Alle inzendingen over verdrietig

mijn hart zit vol emoties soms is het echt te klein ik heb ze goed verstopt, wil sterk en zeker zijn maar als ik niet zo sterk ben, het leven even moe mezelf helemaal kwijtraak, en domme dingen doe, dan ben ik weleens bang, om controle kwijt te raken. ik maak mooie dingen stuk, die niet meer zijn te maken. maar als de nood het hoogst…

Hoe komt het dat ik verdrietig ben? Ik wil ook vrolijk zijn Maar het lukt niet. Als ik lach, is het een nep lach. Van buiten ben ik vrolijk en blij Maar van binnen word ik verscheurd Door pijn en verdriet, Zo wil ik niet langer leven!…

Wie een ander mens heeft overwonnen, is een winnaar. Wie met hart en ziel gestreden heeft, en moedig heeft verloren, is een kampioen.…

we hielden jouw hand vast in de onze kusten jouw koorts we streelden jouw wangen en we lieten onze tranen los in vrije loop je mocht gaan – we wilden het niet – het verdriet was groot toen je ons verliet maar toch zijn we blij voor jou, jouw pijn is weg de koorts gesust, jouw rustige slapen zacht gekust in dankbaarheid, in…

Wil je de liefde van mij, Sta dan aan mijn zij, Mijn hand strelend over je verendek. Als je dat wilt kom dan verder aan het hek. Een blad, een kruimeltje graan, Laat bij mij maar een traan. Kakel over je leven, Mij om het even. Ik wil gewoon bij je zijn.…

Haar hoofd zo vol van zorgen en het hart zo vol verdriet ik kan alleen haar tranen drogen maar problemen oplossen niet Het is me echt zo zwaar te moede wanneer ik haar verdrietig zie een arm om haar schouders leggen haar hoofd huilend op mijn knie En mét haar huil ook ik mijn tranen heb net als zij slapeloze nachten 'k heb nog steeds…

het gebeurde zomaar het leven in gesleurd op de wereld gepleurd en daar sta je dan met vraagtekens, waarom ben ik hier je verdedigt jezelf met woorden gehoord worden, zou mooi zijn, mooi gaan ik ben mijn ouders dankbaar en ik haat ze…

Het verdriet stroomt door mijn aderen Ik kan niet meer scherp zien Mijn ogen vallen dicht En ik vraag om vergiffenis Ik vraag aan de mist Of hij op wil trekken Ik vraag warmte aan de zon Ik vraag aan de regen of hij me schoon wil spoelen Ik vraag aan de haat of hij weg wil gaan Ik vraag om de waarheid Ik vraag om liefde Maar ik krijg de…

Je voelt je verslagen soms heb je nog van die dagen dan voel je je weer intens verdrietig zo klein en zo nietig je weet dat je niet moet treuren maar zoiets kan zomaar gebeuren door het luisteren naar een lied ontstaat weer jouw verdriet mijn tranen zijn niet meer te stoppen ook al wil zou ik het op willen kroppen laat mij dan ook maar gaan…

het verdriet blijft in de gangen klinken laat ons snikkend van een nieuwe liefde drinken die niet luistert naar het leven of de dood maar ons laat kleuren op de hardste stenen van de smalste goot…

het laaiende vuur gevoed door jouw verlies is zelfs niet meer te doven met al onze tranen…

ja, ik heb verdriet want leven zonder jou, kan ik 'nog' niet!…

Verdriet Zelf zou ik willen dichten over een verdriet van mijn onbekende broer ergens diep ver weg begraven oostwaarts, slordig, haastig, zonder herinnering Als ik eraan denk breek ik in tweeën Ik vertrouw het je toe Het doet pijn.…

Van verdriet is dat ik verdrink En dat om mijn eerstgeborene kind Een klein kereltje o zo fijn God wat was ik blij jouw moeder te mogen zijn Dit alles is mij na 26 jaar ontnomen Alleen omdat zij in je leven is gekomen Zij is het die bepaalt hoe alles moet En jij?…

laatst hoorde ik iemand zachtjes huilen in de achtertuin toch ging het door merg en been de klank van verdriet hoe zacht ook geuit het raakte mij en dat verdriet maakte mij klein…

