Alle inzendingen over update

Ik dump Donald Trump* Ik vrees Versie twee**…

Een uitwas van het proletariaat Dat was dat vieze slapen op de Dam Nu prijkt het weer voor één keer op 't program Omdat een kraakverbod op stapel staat Een update van een jaren-zestig-droom Met waterwerend telefooncondoom…

zijn wij de uitverkorenen die op zaterdag voor pasen onze naamdag mogen vieren want het aantal heiligen is voortijdig op een naamloze dag zonder liturgische diensten geen boom of takken maar een kaars als droom die pas om twaalf uur nachts ontstoken wordt dan is alles op zijn paasbest gepoetst orgel en koren zijn ge updatend met…

ik voelde hoe de lucht dunner werd toen jij binnenkwam pigmenten op de muren kleurig oplichtten door harmonisch samenzijn in een verhelderende schijn werden onderlinge blikken steeds klaarder klonken stemmen duidelijker in een meer verfijnde articulatie jij zorgde met een bijna magische update dat ruis en stof verdween misverstanden…

zacht opent zich de wereld langzaam kiest alles zijn plaats ik vergelijk en kijk of alles nog op mijn laatste update lijkt zie meteen verschillen in vorm en kleur een vreemde geur is het wel mijn wereld die ik heb gemist of heb ik mij schromelijk vergist het bestaan dat ik heb opgebouwd bekend en zo vertrouwd in vergelijk…

Oude zaken Weer nieuw te maken Door uw geweten Weer eens up te daten En zo niet achterop te raken. Uw oude visie Moet nodig in de revisie.…

De tijd leek tergend langzaam te verstrijken Toen Facebook plotseling een storing had Men wist niet wat te doen. TV gaan kijken? Of in paniek naar Twitter uit gaan wijken? Het bleef nog lang onrustig in de stad Het lijkt inmiddels al zo lang geleden Dat dagdeel dat er niet werd facegebooked Het was een barre crisistijd. Maar heden FB't men…

Onze Microsoft, Welke op onze harde schijf zijt, Geheiligd zijn uwe windows, uw update komen, Uw bugfix geschieden in uw windows.…

je lach is al wakker als de zon kiert langs gordijnen in alle rust laat jij het herinneringsbeeld van gisteren ontwaken vult aan wat veranderd is en kleurt behoedzaam in met vandaag in deze update hebben wij geen woord gesproken in ons subtiele zijn waar tijd gaat passeren lijken jouw dagen zich veel jeugdiger te gedragen…

had gedaan edoch toeval heeft anders gewild Ik liep er overdag tegen aan mijn Tante Jet in Nieuwegein die instemmend omhoog getild hoog in de lucht werd genomen door een zesvoetig fenomeen In één oogopslag bleek meteen sprake van een oude Alexandrijn Ze zei eenmaal terug gekomen ik trof die lekkere scheet op de bieb vanuit een update…

lange reis als lichtdeeltje van de hemel maar het aards paradijs ik had mij komend uit het langdurig grijs en somber van de hel voorzichtig opgesteld zodat de eerste confrontatie niet zou uitmonden in schade verfrissend stroomde energie door mijn huid die in tal van acties als trigger en aanjager werd gebruikt om lente te updaten…

onhoorbaar dansten voeten dichterbij op bewegingsmuziek van het samenspel door spieren en pezen die uit herinnering van vloersegmenten ons de ruimte wezen een update had de plaats gevonden toen wij wisten waar wij ons bevonden niet tussen wal en schip maar wel als breukeling zoekend naar een veilige steigerkling levensblokken…

waar vuur ooit verbond in pulserende warmte kromp het contact tot een dunne rode draad waarin info en data inhoudsloos passeerden in een lege straat oud nieuws versnelde de totale staat van ontbinding totale verwaarlozing van update en reset hadden internet platgelegd alleen de buren konden met wachtwoorden nog even binnen…

weer tochtte de infofilm warm tegen mijn huid het voelde als inbreuk ondanks het feit dat de aankondiging en het feit dat wij ons konden uitzetten om later te updaten vaak bleef ieder stand=bye de overheden stimuleerden wel de vinger op de pols want weten is ook vaak fouten voorkomen die nadelig zijn voor de hele gemeenschap…

verbondenheid tot tal van verplichtingren Magie is er gewoon in tintels van lijf en bloed groepen hebben vaak uiterlijke kenmerken in herkenning zoals kleding haardracht taalgebruik maar toch ook allemaal gerelateerd aan magische referenties zelfs ouderen voelen regelmatig hoe een vreemde spanning in hun lijf opkomt alles even een update…

van alle mensen die hun lach hebben begraven in een update loopt dertig procent dwars door je heen een glitch in hun systeem pas na de botsing kijken ze om met ogen die alleen eigendom spellen alsof de wereld een afgesloten bèta is voor hun eigen gelijk ​de rest is ruis op de achtergrond armen op halfzeven vleesgeworden moedeloosheid onder…

