Alle inzendingen over zotheid

Lees ik het 'lof der zotheid' van Desiderius Erasmus, of iets van een 'alchemistische ziener' uit onze tijd, denk ik doelbewust toch weer rechts en linksaf... Geef nu daarvan deze rekenschap.…

Lof voor de zotheid die wat kleur geeft aan het leven. Lof voor de zotheid van dat verzetje voor even. Dat lachen om die dwaasheid die een dagelijkse starheid doorbreekt. Iets toestaat van een ongedwongen houding te vertonen anders dan de grijsheid die normen en waarden preekt.…

het gras in zomerkleed verkleurt de dijk aan één kant water, aan de ander wast een plas wat witte vogelveren en een oude zwaan staat op de weg haar borsten blootgelegd voor kroost en warme handen bij het komen en het gaan der tijd weet ze, dat -haar zorg ten spijt- het gras naar koude winters geurt…

Aan mijn lijf kleven woorden van zotheid, van plezier, maar ook van eenzaamheid ik draag ze graag mee ik kan met ze lezen en schrijven aan mijn lijf kleven woorden.…

Want wie kan er nu beter iets over mij zeggen dan ikzelf?…

Zotheid. De zoheid van de dingen.…

'Mijn zomerzotheid zonder middernachtzon met minstens miriaden muggenbeten zou zienderogen zurig zwavel zweten' zei Zinedine, Zidanes' zus manon Ze zei 'zeeëgeltjes met maandmigraine moeizaam zwemmend zwalpende met maagzuur zouden maanziek zijn, menopauzerend Zouden zeegoïstisch zich misdragen zes maanden zeven zwagers met mantoompijn…

die altoos lacht Om spot en zotternij die hij veracht in boerse burgers en hun lotgenoten, en buitenlui, die heer pastoor ontsloten groothèrtoglijk geheim der vrouwenjacht - 't Relaas, u raadt het reeds, van zuster Belle en haar compaan Rebel van Reymerswael verhaelt van 't hijgend hert der jacht ontkomen 'tgeen u de Lof der Zotheid…

Want wat is er zo dwaas als tevreden zijn over jezelf? Of jezelf bewonderen? Hoe kun je daarentegen iets aardigs, iets vriendelijks, iets wat gepast is doen als jezelf niet tevreden bent over jezelf. Laat die kruiderij uit het leven weg en onmiddellijk gaat de redenaar met presentatie en al vervelen, zal de musicus met ritme en al op niemand indruk…

't Is eer een ode aan de legertros De oorlogskaravaan met zijn munitie Een ode aan de cyberwar militie De hel en de verdoemenis breekt los Dat hij nu dronken in z'n vuistje lacht Ligt niet aan hem, maar ons: O Mensch, gib acht!…

Abdolah, Rosenboom, en het gezemel Van Voskuil, Hermans, Nescio en Reve En tussen wat die lui voor boeken schreven Staat eerste: De Ontdekking van de Hemel Dat is mij toch qua zotheid iets te foolish Ik wil heel die top tien! Hoogachtend, Mulisch.…

Een bebaarde blijdorpbaviaan in vol ornaat, gelijk homo erectus zijn volle glorie niet geheel bedekt dus moest van de fotograaf rechtop gaan staan Die ging met eigen trompe l'oeil aan de haal En zet zich met z'n zotheid zelf voor paal!…

Kijk niet zo verschrikt een beetje zotheid kan geen kwaad. Wanneer de dood in mijn nek zal hijgen wordt er geprikt over de datum zal ik zwijgen.…

De Lof der Zotheid spant sinds vele eeuwen een Erasmusbrug naar onze eigen tijd. Maar nog steeds staan wij met stemmen vol verwijt elkaar ons domme gelijk toe te schreeuwen. Erasmus: 'neem jezelf niet zo serieus, kijk in je spiegel en maak een lange neus.'…

kwaad sist giftig vermomd in schaapskleren in sinistere schaduwen lispelt lucifer zijn lof der volslagen zotheid slechts een handvol puur houdt haar stand vergiet blauw bloed trouw aan de muzen tot de monddood ruggelings intreedt geuzen bezingen het lied van vrijheid in catacomben tot wedergeboorte…

Jij transformeerde mijn ziel in onverwachte gedaantes er bloeide vaak liefde tussen het onkruid van mijn hart met niets tot vriendschap geworden in alles wat leeg en zonder zonde was om mijn bloesem te stimuleren bezocht jij de zotheid van mijn ontheemde dromen ik hechtte mij aan jouw diepste wortels en herkende geen afstand tussen…

