De vrouw die sinds dag één het boegbeeld was
En de partij naar grote hoogte leidde
Stapt na vijf jaar, het bleek niet te vermijden,
Terug. Maar wie vervangt straks Van der Plas?…

Iemand legde een steen
op haar hoofd, maar ze wou
dat het een hoed was.
Ze droeg hem als een hoge hoed.…

Nu haast de kou uit de lucht
is verdreven
en, naar mij toeschijnt,
op is gegaan…

de geit kijkt neer, het dal
diep en wijd
daar woont de twijfel,
daar verstrijkt de tijd…

Mijne moedertaal, mijne moedertaal,
Wie of haar ook kleinere,
Min ik als mijn vaderland,
Sta ik voor met hand en tand!…