Alle inzendingen over marlene moviendolo

Ik denk nog heel vaak aan Marlene Wat had zij een heerlijke benen Doch elk exemplaar En dat was nou naar Had ook van die heel lange tenen…

Ik zie Amy Met iets geopende mond En neergeslagen Ravenzwarte Koolomrande ogen Afgelegd verlangen Tastend naar de waarheid Van zijn glans ontdaan The image as burden Olieverf op doek Amy Amy-blue Op het netvlies gebrand Expositie van Marlene Dumas: The image as burden…

rondom de tafel geschaard alsof het even weer net als vroeger was luisteren we naar Uw stem vader scheiden doet lijden klinkt het oude lied al twintig jaar bent U er niet meer op deze aard dan klinkt de melodie Lily Marlene Unter die Lanterne Uw lievelingslied in ons hart de wind fluistert Uw zijn bij ons zo samen dood is niet…

Je hebt ons teleurgesteld jouw ouders, je broers, iedereen die voor jou heeft gezorgd Je was bevoorrecht, maar nu krijg je een andere kamer We zullen je helpen Nee, je kunt hen niet meer zien dat weet je heel goed Je bent niet rein voor het Heilige Huis Je bent al vergeten Je bent er nooit geweest Niemand kent je Jouw leven begint…

Ik vind haar niet aardig. Maar dat begrijpt ze niet. 't Klinkt ongeloofwaardig, maar 'k ben haar favoriet. 'k Wil haar geen pijn doen. Maar hoe moet het dan? Hoe houd je je fatsoen? Wat als ik het niet kan? Hoe moet ik het haar zeggen? Doe ik haar geen verdriet? Hoe moet ik het uitleggen? Ik weet het niet.…

Ze liep de oorlog uit tot er geen oorlog meer was. Hij draait nog weleens haar stem haalt een verdwaalde schouder op drijft een lach de woestijn in slaat de traan dood die meezong. --------------------------------------------------- uit: 'Zal ik je wijzen waar ik woon', 1967.…

Uit zijn hoge hoed Tovert de schepper een paar Magische benen.…

Ze trekt haar jurk op tot haar gezicht en houdt het -- beschaamd verborgen.…

Mama is stout ze kijkt niet naar mijn schilderij ze verbergt haar oog achter de camera en maakt in gedachten haar eigen schilderij van mij een andere Helena van mij met bloed aan haar handen een boze Lolita met een koele buik voor hete mannen een Vertrouwen-Blauwe buik ondanks de voyeurs op mama's tentoonstelling die denken mij…

Je mag alles Van me weten, Wat ik doe, Wat ik eet, Wat ik heb, Maar niet Wie ik ben…

" Wederroept Marlene, "mij, Martijne, mij!" Twee, die wetten weten, delen ‘t heltegoed: eten en vergeten mense en meze moet! ------------------------------- uit: Rijmsnoer (1897)…

sans gêne durf beweren als rechtgeaarde schatbewaarder van de boven- en beneden- windse overzeese delen van 't koninkrijk der Nederlanden mijn zaakjes dik op orde heb: Boven de gordel, zogezegd Edoch in eroretrospectie vol levenslust en liefdesleed na ruim een halve eeuw beleefde liefdeslust en levensleed ben ik bereid, An en Marlene…

sans gêne durf beweren als rechtgeaarde schatbewaarder van de boven- en beneden- windse overzeese delen van 't koninkrijk der Nederlanden dat ik mijn zaak op orde heb: Boven de gordel, zogezegd Edoch in eroretrospectie vol levenslust en liefdesleed na ruim een halve eeuw beleefde liefdeslust en levensleed ben ik bereid, An en Marlene…

Mijn oor is kleurpositief de rode rand kookt van jouw woorden, fel licht spat uit de schelp en hangt voor mijn mond voor mijn ingehouden adem mijn lippen nog niet open mijn gedachten onuitgesproken mijn blik kleurnegatief met doorbloede hersenen gekruiste armen, gloeiend van argwaan en verzet van willen aanvallen Jij zult er niet…

hij sprak het brood een zegen brak alles deelde hij uit hij deelde zich mede…

De rust in jouw ogen op mij opent mij Je ligt in mij als een lange l van liefde Het licht heeft je schoongelikt het bezingt je met het hooglied van onze jaren die alles overbruggen dat ons scheidt en in verschillen kleedt Voor ons is liefde nog een dik woord van verlangen, de l die zich opricht wanneer ik me uitkleed…

Ze erfde een aanzienlijk kapitaal En erfbelasting wordt daar niet geheven Omdat ze nu reeds ruim genoeg kan leven Geeft zij haar erfdeel weg, haast helemaal Vrijgevigheid zit blijkbaar in haar bloed Oom Dagobert gekruist met Robin Hood…