Alle inzendingen over sleuteltje

het met vingers draaiende gebaar rond lippen het zogenaamde sleuteltje achteloos over linkerschouder geworpen en de belofte zijn nooit meer uit te wissen…

Sleuteltje bevindt zich in jouw hand!…

Het recht is een gouden sleuteltje voor wie maar handig genoeg is. De meeste verdachten gaan de gevangenis in en de meeste advocaten worden schatrijk.…

Poëzie is als je het hart opent met een zilveren sleuteltje dat ook op een fietsslot past Het doet er niet toe wat de dichter beweren wil als het maar waar is voor tachtig of honderd procent Soms worden de woorden zwaar als van goud, en blijven niet drijven En soms is een zeepbel genoeg om het barsten der aarde te zien We moeten…

Opgewonden Zonder sleuteltje Hakt de merel in een klokhuis Pasgevallen sneeuwvlokken Plakken nog op zijn staart Smeltende parels glanzen Aan de zachte twijgen Van de hazelaar.…

Zat er maar een sleuteltje in jou dan liet ik je even stoppen met praten en zou ik mijn verhaal willen vertellen maar jij, jij hebt niks in de gaten. De onzin die je uit zit te kramen het interesseert me echt geen biet dan stop ik mijn vingers in mijn oren en luisteren zal ik dan niet.…

ach eerder de moeizame gang van werk en bed de uitgekauwde dagen de fantasie van een bord bruine bonen die deden mij de okerkleurige vloeistof beminnen spiedende ogen zien mij het sleuteltje van de globbebar hanteren, het stilzwijgen die karaf en glas doen rinkelen als dan net voor de slok een bitter ‘proost’ klinkt zo werd ik een cafebezoeker…

Een slinkse wachter bezat het sleuteltje en aanhoorde haar woord Beiden de laan uit, rennend naar een prachtig mooi oord! Genietend van het leven bij dag en dauw Een poppetje veranderde in... een vrouw.…

Je tijd van sterven naderde en ik was op drift en verward, het sleuteltje van mijn fietsslot brak af en ik belde aan bij een wildvreemde vrouw voor een nijptang, die ze me graag gaf. Toch lukte het me niet om in korte tijd de staaldraden door te knijpen.…

Vlaggetje heeft altijd in het kastje met het kleinste sleuteltje gelegen….vredig slapend met een twinkeling en een gedichtje. Ik draag het blauwe pakje, het pakje ligt in een blauwe kast met blauwe klerenhangers en blauwe knoopjes gemaakt door harde inspanning en niet waargemaakt door elfjes, o nee. Ik ben het wezenlijke van blauw.…

Na lang zoeken vond hij eindelijk het sleuteltje. Het lag in het gras, niet ver van de plek waar hij al die tijd had gezeten. Opgelucht liep hij andermaal de zeedijk af. Hij opende de kofferbak en smeet er nijdig zijn stoel en kletsnakke sokken in. Daarop startte hij de motor en zette een bandje op met kalmerende muziek van Enya.…

Zelf ging hij voorin zitten en stopte het sleuteltje in het contactslot. De motor begon te draaien. Cleo zat zachtjes op de achterbank te huilen. *** Cleo had er zwaar de pest in. Ze voelde zich gekleineerd, door haar eigen moeder nog wel! Ze was nog niet eens komen vragen of het wel ging. Ze haatte Emiel. Dat stond vast.…