Alle inzendingen over sandra

Ik droom soms stiekem verder... Alweer elf jaar geleden Je blik weerspiegelt weer even in de oogappel van mijn hart Een stukje geluk uit het verleden gesneden Het steegje waar we stonden diep in die nacht Je gaf me een zoen en vroeg of ik het meende, wat ik die middag aan de telefoon zei hardop door de telefoon dacht Je keek me doordringend…

zie een gele bron omringd door rode dromen een stralend middelpunt vol werelds groene tintenpracht het lieveheersbeestje in een zingend geheel ze lacht laat je gaan verlicht door kleuren stromen de zon voorbij en zweef voel je vrij en leef -------------------------------------------------------- Bij een schilderij van Sandra…

ik hou niet van vliegen vliegen zijn vies ze zitten op stront en daarna op je eten dus toen ik een vlieg zag in mijn huis die zich verschool tussen de luxaflex toen dacht ik in een nijdige bui 'jij gaat eraan' spinnen zet ik vaak buiten dat zijn nuttige dieren ze vangen vliegen en muggen vliegen zijn vies brengen…

Protestsongs mochten niet baten slechts druppels op gloeiende platen de gordel der grachten is een enclave onbereikbaar voor het arbeidsethosgilde dat zich in arren moede voortzeult om via ondoorgrondelijke omwegen ter bestemde plaatse te komen, onderwijl in wereldtergende wanhoop de hemel vervloekend Stik in je blik! lazen wij…

In oorlogen kies ik niet gauw partij, Maar bij de keuze in de Kaukasus Voor de Georgiër of voor de Rus Is het natuurlijk geen probleem voor mij: Als Nederlander kies ik Saakasjvili, Want aangetrouwd is hij van ons familie.…

Machteld Nancy Marian Evelyn Elske en Annet Christa Carla en Babette Ans Roos Rianne Natascha Josje Jeanne Sandra Maddy en Yvette Femke Diane Margareth Cora Connie en Suzanne Caroline Mascha en Marlies Agnes Hannah en Hatice Sonia Brigitte Sabine Nouschka Debby en Deniz Janine Jo Julia ..…

Dat het een commerciële bedoeling is hoef ik niemand meer te vertellen. Een aantal weken van te voren staan alle winkels in het teken van de liefde. Eigenlijk wil ik niet mee doen aan de gekte, het is veel leuker om je partner spontaan te verassen, zo maar ....en niet per se op 14 februari, maar de fel rode hartjes en romantische kaarten doen me hunkeren…

Als een ander de beslissing heeft genomen voor altijd bij jou weg te gaan Rest jou niets anders dan de pijn te verwerken van wat hij je heeft aangedaan. En natuurlijk heeft ook hij verdriet Voorzichtig kwam hij met de uitspraak Ik kan je niet gelukkig maken, zo kan het langer niet... De tijd heelt alle wonden dat hoor je overal Maar je…

Toen ik het hoorde, schrok ik en riep: 'Wat?' Ik zag haar nog met Andres samen zingen, Aan 'Showmasters' heb ik herinneringen, En naast Jos Brink stond zij in 'Wedden dat…?' De beelden blijven, ik zal ze bewaren, Maar gunde haar nog vele Gouden Jaren.…

De nacht valt, de natuur rust. Gevoelens worden in slaap gesust. Zorgen wegen minder zwaar. Dromen worden voor even waar. De maan en sterren houden wacht. Het leven verzamelt nieuwe kracht. Zuigt zich vol met nieuwe moed. Die diepe rust maakt alles goed.…

lieve opa mag ik nog even op je schoot wie ik ben? ach, dat komt wel weer misschien volgende week tussen zeven en acht mag je weer bezoek en hoe is het hier nog leuke dames? misschien die vrouw van kamer vier krijg je nog wel je glaasje jonge ik smokkel je volgende keer wel wat mee heb je weer een nieuwe buurman? ik hang je zwarte pak wel…

Jouw lichaam ontpopt zich, neemt vormen aan. Je bloeit op tot een flinke meid. Donkere ogen, blonde haren. Lange benen, een lieve lach. Het is toch een wonder, als je bedenkt. Dat een klein celletje je zo'n mooie dochter schenkt.…

Waar haal je de moed vandaan, mij aan te spreken, aan te raken. Hoe kun je je zo laten gaan, mijn leven kapot te maken. Ik zie alleen nog maar je ogen. Ruik je adem overal. Heb zelfs zelfmoord overwogen. Ga door een heel diep dal. Zelfs troostende armen voelen vies. Zelfs handen die willen strelen. Het is iets waar ik niet voor kies.…

Ik heb liever een mep. Doet even pijn. Maar ik weet wat ik heb, waar ik zal zijn. Geestelijk gekweld, vernederd en gekleineerd. Met verbaal geweld mijn hele ziel bezeerd. Woorden klinken, gedachten komen, tranen blinken en blijven stromen.…

Kleine jongen, grote vent. Wist ik maar hoe je werkelijk bent. Hoe je voelt, hoe je denkt. Waaraan jouw lijfje waarde schenkt. Het is moeilijk je te bereiken. Kan vaak alleen maar naar je kijken. En raden waarheen jouw gedachten gaan. Voel je helemaal alleen staan. Zou zo graag willen kijken, even over je gedachten strijken. Achter je mooie…

