Alle inzendingen over kuuroord

Een lastige dame in Mühren Kon ’t kuuroord geen dag meer verduren Ze werd echt strontziek Van heilgymnastiek Maar volgens haar arts had ze kuren…

Wat heb je vanochtend me laten genieten Van twee tortelende lichtgroene parkieten Je tuin is een zonnehof, garden of eden Lavendelgeurminnende lustige lieden, Azalealusthof voor rustige lieden Een kuuroord voor kruiden, een zonflorafeest Voor lieveheersbeestjes misschien nog het meest…

Vittel 1 In de hotelwitte stad met zijn minerale magie overvalt mij een kitscherig gevoel van vergeelde schoonheid, jeugdig gestileerd in art deco Vittel 2 Daar holt het baasje met zijn witte poedeltje in een dolle bui van vijf meter.…

een dwaalspoor te brengen geruchten over zijn leven doen er eigenlijk niets toe hij ademt zilveren sprookjes in de achtertuin van zijn geweten roostert er koperen visjes en knoopt zijn veters stevig hier moet ergens het kikkerpad zijn in naakt gevulde droomwindkussen hervindt hij zijn verhaal, tot morgen geen schoonheidskuur in een kuuroord…

Ik zie het bord Loenen en ik zie een schaatsende Aart Schenk opeens naar de finish rennen, terwijl hij onder gladiolen wordt bedolven, bijt ik in het stof en begint een moeder met afkolven om mij een levenselixer te schenken, naakte vrouwen creëren een lusthof, terwijl het kuuroord begint te wenken.…

binnen hem groeit een kuuroord waar een smeuïg, hete zonnebrij dat je voorzichtig voorleest als zoete koek zwelgt hij erin. alweer een mens gered.…

Borderline is verlangen naar een permanent kuuroord, niet die boze buitenwereld. Borderline maakt eenzaam en rijk tegelijk. Borderline maakt me stuk en heelt me. Borderline…………… Ik heb het, haat het en omarm het. Borderline, dat heb ik.…

In Merano werd Jan in een kuuroord door Heleen verpleegd, de liefdeslijnen kwamen op de valreep weer tesamen, zijn rijke leven werd te vroeg door tbc uitgeveegd, maar Heleen was zijn muze, dat kan de dominee beamen.…

Pas als ik afdaal richting Vernet, een kuuroord dat nog steeds de voornaamheid lijkt te bezitten die de eerste Britse toeristen er in de 19e eeuw aan wilden verlenen, of misschien pas als ik in Vernet aankom, wie zal het zeggen, keert het geordende, veilige rationele denken terug. Niettemin verkeer ik in een soort jubelstemming.…