Saai Hè Strafwerk!
Alleen Op De Gang!
Mensen Kijken Je Aan Alsof Er Een Stempel Staat..: Strafwerk!
Je Zit Op De Gang Uren Lang!
Je Zit Er Maar Te Pennen!
Als Je Altijd Stout Bent Moet Je Er Maar Aan Wennen!
Moet Je Briefje Halen!
Dat Is Balen!
Moet Je Een Uurtje Nablijven!
Weer Een Uurtje Schrijven!
Joepie!…
Het is geïnspireerd door wat ik in een tv-gids las over Elisabeth Eybers: Zij ´doet nog steeds waar ze ooit, toen ze als veertienjarig schoolmeisje als strafwerk een gedicht moest maken, mee begon: ze schrijft haar bedrieglijk directe, bijna simpel klinkende regels.…
Wie op het schoolplein voor de pesters juicht
Zal men maar zelden strafwerk toebedelen
Terwijl (zoals het helen leidt tot stelen)
Zo'n pester voor gejuich altijd weer buigt
Een voetbalbond die optreedt tegen koren
Is dus niet vreemd. Maar domweg naar behoren…
Als de wilskracht er was dan kon niks hem meer schelen, geen strafwerk, schreeuwpartij of uur corvee. Spijbelen en dwarsliggen. Hij mocht dan gehoorzaam zijn, want zovaak kwam hij niet in de problemen, maar hij had de kracht zich koste wat kost te verzetten.
Koste wat kost. Had hij nog iets te verliezen?…
Strafwerk of oorvijgen deelde hij nimmer uit (jawel, lichamelijke tuchtiging was toen nog toegestaan!). Een goede vijftiger was hij, kalend maar wel met pretogen. Eens in de zoveel maanden vertelde hij ons weer eens een verhaal, over hetgeen hij in zijn jonge studentenjaren had meegemaakt.…