Alle inzendingen over zij rijmt alleen maa

een veel gevraagd echt erkend poëte deed in dichten zonder kop of staart kudel stond bij haar voor kudelstaart haar kip werd zonder kop toch gegeten zij droeg op feesten voor in lederdracht meestal ingepland zo rond het bittergarnituur tegelijk met de ballen heet vers van het vuur kwam er gedicht luisterrijk in volle pracht één klant wilde…

Jij met die twinkel in je ogen jij met die lach op je gezicht jij met je mooie karakter daar ben ik voor gezwicht Jij met je leuke dingen jij met je gouden hart jij bent nog steeds heel bijzonder jij bent het die mij verwart Jij, ik moet je vergeten. maar ik kan het niet jij, hoe moet ik het zeggen? Jij doet me veel verdriet.…

Het geeft te denken dat huwelijk alleen rijmt op 'gruwelijk' en 'afschuwelijk'.…

ben nu thuis acuut gevaar als publieke rijmelaar neem mijn zoon jochem rijmt alleen op lochem hij denkt 'k zit veilig daar…

Hoe ik ook probeer: op haar rijmt precies niets haar zinnen zijn niet te vangen haar ogen dwalen van je af, haar jasje in de herfstwind waait de zomer tegemoet. wat ik ook bedenk, hoezeer ik zou willen dat haar fiets rechtdoor ging en ze haar gangen liet doorgronden, ze gaat haar eigen weg en vindt dat ik niet zeuren moet.…

Veel kan in de lente (vraag het de bomen) maar nee, zeg ik: dood is dood, brood is brood echoot het kind, rood is rood; dat rijmt. En ik knik. -------------------------------------- Uit: 'Voorgoed', gedichten 1960-2010.…

Ik ben stukken jonger dan ik ben onderuitgezakt mijn oudheid ken jong van geest waarin ik mijzelf verwen te dikke buik verdring voor dunne den ik laat mij in de waan van het gewen tussendoor de echte waarheid onderken in werkelijkheid veel ouder dan jonger ben ondanks ik dichter naar ontslapen ren.…

het hunkert naar iets dat stroomopwaarts het leven duwt, zonder buitengewone krachten maar met de hand die slechts wijze voorspellingen kan lezen het rijmt niet, dagen zijn gelang het seizoen fervent geraakt aan onredelijke wispelturige vervreemde eigengereide levens beschouwingen toch zijn de lijnen in de palm in symmetrie gestegen…

Wat rijmt er op Bach... een...traan!…

Maar rijmt niet op mijn pillen, die kunnen dan kwaadaardig zijn. Pijn rijmt ook op mijn, ja zeker, 't is mijn pijn. Kan minder of erger zijn. Maar gerijmd of ongerijmd... hij blijft altijd mijn pijn…

Dat amour op toujours rijmt is niet toevallig maar absurd.…

JIHAD rijmt niet voor niets op HAAT de wortel van veel kwaad…

Liefde is als een gedicht het rijmt op alle woorden…

"Poet(r)in international" daar rijmt geen woord op!…

Groen en groen en nog eens groen, waarom rijmt dit toch op zoen? Is er liefde achter alles, is er leven overal? O, ik weet geen antwoord te verzinnen, poog alleen maar te beminnen...…

verlies is nog vers niets rijmt meer met het gevoel en niets dicht het gat…

' ze zei: 'ik ga naar Zaltbommel,' ik dacht: 'wat rijmt dat goed' toen riep een tweede hommel: 'en ik moet naar het Gooi', ik dacht: 'wel-voor-de-drommel ook dát rijmt wederom mooi.' ------------------------------------------ uit: 'Dan heb je geluk' (2001)…

Wat rijmt er op woord en wat op ik zeg? pensioenakkoord en klimaatoverleg wat rijmt op beloven na vijven en zessen? de heren van boven met al hun promessen heb ik iets gehoord van wat niet is gezegd?…

het gras rijmt wit in zacht oranje ochtendlicht ogen spiegelen winter…

stoeiend en bloeiend in de wei aan de hemel de kroon op je werk erbij je passie: te tooien rijmt met al wat je staat te ontplooien…

het schijnt dat er in de 'dichtersbuurt' in Hengelo (O) geen enkele dichter blijkt te wonen of dat rijmt valt nog te bezien Lejo…

De nieuwe dichter-vaderlands, Die rijmt in vatbaar Nederlands Komt ook nog eens uit Groningen. Hoe anders dan de kunstenaar Die denkt dat hem geen metrum past. Maar ach, zo'n artistieke kwast Is simpel lui en sneller klaar.…

Want wat eeuwig had moeten zijn was niets meer dan een tijdelijk besef En wat door had mogen rijmen tot het einde, rijmt nu niet meer. Alleen frustratie en teleurstelling blijft over in het tijdloze waarin ik altijd had willen geloven.…

de hartenkreet werd een netgedicht ik streed voor een vergezicht, opende leed, dat werd direct gedicht ik haak af, heb niets met omhoog vallen het rijmt niet meer, daar ben ik blij om…

Des te bijzonder, piekert die dichter, want duizelend dralen nu "duivel" en "duivels" in het hoofd van de verbaal verlichter, dat niets rijmt op dat kwaad.…

het rijmt met ree…

jij dompelt mij in vervoering ontvoert mij in ontroering jij rijmt de onschuld parelmoer gepenseeld in ogen die niet spelen met mij, je bent jezelf jij bent niet van mij en toch ben je mijn meisje…

kom laat onze kilten tillen aan de overkant van de rivier hoor nu al de meisjes gillen dansend van plezier toch ga ik er liever heen in mei dan rijmt het met rokkentillerij…

Op weg naar Etikhove komende van Bavikhove het rijmt rijm zegt men bij ons rijp bij onze noorderburen het verschil is klein maar wat is groot een landschap bij het ochtendgloren het heeft vannacht wat licht gevroren…

Haar versje is heel kort want de inkt is bijna op en het potlood wordt door botte punt gestopt Als zij niet op papier kan dichten, dan gaat ze het maar zingen, met kinderstem rijmt zij berichten tot klanken van herinneringen…