." Zal ik mijn voorkeuren accommoderen Een update voor de nieuwsbrief maar negeren? Of uitschrijven, da's toch te prefereren!…

Er komt weer een klein beetje geluid uit, nog niet voldoende om het hele verhaal te vertellen, dus dan maar even via dit gedicht, verder moet je mij niets vragen, ik zal het maar eenzijdig beschrijven, in de update van mijn quarantaine van de laatste dagen, moet je bij mijn dokter zijn. De juiste toon is weg.…

Indien Iran het plan niet accordeert Dat de VS heeft opgesteld voor vrede ‘Dan breekt de hel los én…’, zo deelt Trump mede: ‘Wordt ELKE brug compleet geruïneerd’ Maar dat zoiets zal helpen lijkt me stug Iran komt dan juist nooit over de brug…

Er komt weer een klein beetje geluid uit, nog niet voldoende om het hele verhaal te vertellen, dus dan maar even via dit gedicht, verder moet je mij niets vragen, ik zal het maar eenzijdig beschrijven, de update van de afgelopen dagen.…

De vrede is de vrede die in haar berust, en daar, aan randen van zichzelf zichzelf herkent, ontroering brengt, gebaar is, als van liefde. Zij vormt daarmee gewelf waar ieder schuilen kan, en ook zij zelf. Zij heeft in ons verdriet verdriet vergaard en pijn met pijn als harde steen verzwaard. Het heeft zichzelf in haar bestaan herkend en zijn…

Als een baken boven zwarte meren staat in zijn oogwenk pal de scheve klok die geen stonde nog de hel wil weren uit de krappe vrede van zijn dichtershok. Die elke schreeuw van pijn verguist tot tok, die maalt met tijd de leugens van zijn vrouw en breekt en braakt en voert zijn eed van trouw. Het bouwt gestaag zijn geile kathedraal, en mengt zijn…

Zijn adem wordt haar adem zonder kus. Zijn lichaam wordt haar lichaam bij haar zucht. Het wordt in haar een niets, een lege lus van tijd in tijd en het verschuift in lucht, vermengt de zon met git tot wolkenvlucht: “laat ons in elkaar verweven zweven, laat ons in elkaar elkaar beleven. Jouw adem met mijn adem in een lus, jij zucht, ik word uit…

Elk ogenblik in de geschiedenis wordt één met wat het heden overkomt. Zijn woord was voor haar lijf gevangenis. Het schrijft wat het voelt, haar stilte is mond, zijn tong is siddering in haar gekromd. Het heeft de kroon met doornen afgedaan en zwart zijn hoofd bloedt uit in haar bestaan. ’t Malen der motoren heeft het afgezet het zweeft en glijdt…

Zij zien de kinderen die joelen op kraaiende peuters, hun roodhuidenkeel opengesperd en de oudjes steunend op bouwval. “O weet je nog het zandkasteel toekomst” zegt zij, en hij: ”er zijn te veel ratten”. Hij bibbert en slijmt. Te hevig de zomer komt klaar, zon angelt stevig in ’t Avondland zijn gif van de hitte. De wet bliksemt neer. “Maskeer…

Het is weer donker dus het stoot zich om. Glasbreuk bewijst de naaktheid van voeten. ’t Is weer wakker en het weet niet waarom: wie vindt er nog lering in het moeten? Is ’t niet genoeg? Wie moet er nog boeten? ’t Wordt met wroeging bij de keel gewrongen. In hun dromen is er ingedrongen en eist er liefde op die niemand kent. Angst begreep hen…

Het wou haar vatten in een klankgedicht, haar naam vercijferd tot een toverspreuk: ontkenning van gemis en van zijn plicht, bazeltaal met intellectuele jeuk, perverse onderstroom, dat maakt het leuk. Het voelt haar nu, het helse dat ze is: der minne eenvoud heet gewoon LAIS. In het licht laat zij zich nooit bekijken, in het duister waar gevoel…

De steden die de heren beheren, zijn steden die de heren verteren, en de dames die de heren vereren gaan als letters met elkaar verzweren: het krast en het kraakt in ’t vuur der heren. Het heeft hun wereld al verbeurd verklaard: hun tijd zit strop, het is in haar bedaard. Zijn lijf is licht, kent enkel haar gewicht, haar duister is met laaiend…

Verlossend duister komt altijd te laat maar dat falen is geen fout van haar. Haar git is niet wat er in licht vergaat: het schijnsel kleurt te blauw haar hels gebaar, het zwart is daar, er is genoeg in haar. Calculaties vergelden elk moment, data, ingelezen, rij na rij per cent, en uitgerekend zo de mens vergaat. Het heeft geen spijt, het deugde…

Deze wereld is de wereld niet voor hen: zij beven niet in vreze vol met nijd zij heeft aan het voor haar een gouden pen het schrijft hen uit de leugens van de tijd. In ’t welven van verschoven eeuwigheid wordt zoeken zelf gevonden en het is drievoudig git door ieders duisternis. Haar klare stem is van beklemming vrij, een golven dat tot straal…