inloggen

Gedichten

gedicht (nr. 2.119):

Gedenksteen

Konden de doden
zich herdenken
welke woorden
zouden zij vinden
voor welke namen
aan wie vragen
wiens adem
te doen stokken,
van wie het leven
af te breken?
Als de doden zichzelf
konden herdenken,
hoeveel minuten
zouden zij zich gunnen,
is om de doden
te herdenken
de duur van de dood
toereikend?

----------------------
uit: 'Wasdom', 2011.

Schrijver: Hagar Peeters
Inzender: kb, 26 september 2012


Geplaatst in de categorie: filosofie

4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 10.931

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:
Kees Borgdorff
Datum:
3 december 2012
Zulke vragen stel je niet aan de doden maar aan de levenden. Of je moet doen alsof ze niet dood zijn. Dat gebeurt hier. Bijna is die gedenksteen
overbodig. Die vragen dus eigenlijk ook.
Naam:
onzekerejongen123
Datum:
7 november 2012
Email:
wouterboshotmail.com
door dit gedicht wil ik dood :)
Naam:
Petra Hermans
Datum:
27 september 2012
Email:
worldpoet546live.nl
Diep doordacht meesterwerk over overledenen en wat
zij waarschijnlijk kunnen achterlaten... .
Respectvol en diepgaand afvragen wat zielen doen
en welke indruk ze maken. De kracht van menselijke
verbondenheid over Aardse grenzen heen compact en
dichterlijk vastgelegd.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)