Van verdriet is dat ik verdrink En dat om mijn eerstgeborene kind Een klein kereltje o zo fijn God wat was ik blij jouw moeder te mogen zijn Dit alles is mij na 26 jaar ontnomen Alleen omdat zij in je leven is gekomen Zij is het die bepaalt hoe alles moet En jij?…

Verdriet helpt me niet het lijden weg te nemen van oude dagen. Het ziet ellende van alle stervelingen en wil verlichting. Soms droomt het nog van saatori en nirwana en altijd van jou. Van de geliefde, die ene van het moment en die miljoenen. Gave der tranen is begin van wijsheid en mededogen.…

Heb veel dingen gedaan Die ik niet wilde doen Over m'n gezicht loopt een traan Weet niet wat ik er mee moet mensen denken dat er niks is het was een rare gebeurtenis ik ben op zoek naar de reden waarom het fout is gelopen Denkend aan de dingen, die ik probeerde te vergeten ik maakte een fout, het vertrouwen gleed langzaam uit m'n handen…

Roos Ik denk dat Kees zou zeggen op jouw verdriet: Hou nou maar een keer op je verdriet is mooi genoeg geweest en bedankt mijn schat maar ik ben dood en jij moet leven. Denk verder gewoon aan mij.…

verdriet vandaag was ik aan je graf maar je was er niet en toen ik je mijn bloemen gaf voelde ik al het verdriet van de velen wier leven met het jouwe was verweven ik voelde al die levensdraden die werden afgesneden kon al het verlangen raden die nog éénmaal aan elkaar te smeden maar je was er niet wij waren er alleen met ons verdriet…

ik was zo verdrietig vandaag en eerst wist ik niet waarom maar opeens was het weer duidelijk mijn vriend, een goede vriend van mij is dood gegaan een tijdje geleden en niet eens speciaal op deze datum maar evengoed was ik verdrietig vandaag eerst kwam het verdriet en toen dacht ik aan hem…

Ik ben stil geslagen ik ben op zoek naar woorden die mijn verdriet kunnen dragen en als ze er al zijn trekken ze krom van de helse pijn.…

ik ben de clown in een omgeving van een circus van tranen ik zal niet meer huilen het doet de ander zoveel meer pijn ik ben de clown van de droefenis die even de tranen zal verruilen om de lach te laten horen van het eeuwig positief zijn maar ik ben ook een mens met gevoel en trieste gedachten in mijn hart woed een gevecht…

Ik denk weer even aan Kees hij is een jaar al dood is best veel een goeie vriend van mij we gingen naar de film of we kletsten een hele avond en dan vonden we het goed dat we elkaar al 40 jaar kenden hoewel dat ons ook onmogelijk leek maar het was echt zo en roezig namen we afscheid als de beste vrienden toen was hij opeens dood…

Ben je verdrietig? Kom dan bij mij, dan leen ik je mijn schouder, huilen is vrij. Ben je boos? Kom dan bij mij, dan praten we er over, spreken is vrij. Ben je weer blij? Kom dan bij mij dan vieren we dat samen, vieren is vrij. Ben je soms eenzaam? Kom dan bij mij en speel dan samen een spelletje met mij.…

Achter de bomen, Weg van de zee en van de tijd Jouw lach jouw ogen jouw hand warm op mijn billen je kus op mijn mond Weg Verleden tijd…

Verdriet.…

Een snik, een traan, een waterval, onstuitbaar verdriet, het besef, dringt tot me door, jij begrijpt me niet....…

even zijn vingers niet meer gevlochten maar gedachten verweven in verleden zoveel mijlen overspoeld door vloed en verlaten door eb, terwijl monden alles deden om scherven te vermijden werden zachte lippen getekend door het brakke zout der aarde Gepekelde tranen worden omsloten door hun beider grote liefde, die immense zee waar verdriet…

Je slaapt niet en je eet niet Schrikt van elk sentiment Vreemde kronkels in je darmen Als je in nabijheid bent Van de vrouw die is verworden Tot datgeen dat niet bestaat Strak gevangen in gedachten Die je niet ontsnappen laat Je weigert elk compromietje Met de harde werkelijkheid Dus je leeft je lange dagen In volmaakt verleden tijd…