Een boek, dat heeft me altijd kunnen boeien,
Dat heeft me tot het schrijven aangezet,
Zo maak ik steeds een snedig snelsonnet,
Waarin ik wekelijks probeer te groeien.…

Ik lees een boek van achter naar voren en weet dat ik
zo meteen op de bladzijde kom waar iemand een kruisje
heeft gezet voor de allermooiste zin. Wat de allermooiste zin is
weet ik nog niet, maar het is de zin waar ik 's nachts om huil…

Voor jou heb ik
mijn laatste kleren
in de kast gelegd
puur uit schaamte…

Soms glimlach ik naar de buitenwereld, terwijl er vanbinnen een storm woedt die niemand ziet. Ik hoef niet altijd oplossingen, maar wel iemand die echt luistert. Want achter elke stille strijd schuilt een hart dat gezien, gehoord en begrepen wil worden.

Voor Maria van Royen
Zij zeide langzaam verzen, en het was
Een zoet geruchten als van zomerregen
In windeloosheid, en het zeer genegen…