Alle inzendingen over zeiljacht

De verwerking van allerlei moderne materialen op een hedendaags zeiljacht betekent niet dat daarmee het scheepsonderhoud verdwijnt, zoals vaak wordt gesuggereerd.…

visserman afgemeerd bij zijn rijen fuiken kan de lucht van gevangen vissen ruiken twee reigers aan de kant in afwachting; van… enkele zwartbonte koeien in de uiterwaarden staan gedrieën naast elkaar door nieuwsgierigheid gedreven naar de visserman te kijken - al kauwende - koppen iets opgeheven een golfje op het vlakke water kondigt een zeiljacht…

je kunt me blinken zien als een zeiljacht of een schip varend aan de zilte kim niet meer dan een verre stip mijn verhalen die zijn stil mijn tranen zijn onzichtbaar de straffe wind is met me mee mijn zeilen zijn onklaar mijn angsten zijn verborgen geen maan of leidend ster het anker overboord gegooid maar de bodem is te ver…

Een zeiljacht kwam wel heel dichtbij en zorgde voor wat opschudding. Gelukkig werd zij door de deining van de golven vlak voor de kustlijn, weer teruggeworpen. Zee maakt grote indruk maar je moet wel op je hoede blijven.…

poosje bij hem ligt de wilde vaart kreeg een ander gezicht toen hij door complimenten werd bedolven zijn verweerde gezicht sprak met het water dat vele jachten in haar schoot achterliet al werd hij mistroostig toen zij hem verried en hij de klos was in haar groots theater het verlangde podium verkreeg hij nooit ook niet toen hij zijn zeiljacht…

zon en wind als gezworen kameraden riet beweegt in swingende bewegingen op de aanlandende golfjes langs de oeverrand de blauwe lucht, slechts onderbroken door dunne regels hoge bewolking, waartussen een natuurlijk kleurenspectrum onze blikken vangt ver voor ons uit, op het woelige water, het silhouet van een slank wit zeiljacht langs de…

wind in de zeilen zeilt het jacht elegant door het water op glansgespannen wiekslagen ik kijk met een starende blik rond toch komen er woord/gedachten in mij op zoals vertrouwen en overgave om te luisteren naar de zee gezonde zilte vreugde slingert heen en weer aan het trillende touw over zilveren golven trouw viert kennis aan ‘t zeiljacht…

Ik ga er een veranda bij bouwen, waar ik vanuit een hangmat de masten van zeiljachten in de balken kan turven. En binnen, naast het bed, timmer ik een bureau. Ik zie het al voor me. Een bureau met een zeester als presse-papier, om mijn manuscript bijeen te houden. Ik had een wens. Een obsessie. Ik wilde mijn eigen eiland.…

En toen kocht ze een zeiljacht en vroeg mij mee te gaan als bemanning, want ik sliep altijd als loze zwerver op een pier van de jachthaven aan de hemel gelaten. En toen leden we schipbreuk. En zo spoelden we dan samen aan op dat eiland. We ontdekken elkaar niet al te vorsend, we zijn daar voorzichtig mee.…