Een lichaam, ontzield maar ongeschonden, In een ondiepe sloot gevonden. Een beangstigende aanblik. Jouw gelaat in wit en dik. Hoe lang heb je op de dood gewacht. Heb je gestreden met onmenselijke kracht. Heb je alles gegeven wat je in je had. Kwam het zomaar op je pad. Intens verdrietig en alleen staat je familie om je heen. Na een nacht…

Ik kijk met wijdopen ogen, maar zie niets. Ik luister aandachtig, maar hoor niets. Open ramen en deuren, maar zit opgesloten. Richt me naar de zomerzon, maar voel geen warmte. Ik kijk in de spiegel naar mezelf, maar zie vreemde ogen. Zoek in mijn lichaam en ziel naar mijn eigen ik. Wanneer ben ik die verloren en wanneer vind ik die terug…

.... mijn masker afgelegd. .... geen puf meer om te praten. .... alles al te vaak uitgelegd. .... te veel toegelaten. .... mijn hart voorgoed op slot gedaan. .... mijn gevoelens genegeerd. .... te lang voor ons samen ingestaan. .... mijzelf opzettelijk bezeerd.…

Ik dacht in jou te vinden, wat ik miste in mezelf. Je gaf me geborgenheid. Ik durfde me te binden. Onze liefde leek voor altijd, kon echt niets tussen komen. Onze levens waren versmolten. Maar ineens had jij spijt. Op die bewuste morgen kuste jij me wakker. Maar toen ik in je ogen keek. Zag ik alleen je zorgen. Je besloot het gewoon te…

Mijn verstand zegt loslaten, heb vertrouwen. Mijn gevoel zegt iets anders, innerlijk rouwen. Verlangen naar weleer, naar wat is geweest. Een veilig bestaan, kalm en bedeesd. Vol liefde en respect. Doelend op wederzijds verlangen. Geen enkele emotie kan deze gedachte vervangen.…

Ik krijg van jou een hand, als ik die nodig heb. Dat schept een band. Ik krijg van jou een woord, dat me sterkt en troost. Een teken dat je me hoort. Je helpt me huilen, als ik vol zit met verdriet En mijn tranen zich verschuilen. Je trekt me door de dagen heen. Laat me zelfs lachen. Ik ben niet alleen. Voor de donkere dagen Geef jij me…

Een krans van licht, met heldere stralen. Ik ontwaar jouw gezicht. Het stelt me gerust. Het is goed, daar waar je bent. En heel bewust, kan ik je laten gaan. Hoef ik niet meer te treuren. Weet ik, dat onze liefde blijft bestaan.…

Vijf hele jaren heb ik voor je gezorgd. Van je gehouden zonder enige bezwaren. Je hoorde bij mijn gezin. Was bijna een eigen kind. Nu ben je me ontnomen. Het wil er bij mij niet in. Thuis mis je zoveel aandacht. Je wordt constant versleept. Wie is er nu na schooltijd. Bij wie slaap je vannacht. Weet dat ik je ontzettend mis. Maar…

In het winderige busstation stond ik juist de vertrektijden te bestuderen, toen een vermoeide vrouw mij met een angstige blik vroeg: ‘Deze bus stopt toch in de Bokstraat?’ Het peper-en zoutkleurige haar zat verward om haar hoofd en haar beige wollen jas miste een paar knopen. Gelukkig kon ik haar vertellen, dat het zo was, want ze zag eruit alsof ze…

Er glijdt een traan over je wang Ik lees het verdriet in je ogen Je voelt de leegte, het gemis Het leven heeft je bedrogen Je weet dat het zo beter is Het einde is gekomen Maar met haar lichaam en haar ziel Is haar liefde je ontnomen Er glijdt een traan over je wang Ik blijf nog even wachten En sla mijn armen om je heen Maar kan je pijn…

Ik voel me weer zo vreselijk moe Krijg mijn ogen nauwelijks open Zo zwaar lijkt alles wat ik doe Het is meer kruipen dan lopen Ik voel me weer zo vreselijk moe Ik ploeter en ik zwoeg Zo zwaar lijkt alles wat ik doe Het is gewoon te vroeg Ik voel me weer zo vreselijk moe Ik heb nog maar één wens Zo zwaar lijkt alles wat ik doe Was ik maar…

Open mijn doosje naar het verleden. Ga even terug in de tijd. Herinneringen liggen er tevreden, van hun last bevrijd. Veel heeft geen waarde, is kitsch. Maar zitten vol emoties en gevoel. Mijn jeugd komt voorbij in een flits. Ze hebben een duidelijk doel. Mijn kleutertijd, mijn eerste jaren. Mijn eerste ervaring met verdriet. De herinnering…

Opgesloten in jezelf. Je hart ommuurd. Met grove stenen in diverse lagen. Gemetseld met snelbeton. Water en stootvast. De kleuren vervaagd naar grijs en zwart. Vergeten een raampje voor een beetje licht naar je hart.…

Voel me vaak onzeker en verward. Maar hoorde gister van een vreemde, dat ik eigenlijk een winnaar was. Samen met miljoenen anderen gokte ik op leven. En ja, ik vocht en won een warm plekje waar alles begon. Het is ongelooflijk mooi en waar. Want ik besta al bijna 40 jaar.…

Mijn hart kan niet meer Niet meer zonder jou Niet meer genieten, zweven in de wolken of houden van Ik moet stoppen met denken Herinneringen ophalen, aan jou.... Die mij teder kust, streelt en omarmt Mijn hart voelt leeg, alleen en verward Pas nu beseft het dat je niet meer hoort, hoort bij mij.... Mijn hart wil niet meer, niet…