Alle inzendingen over van campen

Landgenoten, beste Nederlanders mannen, vrouwen en kinderen aankomend talent bestormt de Kamer Van Campen is kampioen en de jongste hij gaat voorzitten en hoe, dat is afwachten daar mogen wij hem op afrekenen maar niet op zijn seksualiteit de brutaliteit je daar mee te bemoeien hij heeft een man, zo ook, ik heb een man en Rob Jetten…

Maar die met fragmenten uit Jesus Camp, met daarin keihard huilende kinderen die om Jezus riepen, ging de Ster uiteindelijk toch net iets te ver." Bron: Varagids, 3-9 januari 2009…

Ze hebben een Miss Dakloos uitverkozen De jury prees haar innerlijke schoonheid De vraag blijft waartoe zulk bizar vertoon leidt Het voelt als Idols voor de uitzichtlozen Wat goed bedoeld is, dient krediet te krijgen Maar hoe kan zo'n event aan camp ontstijgen?…

. _______________________________ BOSBRAND Mon dieu, quel chaleur là, monsieur Adjudant Mijn god, les forêts et les bois staan in brand U zou uw naam eer aandoen, als aide de camp Ik heb nu al meelij met ma douce France Quelle tristesse, sécheresse mon pays des vacances…

Hoe heet hij ook weer, Schádilek, Faibári Klosklowski, Rünüvar, Mahirovic Melkhír, Slang, Rouahím, Pleiadovíc Llantána, Brugawara of Bahári Nee 't was niet Doku, Mamprou, Akujóbi Flitsmeester van de camp, Flap, Klichell, Bleeper 'k Graaf in mijn autobio telkens dieper Of was hij niet bevriend met Ruth Jacobi?…

Love rules the court, the camp, the grove, And man below, and saints above; For love is heaven, and heaven is love. WALTER SCOTT.…

Door wind en regen kaalgeslagen, afgelegen land van steen. Door sneeuw en ijs geschuurd, gescheurd door scherpe kou, bezocht door eenzaamheid, het binnenland. Omkranst door de beschaving; een pas aangelegde ringweg door bussen vol bewonderaars bereden. Mooi ben je maar ik raak je niet meer aan.…

Een keurig pak, het kapsel strak geknipt, boven de bril een rechte rand. Daaronder schuilt een groot verstand. Slimme taal, een lang verhaal zonder hapering met snelheid uitgesproken, wordt bijna nooit onderbroken. Hij is de man die het kan al lijkt het finaal mis te lopen. Alles wordt beter vertrouw maar op Jan-Peter.…

Op de Aleöten is een kalkoen geschoten. De buurvrouw heeft het me verteld, ze werd gisteren gebeld door haar neef uit Rome. Die heeft hem meegenomen en ingevroren moet je horen, voor het kerstdiner. Daar zit ik best wel mee. Daarom heb ik die neef gebeld. Ik zei: "er wordt hier verteld dat u op de Aleöten een kalkoen hebt doodgeschoten…

Ik weet van de hoed en ik weet van de rand, van de steek onder water en de kikker op de kant. Ik weet van toeten en ik weet van blazen, van de kogel door de kerk en het gegooi met de glazen. Ik weet van alles, van alles niets. Wat ik heel graag wil weten is: Wat ze zoal eten op andere planeten en laten ze daar ook scheten?…

Vaak streeft hij artistiek een hoog niveau na En soms gaat hij met prijzen aan de haal Maar voetbalarchitect Louis van Gaal Wordt niet echt gewaardeerd in Barcelona Hun godenzoon heet Antoni Gaudí En bij Van Gaal zegt iedereen Lou-wie?…

Grijnzend ligt de bal te wachten op mijn zo vaak geroemde linkervoet, die door tachtigduizend ogen met argwaan wordt begluurd. Mijn beschadigd lijf wil hier alleen nog snel vandaan maar moet nog wel verschalken die arrogante panter in een onbegrijpelijk gekrompen doel. Ik buig het hoofd voor felle tegenwind, die uit open monden giert en…

Langs het puntdraad van mijn verleden staar jij zwijgend. Kalmte daalt neer, als ochtenddauw in mijn tuin. Vingers glijden over gerijpt groen, vormen druppels van smaragd, smelten - in een gulden straal, blijven hangen tussen regels van een stil verhaal. De echo van een kauw splijt elke herinnering. In mijn spiegelbeeld zie ik…

Nerveuze vegen over een doorleefd schort. De geur van kruidnagel; Kruitdampen stijgen op uit rode kool. Haar gedachte krult, terwijl mijn lichaam deinst. Mijn ogen prikken. 'k lust geen rode kool. Stil jij! Smakalak étan!…

zie ik mijn grond — Droogte heeft bezit genomen. De lucht paars. Kruid buigt,
 het hoofd omlaag. Trillingen passeren de tijd, als verloren gewaanden. Rimpels zinderen in het stof. Spiegel, muze:
 Smijt wijsheid voor uw voeten. Vertrap de logica -
 Onzin zal u voeden. Ruggengraat klampt zich - nonchalant gebogen,
 om onwrikbare…

