oplossing, het slakke sop in de erlemeyer, met in droesem van koolstof en brak water de restwaarde nul. het niets van het nu dat nooit meer zal komen. en jij.…

al vroeg las ik geschriften, die ik amper begreep en zocht naar zinnen overeenkomstig mijn aard ik dikte die aan met koolstof, een potlood die er toe deed intuïtief wachtend om tot een barend moment van inzicht te worden bewaard vele ervaringen, aangestuurd door gevoel of nieuwgierigheid heb ik willen vertalen wellicht als gevolg van wijsgierige…

naast mij bezijden de aangelijnde muis ligt wat scherp puntig hout inmiddels kort van stuk het draagt koolstof in zichzelf doorheen een ielige gang waaraan scheppen is toevertrouwd en verscheidenheid wacht op aandrang opdat ik allengs licht uit duisternis delf  zijnde een punt of iets van zielenheil (met enig geluk) en ik met duim en twee…

vereeuwigt hun amoureuze toon Metalen klemmen wachten als duimschroeven voor allerlei geschriften Ovale bruine elastiekjes plachten zicht te vleien rond de stiften De slang met stalen tanden rust op de met spiraal gevlochten cahier waar wilde notities landen als haven voor vergetele dwaaltochten Voor mij ligt het witte blad waar koolstof…

dat lillend hart, die pomp van Rome Rees de tempel uit zijn rechte hoeken Gewijd aan Mars en Venus Genesteld in hun glazige greep De koepel is een log puiloog Gestut door wanden van beton Hun draagkracht fijn berekend Een lichtkegel valt binnen De keizer trommelt op de borst Tot een schicht de koepel trof Een wervelende vuurwolk, koolstof…

geen leven zijn de cirkel van het leven hoewel wreed voor een individu is het voor het geheel gezond we kunnen het zelfs niet begrijpen je bloed vervoert suiker en zuurstof naar onze cellen vervoert je defensieve cellen, voeding en hormonen in feite is alles in je wereld niets anders dan water en ijzer van de sterren je bent gemaakt van koolstof…