Ik geef mijn lessen tweemaal in de week
aan vluchtelingen die ons land verrijken,
die ondanks al hun leed veerkrachtig blijken,
bij wie ik ook wel graag mijn licht opsteek.…

Gracielijk en licht sterven,
een kleine zucht in de paniers
en 't is niet meer.
die avond heeft men ons…

De letters op de steen vervagen
haar naam gedragen door graniet
half verweerd staat er: ‘Sofia,’ te lezen
maar verder ontrafelen kan ik niet…

Voor het ontwaken van de straten
een spoor van dauw tussen
stenen en gras,
mist als ongeopende herinnering…

De warme zon is boven mij,
Ik wandel in de warme lucht,
Mijn voeten op de warme wei
Maken, alleen, haast geen gerucht.…