Alle inzendingen over zet me niet in de wachtrij

Het nepnieuws komt eind maart wel heel dichtbij, Wie achterdochtig door zijn krantje bladert Bemerkt al snel dat 1 april weer nadert, Zelfs niet één pretpark is er nepnieuwsvrij. Lees maar eens waar die ons nu mee bestoken: Je mag per 1 april (!) daar niet meer roken.…

aan jou trekt het donker het tekent je gezicht ik wil de nacht verlaten binnentreden in het licht wil je optillen van waar je nu zit de oplossing voor je problemen is wit echter mijn lief je sluit je hart denkt het te vinden in het zwart ik geef je de ruimte, misschien vind je me wel, je heb teveel interesse in zaken uit de hel…

De enige loterij die ik ooit won, zit bij me op de bank, niet in euro's uit te drukken en geen kans: dat ik hem inwissel voor een nieuwe"…

Elke nacht maak ik jacht op mijn dromen Als ze komen droom ik alleen nog maar van JOU Omdat ik zoveel van je hou…

" en zelfs in mijn vaste relatie (vrienden vanaf 1984) volgt er een stevige diepe dialoog, welke niet liegt maar de persoonlijke pijn over en weer bloot legt maar dan toch het verachtelijke, het meest pijnlijke: laat mij Jan Jacob niet wachten zet mij man en mens niet in de wacht met: "Ik wil je even niet horen, niet zien" als er iets…

Bent u teleurgesteld voelt u zich misleid bedrogen door iets op de mouw gespeld als een muis door de mangel een kat in de zak? Schrijf zelf dan iets beters iets diepers en langers voorzie het van humor en maak een satire voor mijn part bijvoorbeeld niet over de wolken maar het zee- land- en berg- en transitieklimaat pleeg…

een ogenblik geduld alstublieft u bent de eerstvolgende in de wachtrij u bent de eerstvolgende et cetera ad libitum al onze hard werkende niet zieke of stakende aandeelhoudende belasting betalende collega's alsmede niet te vergeten onze jonge stagiaires en hun supervisors en overige terzake kundige krachten hoogopgeleide…

onnavolgbaar tastbare gebeurtenissen omgezet in herinneringen, elk heeft een lade in mijn hersenen ontsnapten dwalen soms door het labyrint verwarrende chaotische jacht om het gareel weer te kunnen beheersen voorzichtige gang door gangen laden worden gesloten de aanzwellende wachtrij is onoverzienbaar…

een lint van wachtenden kilometers lang lange rijen eilandjes bewoners opgesloten  in hun ruimte stilstaande momenten van bezinning en onrust onontkoombaar gevangen  in de wachtrij voor de eindbestemming  een enkeling  in de stilte van de nacht waant zich voor even alleen in een lege wereld …

er zijn flarden blijven hangen restanten mist uit een eerdere zee er vormt zich aanwezigheid in onze wachtrij druppelsgewijs, nummeriek gemeenteloket, mensenheugenis hangende het onderzoek kunnen we herleven kaalslag met bos vullen, het bos met bomen -wat nu volgt is toekomende tijd…

ik zet hen in het licht zij die hun zin verloren moesten vluchten voor hun leven zij die keihard knokten maar weg wilden van de pijn zij die vastzitten in onzichtbare knopen zich slepen door iedere dag zij die ronddwalen in cirkels zij die gevangen zitten in een lijf dat niet meer wil zij die monddood zijn gemaakt. door hen die er eens toe deden…

Het alziend leesoog zweijmelt om ons heen het dient zich aan als door een wesp gestoken verlaagt andermans geestelijk eigendom tot barbarij zonder eerst te bevragen en wat nog erger is: zonder pardon Het linkeroog leest tegen wil en dank het rechter tegen heug en meug - geërgerd ontwaart zijn geelgekleurde blinde vlek het kruidje-roer-me-niet…

Ziehier ons uitgewerkte plan. U begrijpt dat wat vroeger mooi was, nu echt niet langer kan. Wat Gaudi kon kan echt niet meer. Wij ontwerpen met rechte linealen. Wij bouwen prachtige blokkendozen. Wij scheppen de modernste idealen. Bouwers kunnen niet zonder visie of een plan. Dichters hebben echt geen verstand van zaken. Gebouwen en steden…

Jij zult je mooiste medelijden delen met mijn liefste verdriet.…

Ik herlaad maar weer eens en begin opnieuw te richten. Tijd voor het grove geschut, van schelden en tieren en dichten.…