Zou men wel zotheid vinden Zo groot (helaas!) als mijn, Die min en lang beminde Die mij niet eigen kan zijn? Ik min en heb verkoren Die ’k met behagen zag En ik weet van te voren, Dat ik ze niet krijgen en mag. Nochtans voel ik mij drijven Van zeker tocht* tot haar, De welke mij doet blijven Een hopeloos minnaar.…

is de lof der zotheid losgebroken in ons vette nederland en men naakt doch met een hoedje paradeert als malle loetje om goedkeuring van de keizer en het volk nog niet wijzer de democratie verteert hoor ik reeds het zacht gespin als de kat zijn nagels scherpt aan het behang van het fatsoen en het kwaad zijn schaduw werpt in kristalheldere…

verjaardagscadeau van zus en zwager toen ik tien werd of elf het begin van het proces dat leidde tot de status van boekenwurm via het verdwenen parelsnoer met Pieter Pikmans het zeegat uit Okke Tannema wiens vader alcoholicus was langzamerhand verlas ik mijn verstand vernielde mijn ogen wijzer nu ongetwijfeld geniet ik van de Lof der Zotheid…

Zon ga weg met je stekende stralen Zon ga weg met je oogpijnlijke licht Zon ga weg met je walgelijke warmte Zon ga weg met je zomerse zotheid Zon ga weg met je verdomde vrolijkheid Laat mij in mijn zwartheid en mijn leegte en pijn Ze is pas dood JIJ hoort er niet te zijn!…

'De stoet der zotten' is weer uit het zicht verdwenen Prins Carnaval met zijn gevolg en allerlei bontgeklede muzikanten Confetti, serpentine daalden als regen op ons neer Oor en oog mochten we de vierders lenen We kennen uit ons hoofd de kleuren van lawaai Het blijft fraai en is het niet het interessante? Het komt…

In wijsheid ben ik niet geboren en dat die met de jaren komt, zoals ik steeds heb moeten horen, blijkt ook nog waar te zijn. Verdomd! Ik ben een grijsaard zonder kleuren; een pennenlikker, grauw en grijs. Het is het ergste wat je kan gebeuren: eens bonte hond, nu kleurloos wijs.…

liever leef ik in de lof der zotheid en de liefde die de dagen draaglijk maken. of schrijf woorden met lichte voetjes en noem het ‘een gedicht’. misschien wordt het ooit gelezen.…

wie maakte tijd voor vuige aanval? hij! da’s adolf jozef poetin, wereld war head; met mensenlevens maakt hij oorlogspret en dode Oekraïners op een rij vernietigt steden, huizen, mensen, vee en lacht minachtend, maar het zit niet mee…

Momenteel beid Ik mijn tijd In de luwte Van de strijd Tussen mannen Uit kiev odessa En donjetsk En denzel en Red blue and white Versus blue and yellow Met oranje boven Ste beste geheid Het lijdt Geen twijfel Dat europawijd Het Eka leidt Tot zapige Zongebrande zondige Broeiende en broekloze Minirok penisnijd Waar je ook…

Zie ommezijde zei de Zon, en Maan Zei zie mij in de zonneweide staan De zomerzon neigt tot de zonnewende Niet meteorologisch, astronomisch Zowat de derde dinsdag van september Zie zomer's zotheid, droog zijn eik en linde De zonderlinge wijsgeleerde Zeno Zocht nooit de zon in schemeravonduur Hij mengde zevenkruid met zengend vuur Door…

Zie 't snelsonnet van Bart Adjudant - ook wel B - "Lichte Gedichtendag twintig twintig twee" Ik groet u edel, Ivo, Frank en B Dat van uw vederlichte dichterszang De wijs niet moge raken in 't gedrang Van kwinkslag, lof der zotheid, lach en wee Ik groet u edel, Ivo, Frank en Bart Lag Middelburg maar in het Groene Hart...…

non-interpretabel dan lees ik liever n'importe quoi iets uit Erasmus' Laus Stultitiae (Lof der Zotheid)…

. ___________________________________ Er is naar jou een heleboel vernoemd Jij was Eras, maar jij zei 'Ik zal zijn' Dat is 'Ero' in Middeleeuws Latijn De Lof der Zotheid maakte je beroemd De milde ironie van een erasme Brug tussen kerk- en maatschappijkritiek Meer dan Madocke's Reynaert - laat staan Driek Was toen best scherp…

Als de vroege schemering een deken over de zotheid van de dag trekt de wereld thuis tolt en de avond horizontaal wordt weggekeken men zich voor het circus van morgen weer slaafs te laat te ruste strekt éénzaam door de nacht woelt broedend op nieuwe duivelstreken dan wikkelen wij het schemerlicht in ongekende glinsteringen de carrousel…