Alle inzendingen over zijn secretaresse op

Een goede secretaresse is het halve werk…

Ze werkt met veel accuratesse, mijn secretaresse Maar 's avonds na zessen verslaat ze zelfs juffrouw van Liere -die deed het het liefst met z'n vieren- Nee. mijn secretaresse doet het met heel veel souplesse. Jullie dachten zeker: het liefst met z'n zessen? Foei, let toch op de finesse!…

Een secretaresse uit Grazen Die ontkleedde zich in twee fasen Want in een flits Ze pakte de rits De rest zal je dus niet verbazen.…

Ze is secretaresse, doeltreffend en attent, ze stopt meestal vóór zessen en loopt niet, nee ze rént, met een bloedgang naar de metro want thuis, daar zit haar vent, die niets heeft aan accuratesse maar na een lange dag simpelweg wil worden verwénd!…

Een ruikertje of een delicatesse Een live-album cadeau van Lynyrd Skynyrd De baas wordt vaak aan deze dag herinnerd Door zijn eigenste secretaresse Want al is het dan vandaag opnieuw dé dag Een beetje prijzengeld afdwingen mag…

De baas eiste zonder discussie van zijn nieuwe secretaresse wat meer inzet en interesse toen begon pas het geruzie. De vrouw zei zonder omhaal jij mist weer echt alle finesse 'k ben niet jouw nieuwe maîtresse en al zeker niet jouw pispaal.…

de gouvernante is ontslagen de werkster al vijf jaar ziek de kok is van de kook geraakt de tuinman gevallen over zijn riek de chauffeur een blokje om gereden de secretaresse verliefd op een blind typje de accountants onzichtbare inkt omstreden de klusjesman lijdt aan een roestig piepje het huis heeft gelukkig stand gehouden de witte tornado…

uitwist soms zou ik net als Kuipers een astronaut willen zijn om de mensheid vanuit een groter perspectief globaal gezien te bekijken toch zie ik het heelal in een sufi met een brandende rok terwijl een trapezedanseres heel sexy haar gewaagde acrobatiek uitvoert en schommelt op grote hoogte en ik zie het in een knappe secretaresse…

Ik besluit secretaresse te worden. Ik bel een bemiddelingsburo voor secretaresses bij advocaten- en notariskantoren, en doe mijn verhaal. Het afwijzend antwoord klinkt licht beledigd: ‘Mevrouw, secretaresse is een vak’.…

zesjarige dame die door twee glaasjes kijkt zij vraagt komt u voor leen zegt u ja dan zegt zij neem niet het eerste paadje van het zand naar de banden ook niet de tweede van het vuur de boomgaard en de slapers de derde die van de pipowagen daar zit-ie aan de koffie vraagt u haar wie ben jij dan wel niet dan antwoordt zij ik ben z'n secretaresse…

Ze zei dat haar baas haar ontslagen had, omdat ze met hem flirtte en hij had liever een godsdienstige lelijkerd als secretaresse dan een bloedmooie verleidster, een regelrechte slettebek! 'Kom!', zei ik, 'ontdoe mij van mijn kleren en wees mijn regelrechte slettebek, ik neem je in dienst, ook morgen op de miljoenenzaak, schikt dat?'…

Ik mag Herman zeggen Omdat we elkaar kennen sinds een kampeerweekend In Limburg eind 1979 Ik was speciaal uitgenodigd Door mijn eerste grote liefde Hij, Herman was er met een collega De secretaresse van meneer Van Agt Ik vond het interessant Zij waren zeer interessant Ik luisterde met rode oortjes Hij vertelde wat Haagse geheimpjes…

Misschien bedriegt hij haar met de secretaresse, zij betrapt hem en vraagt de scheiding aan. Misschien wordt hij gek van haar hysterisch gedrag en besluit hij haar op een dag botweg te zeggen te willen scheiden. En misschien…heel misschien worden ze wel heel gelukkig, krijgen drie kinderen, een volkswagen en worden samen heel oud.…

De manager die surft tussen vergaderingen, die zijn avonden eet met de kaart van de zaak, die succes slikt als een drug — en ‘ontspanning’ laat organiseren door zijn secretaresse — die is niet verzadigd, maar verloren. Want wie zoekt om te vullen wat vanbinnen schuurt, vindt buiten slechts schijn, en binnen geen rust.…

Zij is een waarnemer in de top, een seismograaf, een fijngevoelig instrument dat dagelijkse trillingen als uitslag registreert. Zij is een toehoorder een omgekeerde luidspreker die in vertrouwen klanken absorbeert. Zij is een nieuwsbron, een lijfwacht, een regelaar die voor wie hulp behoeft agenda's strak beheert. Zij is een laptop…

De hese toonaard van haar 'ja meneer,' doet hem zijn brieven onbekookt bekorten. Wat ook aan zijn ethiek mag schorten, hij is gehuwd en stelt zich nog te weer. Haar zoele blik drijft spanning in zijn post. En 't brievenboek legt zij zó innig neer dat haar elektrisch haar hem zacht en teer het voorhoofd streelt en weerstand kost. Met droge…

