Wat moet ik nu doen. mijn hele hebben en houden in dozen stoppen tafels versleuren kasten waarschuwen dat ze mee moeten werken. Stoelen die maar niet willen wijken. Het lijkt wel een ravage na een hevige storm. Overal ligt alles. Mijn ogen zien niets meer tastbaars. Oei, ik heb een lepel nodig waar heeft hij zich nu weer verstopt. Ja…

Helaas mijn dierbaar bezit ik ga je verlaten Ik heb je jaren liefgehad alles beleefde ik samen met jou. Mijn eerste huwelijksnachten werden door uw muren omarmd. Mijn kinderen werden door uw stenen beschermd. Wij hebben jaren samengeleefd en zijn één geworden. Je kreeg een hart. Ik voelde mij veilig genesteld. Je hebt een prachtige…

Onder Dak, Ja ze komen nu echt binnen echt, ik zag het eerder goed schrijvers hier, veel nieuw bloed mooi, Uw gedichten, en Uw zinnen.…

Denderende karren, geluid van staal op staal worstelen met golfkarton en vloeipapier, zuchten, zweten, niet meer weten, tas met medicijnen zoek, paniek, in welke doos? De vreugde van het vinden na de tweede, chaos in de kamers, even een time-out. Smullen van een ijsje, opgewekt weer verder tot in de late uren, moe maar toch voldaan…

in de hemelse gordijnenpoort waar de jaren zo mooi vervlogen moest de tijd toch komen om het belichte pad te verlaten zoals de natuur het bespeelt, want het is de hoogste tijd om mijn vleugels open te slaan waarin ik fladderend in de natuur mijn eigen wegen ontvouw met een verfrissende uitdaging in het leven…

Dat huis waar steeds vol liefde werd gewacht op mijn bezoek, waar ik de geuren rook van chocola en eierkoek en warm in de veranda onder ’t aura van de zon de mantra’s van de wind en van de vogels horen kon. Dat huis waar de tuin een fresco was van bloemen, fruit en groen waarin we heerlijk speelden elke warme “zondagnoen” en…

Komt u maar binnen. Hier is dus de hal. Hier hangen alle jassen. Voor het winter is, voor als ze passen. Hier is de kamer met de bank, waarop ik laat en moe Afghanistan nog zie op de tv of iemand die een eind weg praat met aandachtsgeil op camera gericht gezicht. De deuren. Mooi bedacht toch deuren, zo eenvoudig gaan die open en weer…

Mijn oude huis zat vol met verdrietjes gevuld met smekende vergeet-mij-nietjes in iedere hoek hoorde je wel een snik schrik niet: dat was ik de ramen waren beslagen van iedere puf van verdriet konden ze me bijna niet meer dragen. Mijn nieuwe huis zit vol met hoop en kracht Als ik binnenstap voel ik liefde en macht Doe ik het licht aan, voelde…

De platte grijze stenen in het pad in het midden. Het grasveld links, waar ik menig uurtje in de zon heb liggen dromen. De moestuin rechts, tegen de coniferenheg. Daar heb ik eigenlijk altijd een haat/liefde verhouding mee gehad. De grote vierkante vijver, waar in de zomer de Boerenpronkers uitbundig feestend de kanten bezetten, enkel…

Ik ga toch maar niet Daarvan heb ik wel wat verdriet Niet heel erg groot hoor Wel een schuldgevoel daardoor Zou eerst gaan, maar heb me bedacht Hier een zucht en daar een klacht Toch niet zo mooi daar in dat land Voel me er niet meer thuis in dat zand Stiekem hoor ik nu hier Al 10 jaar een gewoontedier Een vreemde eend in de bijt Is…

Zeg kids, sinterklaastijd is voorbij Er kan niks meer bij Dozen aan de kant Alle pakketjes vierkant Gestapelde doos Sterker nog het maakt me boos Waar moet ik het allemaal plekken Al die zooi kan verrekken Mijn rekken zijn vol En ik word hoorndol De rek is eruit Ik koop een klerekast En iets wat past Een stapel en stapel onvermand Toch…

En het leven gaat door Ze belde om dat te vertellen Dus ze belde niet zomaar hoor Nog een kind zou haar vergezellen Hoe staat ons leven er dan bij? Woon ik dan nog hier? Is hij dan nog bij mij? Ik met hem kerstmis vier? Zij heeft dan haar kind en ik woon in mijn nieuwe huis En heb alles achter me gelaten, Dan voel ik me vast al thuis…

de lucht is benauwd het ademen valt je zwaar alweer geen regen te bekennen en het wordt er niet beter op volgens buienradar tja, ik denk dat ik maar naar het buitenland verhuis om te verlanden in een buitenhuis of zo en anders de koelkast in- loop om daar te chillen ja, je moet toch wat, je moet toch wat met je spaarzame tijd…

hij is van haar het is scheepsrecht geen schip te zien ze voelt het anker de berken wiegen het zijn haar golven geen weeën meer er is geen zee…

Je hele leven moet je keuzes maken, welke school, welke baan neem ik nou... Zelfs je partner... Dan een ander huis, doe ik 't wel of toch maar niet... Je wikt en weegt, voors en tegens, dan komen er kinderen 2 of toch meer? Wanneer doe je het goed? Na je scheiding...na een andere relatie? stoppen met werken, vanwege een mooier huis. Om daarna…

een makelaar loopt door mijn huis met een flitsende fotograaf lampen moeten aan en uit voor het mooiste plaatje de tuin vertoont zich in de zon we maken samen geintjes maar ondertussen jank ik al bij het denken aan verhuizen…

Vandaag krijg ik een nieuwe kamer, Al mijn spulletjes gaan daar naar toe. Mijn stiften en mijn hamer, Mijn bedje en mijn knuffelkoe. Gelukkig hoeven we niet alles te dragen, Dat is natuurlijk veel te veel. *TUUT!* Daar is de verhuiswagen, Zo blijft al mijn speelgoed heel.…

Er blinkt iets Een nieuwe sleutel tot geluk Maar ook een kleine traan van iedere herinnering De deur gaat dicht maar niet van het hart dat dit huis omsloten heeft De deur gaat open Een nieuw begin Geluk & liefde een traan blijdschap Vult de kamer…

koel en kaal kamers zonder verhaal muren die me omsluiten nog naakt en nieuw onbeschreven door het leven ramen kijken met geschrokken ogen naar beladen dragers levens verpakt in kartonnen dozen onwennig en ontheemd kamer na kamer ga ik begroeten kamer voor kamer trek ik aan plant behoedzaam de eerste sporen en begin eraan…

Kinderspeelgoed rondom onafgewerkt huis moet er nog zand zijn?…