Alle inzendingen over rijtjes

vertel me alles van heuvels in de verte mieren in rijtjes vertel me over die ene bloem in het zand de leeuw in de wolk vertel me alles voorbij mijn blinde ogen ik je kan horen voorbij…

December is het tijdperk van de rijtjes Van welke dag bij wie z'n ouders dus? Van voor wie moet nog een kaartje op de bus? En wat te kopen voor de kerstontbijtjes? Van in en uit, zwart/wit en right and wrong En van het mooiste werk van Robert Long…

Antonius leidt nog steeds: ik zoek maar vind de weg rond brokken zelfverlies elk stukje “toen” van jou- mama, verkies en koester ik in rijtjes stil geluk zie ik stukjes levensles, beschreven op een vingerhoed vol kleur jouw wereldreis groter niet maar ook niet kleiner dan de wijs van liefde die er is zo rijk is mijn gemis…

In de maalstroom laten ze zich voortslepen en niemand is er meer die zich verbaast waar men met deze snelheid nog op aast, in rijtjes van drie de doelen verkeken. Op ruim tien kilometer bij mij vandaan, onthaast in het bos voor mijn tent gezeten, kijk ik ietwat verdwaasd het schouwspel aan.…

de straat was gevuld met een warme opmerkelijke allure de luiken volgden ronde ramen in een robuuste setting rijtjes steunden elkaar in tijdloze verwantschap hadden dezelfde roots en de zo eigen taal als exponenten tuinen bloeiden een duurzame zomer in klimaat bestendigheid waar de leef afdruk in geur en ruimte zijn eigen muzikaal…

is je humeur zo verschraald dat je geen zwanen meer kunt zien dans je naar mijn uitweg spring achter op mijn fiets klem je vast aan mijn revers kijk onderweg vooral in de natte kant van de Nieuwe Waterweg waar we vlak langs in oeverlang in lengte passeren er drijven er duizenden op tal van rijtjes allemaal kop onder water ook prikken…

Zo’n Anton Kers gevoel, als je begrijpt wat ik bedoel Gebiologeerd, geobsedeerd door rijtjes, ruitjes, rondjes, blokjes, stipjes, streepjes, lijntjes, hokjes door een gaatjesplafond met structuren door een kleedje met vreemde figuren of door de bouw van een boterham Is er iets simpelers of stommers dan?…

Zes rijtjes huizen naast elkaar, een heel klein schooltje, een bazaar, een pleintje afgezet met draad: de Gravenstraat. De huizen, scheef gegroeid en moe, zijn bijna aan vervanging toe. Ellende is ze aangepraat: de Gravenstraat. Op 2 en 6 een Turks gezin, een Poolse woont daar tussenin.…

De basisscholen doen het niet zo goed Althans, als het om rekenkunde gaat Want stampen geeft het beste resultaat Misschien niet leuk, maar wel hoe het toch moet Ach ja, de één kan prima rekenen Een ander kan poppetjes tekenen…

een rijtjes blokhut Zal ik ooit kunnen schrijven wat denkbaar is?…

De zeven plagen van Egypte staan in Exodus het Oude Testament ken ik van vroeger de oude school van rijtjes stampen zwoegen Die bijbelschool verwoordde ze aldus het waren veepest steekvliegen en luizen kikkers hagel duisternis en zweren bepaald geen nood waar wij als kind om vroegen Wij moesten tafels uit ons hoofd gaan leren en…

Dagelijks struin ik door dit park van woorden waarvan de meeste bedjes netjes aangeharkt staan in voorspelbare rijtjes, alle basisgeuren en -kleuren, tot in den treure herhaald. Vaak zijn er verlepte exemplaren en vale stinkende opgekomen, of, om ondoorgrondelijke redenen door de plantsoenendienst geplant in de nacht.…

Al die steden, mooi op rijtjes, kwamen door de kamer kraken, bazelden met blikken bakkes en bedoelden te bedoelen. En wij hoorden, met de oren bloot getrokken door een knipje, mannenklanken zonder hoofden. Kruissteekhandwerk broeide op de stoelen onder ons.…

Al die steden, mooi op rijtjes, kwamen door de kamer kraken, bazelden met blikken bakkes en bedoelden te bedoelen. En wij hoorden, met de oren bloot getrokken door een knipje, mannenklanken zonder hoofden. Kruissteekhandwerk broeide op de stoelen onder ons.…

gaan ze door voor kennis met geluk ik stelde belgië-nederland negentien negenenvijftig het werd één tegen negen nee coentje deed niet mee mijn vrouw zei tegen de sport meestal toch geen nee mooi wel tegen mij het wordt me te simpel en eenzijdig sprak zij ijzig het breekt je op - met Pasen ben ik de klos simon heeft vele essentialia in rijtjes…

Jij die daar ligt in een kamer van een huis of ik zoals hier in een gewoon rijtjes huis op de grond waarvan, de buitendeur overdag altijd los is, om hulp toe te laten. Door diezelfde open deur kunnen ook personen naar binnen die je liever niet ziet maar hoe moeten wij die aan bed gekluisterd zijn dit nu voorkomen.…

Onder enig gelach gingen we na wie van ons de rijtjes van de provincies het best kende. Hij won glansrijk. Hij vertelde het hilarisch verhaal van de IJsheiligen. Hij had zijn vinger opgestoken omdat hij de namen nog niet gehoord had.’…

Daarna gingen ze rijtjes woorden lezen met als uitgang f, m, s die Anne al duidelijk liet horen, wel fluisterend, maar toch. Later woorden, die begonnen met deze letters. Na het zachtjes lezen mocht Anne aanwijzen, welke woordjes ze wilde laten horen, al was het maar één woordje.…

alleen niemand bij mij in de nabijheid die zegt wat ik moet vrijheid onbegrensd lot het lijkt vrij onbepaald totdat de werkelijkheid je weer inhaalt…