Alle inzendingen over puberteit

Ze fladderen wat, de pasgeboren vlinders – radend naar bloemen.…

Waarom kan die puberteit in godsnaam nooit eens zonder strijd?…

Ooit ging ik weer waar ik was schoolgegaan. Ik zag mijn lerares, krom door haar jaren. Ik voelde haat, maar niet door haar ontwaren - zij had nooit bij mijn voelen stilgestaan. Volwassen nu trad ik haar stevig nader. Mijn hart vol van rancune, van mijn haat. Ik zou haar alles zeggen, accuraat! Bij elke stap gezet werd ik steeds kwader……

Ik heb vandaag geen zin Wat kunnen mijn ouders toch zagen Ik heb er weer flink de pest in Ze kunnen niets van me verdagen. Als ik in de spiegel kijk zie ik kleine borsten en een dikke neus Het is net of ik op een olifant lijk Mijn kont is volumineus. Soms lig ik wat op mijn kamer te wenen Weet ik niet wat er met me scheelt Denk ik vaak…

haren voor de ogen buitenwereld dichtgeplakt gesluierd onvermogen ’t koffer vol verlangen al gepakt een sluik gordijn van koperdraad je eigen koudeoorlogstaal gepantserd schromen over straat wattendot in roestvrij staal wanneer zal de bloem ontwaken die sluimert onder glimmend ijs wanneer de rozenknop ooit blaken wanneer zaad in plaats…

ik vraag me af in eenzaamheid hoelang duurt die puberteit.…

Kritisch zou ze ook geweest zijn als het niet was mislukt met gelukkige ouders, een vader die moeder zoent als hij thuiskomt of weggaat. Maar nu dubbel en feller want bedrogen is ze, verraden door wie geluk hadden beloofd, heel vroeger toen ze was visje in vruchtwater mazelenbaby huilen in de nacht. "stil maar schat wij zijn…

Op school leerde ik van alles zonder idee of ik daar ooit iets mee zou doen De lessen waren duidelijke stukjes voor een wazige toekomst met onbekende bezigheden en nu is het omgekeerd, nu is mijn kennis een vaag soort achtergrond bij wat ik doe een brij waar ik erg op moet turen om er iets in te onderscheiden Puberteit: weinig geleerd…

Toen je nog naar het kinderdagverblijf ging Stond je heel rustig alleen in de poppenhoek Die tijden zijn allang voorbij de puberteit is gekomen Je kamer ligt bezaaid met puinhoop, elke week enorme troep Grenzen zoeken en discipline vinden Strijd met jezelf en met mij aangaan Weten hoe het moet maar het toch niet doen Alle wijze raad in de…

Dertien was ik en het lot mij beschoren om tijdens de eerste nacht van onze vakantie, die zomer in Zandvoort aan Zee, het bed te moeten delen met Nienke, drie jaar ouder, wat moest ik er mee? Tranen met tuiten, door mij toen vergoten, om gedaan te krijgen dat teniet werd gedaan datgene, waarvoor ik drie jaar later in de rij zou moeten…

in de onzekerste tijd die wij beleefden waren wij altijd met z'n tweeën tegen de rest lange tijd vergezelden wij elkaar in de strijd die een mooie naam heeft puberteit ruzies doorstonden wij en samen streden wij tegen iedereen die een woord verkeerd zei en hoe serieus namen wij het leven, de kalverliefdes maar ook gevaarlijk waren we…

'k zou je willen omarmen in mijn armen, verwarmen je in slaap willen sussen zachtjes je gezicht willen kussen je liefdevol willen strelen je dagelijks geraakte hart willen helen. Maar ben niet meer de persoon hiervoor 't voelt in mijn hart als een drilboor. Maar zal sterk voor jou blijven dit dan af en toe maar van me afschrijven... Samen…

Persephone draagt bloemen en stoere kaplaarzen als een soldaat met spierballen, of een openvallend hesje met minirok als een maagd, altijd verovert ze de driften om haar heen In Coco's jurk paradeert ze op Jersey het doorzichtige plastic ritselt bij elke kus die ik erop geef passanten nemen foto's ze komt in de krant de lente is begonnen…

Stoppelveld kafjes in de lucht droge zomergeuren populieren langs de wetering onze hooiberg op het eind daarbinnen uit het zicht ons hol getrokken en geduwd in het lange gele gras ik droom er met jou bloot te liggen als pasgeboren dieren dat is alles er hoeft niets meer we kunnen doodgaan dat is ons geheim mama begrijpt het…

Ik ga met hem mee, opgewonden, nieuwsgierig -- vooral naar mezelf.…

Mijn moeder zegt "je zit in de puberteit", ik zie het als het begin van mijn volwassenheid.…

mijn moeder Hielp me door mijn kinderjaren Kamde elke ochtend mijn haren Vertelde me over haar puberteit Luisterde tot in de eeuwigheid Gaf me tips voor op school gaf me soms een klein symbool om te laten zien ik hou van je, mijn lieve lien…