De schoenmaker blijft bij zijn leest. Maar is ruim van geest en onderwijl het schoeisel zat. Hij kiest het ruime sop en vaart later als marinier op een fregat.…

Daar zat Jan, te zoenen met Nicole, zijn secretaresse. Ik liep naar binnen en schreeuwde dat ik hem nooit meer hoefde te zien. Ik rende naar huis en stortte me op de bank, de radio zachtjes op de achtergrond, die ik vergeten was uit te zetten. Tranen rolden over mijn wangen, denkend aan Jan, terwijl Tranen zijn eindakkoord liet klinken.…

Katrijn is mijn secretaresse die alles opschrijft wat ik op papier wil zien. Katrijn is mijn bodyguard en beschermt mij tegen alle geweld dat al was het maar van verre mijn richting uitkomt.…

Ze waren per ongeluk in een veel te chique kroeg terecht gekomen, eentje waar zelfverzekerde zakenlieden van net boven de dertig met veel kapsones en tamtam indruk probeerden te maken op modieus geklede secretaresse-trutjes.…

Niemand weet dan ook uit hoeveel stukken dit concertstuk bestaat en niemand weet of er levensliederen in ten uitvoer worden gebracht met veel noten op de zang………of juist weinig. Het concertstuk van onze moeder klonk bij ons altijd als muziek in de oren. Geen valse noten, geen verschil in toonhoogte………..naar niemand van de kinderen. Nee,…

We kunnen nog geen afscheid nemen, maar vandaag is dan toch die dag. De zon schijnt, maar inwendig huil ik zacht. Op je laatste rustplaats aangekomen kijk ik om me heen. Zijn er meer die zich zoals ik voelen, of ben ik maar alleen? Peinzend buig ik me weer tot je graf, maar alles gaat langs mee heen. Het enige wat ik nog kan denken is,…

Twee meisjes Zongen zachtjes Hun lieve liefdesliedjes Beide meisjes creëerden Hun creaties koesterend Afscheid nemend Maar nooit Van mijn netvlies Dansend in dromen Alles lost langzaam op Niet deze dromen Altijd bij mij dragend Daarom zing ik mijn lied In de verre velden Wie zal het nog horen Alleen mijn twee meisjes…

Hoog in de lucht Draagt de wind Tranen van de Andes Bereiken nooit de oceaan Ik draag het mee Lichaamstaal Handen en voeten De armoede kleurde De tranen rood En ik draag het mee Nergens was het veilig Op elke hoek loerden ogen Ongelukken per ongeluk Droefheid en frustratie Ik draag het mee Tranen mengen zich Met het leven ten…

Sprakeloos Niet te bevatten De controle kwijt Wat doe je dan Is er ergens hulp Hoe lang wachten Een warme blik Medeleven vol begrip Liefdevol word je benaderd Ook door je buurman Zijn dochter en zijn zoon Maar dan weer alleen In de woestijn van eenzaamheid Je glijdt weg Zinkend in drijfzand Het geeft verdriet Ze zien het bijna niet…

De maan hangt stil te dromen boven het slapend veld zij fluistert aan de bomen een zilver zacht verhaal verteld De nacht houdt haar gevangen toch straalt zij zonder spijt in licht dat blijft verlangen naar zon die 's nachts verdwijnt…

Donkere wolken koppen boven woeste golven drijven naar de duinen  staande op het lege strand zie ik ze komen boze luchten word ik nu de schaduw van mezelf? Of laat ik nu gebeuren wat er komt? De wind trekt aan mij en word ik gegrepen door de ontembare natuur en verliest nu mijn eigen overmoed…

In een impuls liet ze er op volgen: ‘En als we dan toch vertrouwelijk worden: ik ben, eh ,medisch secretaresse….’ ‘Da’s ook toevallig, ik ben artsenbezoeker. U weet wel, ik laat doktoren met de nieuwste medicijnen kennismaken.’ Ze lachte: ‘Oh, zo’n type dat ik van mijn baas altijd moet afwimpelen.’…

Ik ben secretaresse en heb veel plezier in mijn baan. Toen ik eenmaal binnen was stapte ik in de lift. Maar het benauwde me opeens. Ik besloot voortaan maar met de trap te gaan. Op mijn bureau lagen stapeltjes post. Ook ligt er elke morgen een krant. Automatisch werden mijn ogen er naar toegetrokken.…

nog een laatste blaadje dan zijn we verlost vaak gegaan tot aan 't gaatje dat heeft wat heel respekt gekost maar ja als dichter moet je diep buigen richting het klein zijn want de mooiste inspiratie doet pijn tijgers van het woud bij nacht er is nog tijd en reden en houd wacht voor velen een zwak voor ieder gedicht…