Als ik op een dag een nachtcreme smeer En doe alsof ik dan ga slapen Wie weet dan nog hoe laat het is wanneer ik 's ochtends sta te gapen…

D`r was een hele, hele tijd terug een boertje, met een kromme rug. Hij was niet meer zo jong van jaren en werd al wat dunnig in de haren. Aan weelde was hij niet gewend en `n spiegel had hij nooit gekend. Maar toen hij aan het spitten was toen vond hij zo`n mooi stukkie glas, `t zat onder het smeer en onder het zand hij nam het in zijn werkmanshand…

Weer bogen de bomen eerbiedig hun kruin Weer spatte het schuim over dijken en duin Weer raasde een vliegende storm over 't land Weer beukten de golven 't geteisterde strand Weer gingen gedachten gebeden naar zee Weer leefden er honderden duizenden mee Weer waren de machtigste schepen in nood Weer vochten de mannen op leven en dood Weer wachten…

Weer kregen een paar conducteurs te maken Met onverwacht en zinloos groepsgeweld, Vandaar dat personeel wordt aangesteld Om de stations en treinen te bewaken. Maar wie beschermt vervolgens die bewakers Straks tegen agressieve stennismakers?…

Strijken maakt een oerdrift in ons wakker Een man doet dat graag poedelnaakt (frontaal!) Zijn harde body matcht heel goed met staal Wie van de twee is scherper, harder, strakker? Maar zij vragen zich ook af (hij en zijn bout) Wie zich met dit soort research bezighoudt…

Ondergang van de planeet Bol vol zwarte aarde na het schieten van een atoomraket moleculaire splitsing vingergedrukt einde wie is het die als laatste mag, aan zet..…

oneindig is als licht met donker vermoeden levenslang in geketende ringen met liefde en verdriet een verschijnen en verdwijnen meetbaar en ook weer niet aan alles komt een eind behalve aan een cirkel als ik die nu verzin begint wat nooit meer stopt slechts krimpt of dijt blijvend door rond te gaan op eigen kracht ongeacht…

Ik nam een tas Nam ze uit de kast Zette ze op het aanrecht De plantaardige melk Nam ik uit de koelkast Zette ze naast de tas Het brik was gesloten Zette wat extra kracht De draaidop gaf op Ik schonk de tas halfvol Ging terug naar bed Keek de kamer rond Morgen ruim ik op Ook in de badkamer Pik ik mijn kleren van de grond…

Niet, dat ik het principieel verwerp, Maar zelfs het leger wil men in gaan zetten, Dat maakt met zika muggen korte metten, Een leger schiet voornamelijk met scherp. De zwaarste wapens tegen de muskieten: Ze gaan met een kanon op muggen schieten.…

er staat een wachtrij in mijn tuin van irissen tulpen en anemonen een voor een laten ze zich zien en dansen op de lentetonen de zon lacht en temperatuur stijgt het leven voelt opnieuw geboren al het grauwe is verdwenen voorjaar klinkt in onze oren ruik het groen voel zonnestralen duik een bos in en ervaar zie de kuikens en de lammeren…

We krijgen een klimaat als bij Bordeaux In januari zonder das en jasje Een Hollandse Grand Cru op een terrasje Zo af en toe een flinke tor-na-do En heel het jaar, heb ik zojuist gehoord Bakken aan het strand bij Amersfoort.…

Ze is als een jonge ree met zachte ogen zo eentje die je zou willen strelen en beschermen zij verkent haar wereld - schuchter en onopvallend - wordt ongewild en onverwacht een prooi achtervolgd door de jager die zich keer op keer wil bewijzen Met het verstrijken van de seizoenen wordt ze steeds handiger in onzichtbaar leven en ontsnapt…

Zijn we Mandela vergeten zijn geweldloosheid zijn voorbeeld zijn zijn als dialoog, antwoord op zijn overheersers zijn tegenstanders zijn bewakers zijn apartheidsland zijn echte gewelddadige witte pieten en zijn intrinsieke blijvende geweldloosheid!!! Zijn we dat vergeten, Nederland???…

een zuchtje wind verdwijnend in het niets is alles wat ik ben…

Klein Bang en Onzeker Een meisje Ze lijkt zo sterk Maar zwak vanbinnen Voelend Als verlaten Alleen En in de steek Gelaten Weet niet wat Weet niet hoe Maar doet het er ook toe Ik zal verdwijnen In het niets Een zuchtje wind Verdwijnend in het niets Is alles wat ik ben…