Als ik me gedraag mag ik als halfwas half meedoen alsof het leuk is in die wereld op zijn kop die mij denkt op te beuren met een lachje, joh de leukste tijd van je leven... Cynici! Weg ermee! Weg met nep! Ik heb vierkante schouders wacht maar, ik sla de trom, ik sta in de hangplek op het punt Zij hangen al zo lang dat hun brein alles…

Mijn stem slaat over en ik slik; ik denk: waarom nu, waarom ik? Een moment als geen ander, waaraan ik niets verander. De emotie werd me even teveel, nu even wachten, dan ben ik weer heel. Mijn stem liet alles horen, liet alles zien, al de onzekerheid, alle gevoel en mijn lichaam, mijn geest hielden 't voor gezien. Zo duidelijk, zo voor even…

Ik ben een vlog begonnen. Er kijkt nog niemand naar. Maar als ik stevig volhoud, Komt dat vast voor elkaar. Eerst wilde ik gaan bloggen, Maar zag daar snel van af: Je moet dan dagelijks schrijven, Dat voelt voor mij als straf. Nu zend ik uit mijn ‘home’ Mijzelf de wereld in En show ik, zonder schroom En nooit met tegenzin, Alles wat ik…

Van kinds af aan moet ik al letten Op alle voedingsetiketten. Je staat versteld wat ik moet weten, Van alles wat ik niet mag eten. Glutenvrij, zonder lactose, Ook kleurstoffen zijn uit den boze. Dan is mijn broer veel beter af : Die is autist, maar da’s geen straf.…

Amsterdam! Vrij man van de wereld wil jij zijn Jouw wilde ogen dreigen mijn vaderhand, ach, stuur een engel, licht, een vrouw een gunstige wind, zoete dromen iemand, iets dat jou helpt desnoods onbreekbare spiegels Vader, moeder, aarde, heelal laat iets gebeuren, natuurlijk wie alles ziet, weet niet waarom in te grijpen vrijheid zou…

Ook al ken je geen integriteit Heb je geen stabiliteit Voel je onbetwiste nijd Als anarchistische meid In een ellenlange puberteit Vanwege burgerlijke banaliteit Door anderen gekastijd En gebombardeerd als stommiteit Toch dan zie ik in jou geheid Dat jij je hebt bevrijd Uit de hypocritisch strijd Van deze zogenaamde moderne tijd…

Zestien is altijd zonder vader een zoektocht naar de zondeval. Wie vindt mij verschrikkelijk Afwezig? Zestien is altijd zonder vader, voorschrift, evenwicht. Wie klopt er aan mijn ribbenkast: Houdt huis in al mijn drift? Zestien is een worggreep naar de engel, de verrukking van het vallen vader van de wens en altijd zonder toekomst…

Een jongen die zijn meisje kwijt raakt davert niet. En de wereld niet van zijn gedichten. En de nacht niet van zijn stap. Met zijn gazelle aan de hand staat hij terecht voor een twaalf meter hoge tafel waarop zij met haar nieuwe vriendje zit (die haar telkens zit te zoenen “straks” giechelt ze “eerst dit”) Ze kijkt hem vreemd ernstig…

Mijn ouders zijn weg, we kunnen naar bed gaan, maar ik durf niet eens met een smoesje richting mijn kamer te gaan met jou of zonder iets te zeggen je hand te nemen, want wil jij wel, en hoe moet ik er bij kijken? Daarom zijn een hele rij buren onze getuigen dat we de gedachte aan blote kussen en licht in liefde zweven laten vliegen…

Meisjes van het gymnasium Lezen alles van Homeros en Vergilius En als het niet uit de Oudheid is, Dan toch wel van Hermans en Mulisch O, ze zitten pas in de brugklas? Dan lezen ze op zijn minst een goede jeugdroman Van een alom geprezen schrijver... -Door volwassenen, wel te verstaan Nee, nee, niet Carry Slee! Die vinden critici maar niets…

Het was ook niet leuk: Ziek van de chemo Helft van mijn haar kwijt Litteken op mijn borst van de snee Maar de vernederingen tijdens mijn puberteit hebben mij meer beschadigd Echt waar…

dat ik dit nou niet eerder heb gedaan: een ode schrijven aan mijn lieve moeder voor mij had zij toch immers altijd tijd of ik een lieverd was ofwel een loeder als kleutertje of in de puberteit zij leerde mij hetgeen ik echt moest weten ze zorgde en ze raakte mij niet kwijt als ik de weg naar huis eens was vergeten is zij altijd naar mij…

pas veertien wordt gaat tijd niet vlug genoeg je wil in zeven haasten naar grote mensenland 't is nog een beetje vroeg geniet maar van je jong zijn van spelen en van sport giechel, stotter, bloos je mag nog even kind zijn voor je volwassen wordt blijf nog even meisje spring maar in je touw 't duurt nog maar een poos de tijd van puberteit…