De nacht staat. In de rij, rug aan rug gebogen. Zandkorrels trillen, schreeuwen het uit waar hitte golft. Smeulende droomresten; gekromde spijkers gloeien na in de schachten van mijn dag. Langs de loopgraaf plant ik mijn stok, de doorweekte sloop, geknoopt. Met rechte rug til ik mijn hoofd. Overgave bouwt op de kracht van…

Tussen te veel dood en te weinig leven. Verstild wachtend om te worden opgetild. Een zwart-wit drama vergeeld door de tand des tijds. Als kruimels weggeveegd voorbij de pagina’s van een beduimeld schoolboek. Scroll scroll scroll die boot. Drifting down the stream.…

Men neme een paal, het wiel van een heekrif, en een bos verse twijgen om van een ladder nog maar te zwijgen nestdrager bouten en moeren niet te vergeten een technisch oog bij elke sport die ik betreed klim ik trager en trager omhoog terwijl de wind om mijn oren fluit, kleppert een rode bek mij in de nek ‘Schiet es op — kom…

mijn hand omklemt het bezwete zilver bang dat het valt tranen vloeien joelen, zingen, onmetelijk diep – maar ik spring voor haar de deur staat op een kier voorzichtig gluurt je zorgzaam hart een zonnestraal raakt jouw neus kriebelt je ruikt, je niest beter niet dan dit wordt het niet…

Ach, weemoed overspoelt Eb haalt adem Rollende dromen waarin wij bestormden razen langs mijn rust Langs onze kuiten danst schuim de wereld uit…

Krijgen goden een naam dalen ze uit de wens mist te grijpen dansen op strepen neus tegen het raam krijgen een gezicht in je handen ligt een gedicht dat zich laat lezen – waar tekens staan.…

Een donkerblonde krul kruipt langs de rand van zijn kraag - daagt mijn vinger uit. Ik sta in de rij en wacht, spelend met mijn drang. Hij draait en plant het beurtbalkje tussen zijn sixpack en mijn bevroren pizza. Dankjewel. Fijne avond.…

Binnen mijn cocon stort mijn ego in daalt oerstof op het nachtkastje Op een zachte adem zie ik in het ochtendlicht duizend woorden dwarrelen Opgewarmd in de middagzon ontkreuken de vleugels fladder ik fragiel de wereld in…

een broddellap ligt uitgestrekt in roze geweld aan het schemer ontsnapt een trage ijsbeer fluistert duizend stiltes zwart verfrommelde krullen schuren tegen vlijmscherpe wilgentenen kriskras hongerig druk ik mijn wereld tegen jouw oor zuig ik je warmte op…

Oude ogen spatten zilvergoud spuwen met gespreide armen. In akkoorden sterven klanken van verloren moedergrond. Valrijpe tsavoriet hangt aan een vezel in de tijd slechts één vinger duwt de wijzer voort. Ik klamp me vast aan kettingen van ijzer om mijn enkels sterven stenen op de kade laaf ik mij aan de hoogste poort. Kalmte danst…

Door het oog van de naald zie ik mijn moeder. Haar lippen geperst duim en wijsvinger dansen om elkaar. Dwars en weerbarstig meer was ik niet.…

Door mensenhanden uitgehold strijders en bataafse boeren neem wat onontkoombaar is maar laat mijn kinderen Gods wil. Als kiezels verweerd en uitgerold druppels ingesleten rondjes draaien voelt de eeuwigheid een tel daar zal geen haan naar kraaien. Waar gletsjers smelten, morenen traag vooruitgeschoven zullen holbewoners nietsontziend…

Als ik het moment probeer te grijpen waarop dikke mist tussen mijn vingers in een zeldzaam niets verdwijnt dan denk ik aan jou pak mijn fiets druk mijn kin in mijn kraag het nat op het zadel veeg ik met de rand van mijn mouw in één gebaar weg. Hoop dat ik op tijd kom.…

Om twaalf uur valt de eerste klap: hout op hout. Vlekken teer beginnen al te glimmen, vliegen dansen om mij heen. Na elke klap zie ik een vlucht, de vrijheid tegemoet. Ruikend aan wat de ander deed bestormen zij de groene zee, kalmeren in de kudde. Trillend ontvouwt de populier zijn angst voor het onbekende. Het knisperend grint vertrouwt…

De d en f zitten naast elkaar de één kijkt links de ander rechts – daartussen huist de – dromendief ze voelen zich verwant in dit fascinerend flardenveld op afstand dichtregelproef…