Onder het vacuüm - I

Ongedurig wacht ik op
het ploppen van jampotdekseltjes
onder het vacuüm

want de taart is al gebakken
maar de oven is nog koud

de jonge valken schreeuwen;
het nest is nog niet gebouwd

mijn gedicht is stuk

als ik probeer te lijmen
blijkt het potje bekant al leeg
en de smurrie
is ook niet meer
wat het is geweest

de logica laat los
terwijl het hangt te drogen—

als mijn onrust is gestrand
alle druppels weggeveegd
resten lijm zijn uitgehard
pers ik nog iets van geduld eruit—

als ook mijn kalmte is geland

kan ik verder
met stukken
van dit vers

ontberging

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 3 stemmen 16