Je wilt natuurlijk dat een evenwicht
gezocht wordt tussen kosten en ontvangsten,
bij VVD’ers leidt dit vaak tot angsten
bij ieder gaatje dat niet wordt gedicht.…

ik wil met iemand spreken
een zin die regen zegt
maar tussen woorden met woestijn
en dorst als tegenteken…

vaak raken woorden als een reliëf de
kruin van mijn hersenstam, het ontluikt
zoals een storm uit een lentesprong
die in rustte was gebleven daar…

het eerste ochtendlicht raakt de slaapkamermuur
ik geef je een kus en houd mijn ogen nog even gesloten
onze benen liggen door elkaar in de lakens
je hoofd gaat langzaam op en neer op het ritme van mijn adem…

Ben je op twintig jaar niet rap,
Ben je op dertig jaar niet krachtig,
Ben je op veertig jaar niet knap,
Ben je op vijftig rijk noch machtig...…