Alle inzendingen over uitdrukkingsloos

uitdrukkingsloos ben ik gestorven kringelend ging ik heen er is geen rook meer, geen vuur uiteindelijk uitgedrukt slechts as en een beetje tabak papieromhuld tussen al die andere peuken ik borrel nog even na in het besef van een saai leven…

probeer ik nog terwijl je uitdrukkingsloos naar me staart…

Op water blauw Als azuur varen Sloepen heen en weer - Als klompen met Of zonder zeil Zoeken zij hun heil Op 't allermooiste meer En ogen verblind door Zoveel schoonheid In een uitdrukkingsloos Gezicht lijken dood en Voor zoveel moois gezwicht Italië, Ledromeer, zomer 2012…

Ik, moeder Strekte mijn armen uit Een glimlach rond mijn mond Een hart, dat klopte van geluk Ogen die glinsterden als sterren In de wolken vertoevend Zwevend van gelukzaligheid De harde werkelijkheid Maakte van mijn glimlach Een uitdrukkingsloos gezicht Het hart klopte van ellende De ogen werden verdoezeld Door hete tranen Kwam met beide…

Vanochtend werd ik wakker Met een uitdrukkingsloos gezicht Met in mijn ogen schijnend Het oranje ochtendlicht Het gemis dat kan ik dragen Als een fakkel in de wind Het vuur dat zal hoog branden Totdat ik het genoeg vind Mijn verdriet zal eeuwig blijven hangen Voor mij kom jij nooit meer terug Hopelijk kan iemand jou vervangen En vind…

Heb je tot de zondagochtend bewaard tot de langzame nevel van een glas wijn teveel optrok en je me leek gevlogen en mijn rijm verschraalde en je gezicht me nu wat uitdrukkingsloos aanstaart en je haren onecht blijken te zijn en ook je borsten me hebben belogen en je hartstocht me zowat heeft opgelicht.…

je speelt met jongensdromen ademt als een man je handen zijn te groot voor spelen zonder zorgen je talent blijft zo verborgen je lacht de dag waarvan de zin vervliegt vergeten maanden waarin alleen de tijd uitdrukkingsloos zijn waarheid liegt je wilde weg maar bent gebleven proeft de uren zonder smaak alles is je maar gegeven het…

Nu dan, op deze grauwe zondag in maart, als de langzame nevel van een glas wijn teveel optrekt en je me wel lijkt gevlogen, en mijn rijm verschraalt, en je gezicht me zo wat uitdrukkingsloos aanstaart, en je haren van een pruik blijken te zijn; en ook je borsten me hebben belogen.…

– en een volkomen uitdrukkingsloosheid op zijn gezicht.…

Met een uitdrukkingsloos gelaat zei hij tegen Mary: “Warm je binnenshuis maar even op en geef Charles ook iets hartelijks te drinken. Ik ben zo terug.” Enkele minuten later stond Hunting in het kerkportaal. Het was er halfduister en kil, maar achter de middendeur was er blijkbaar een overvloed aan licht.…

Hildebrand keek uitdrukkingsloos opzij. Hij had een week geleden proberen uit te leggen aan Bo dat spreken zilver is, en zwijgen goud. Het had niet geholpen. Hij had net zo goed een pedofiel kunnen sommeren niet zo kinderachtig te doen.…