zoals de weg liep
tot over de heuvels
en de huizen in het dal
was voor haar de angst
voor mij een melodie
toch beide hoofden even vol
maar zij droeg dan ook het water
en ik speelde met het vuur…
Onder aan zijn voet
had het onderliggende land
zijn leven lang gewacht;
de wolken,
die waren goed te overzien geweest.
Echter lagen zijn zorgen nu op lagere gronden
waar rivieren en beken de dienst uitmaakten
zolang zij gevoed werden door zijn onovertroffen hoogte,
maar de onontkoombare leegte die volgde op zijn verwijdering
had de mondingen…
Ongedurig wacht ik op
het ploppen van jampotdekseltjes
onder het vacuüm
want de taart is al gebakken
maar de oven is nog koud
de jonge valken schreeuwen;
het nest is nog niet gebouwd
mijn gedicht is stuk
als ik probeer te lijmen
blijkt het potje bekant al leeg
en de smurrie
is ook niet meer
wat het is geweest
de logica laat…
plan
Maar uit erkenning dat ik meer kan
Dan existeren en zin ontberen
Maar slechts besta uit louter zijn
Is dit zware kost om te verteren
Dan zal doordachte existentie leiden
Naar de werkelijke zin van het wezen
Het diep doordenken van het ultieme zijn
Om de verborgenheid der zin te onthullen
Moet ik mijn diep doorleefde existentie
Ontbergen…
548
Bezig met laden