Alle inzendingen van Eric Vervaet

Elk jaar bezwaart dit menig volwassen hart Zijn ze nu medewerkers of knechten Moeten we hun band loven of bevechten Kleuren de Pieten zwart of roetzwart? Kinderen savoureren een feestdag Buiten lijnen kleuren brengt ze niet van slag…

Met letters leren we woorden breien Woorden bouwen alinea’s van zinnen Talig vloeit een inktvlek open vanbinnen We kunnen ons met tekst steeds vermeien Beeldend, verklarend, cryptisch, ritmisch vocaal weven we zoemende netwerken van taal…

Zerken weelderig omzoomd met chrysanten Een laat koolwitje wordt verleid van alle kanten Strak geharkte paden vormen menig kruis Orde is voor de grafmaker een heilig huis Vandaag struint er veel volk tussen de doden Die zelf dagelijks door ons leven dringen Mensen van alle soorten vol aardse noden Voelen weemoed dwingend van binnen zingen…

Godin van de nacht je duister geeft kracht Wist ons avondlijk bord maagdelijk zwart Vol van ruimte dwaalt de geest zich rustig Verbindt dromend wat overdag apart valt Gezegend zijn wij in troostende armen Verkwikkend lossen we op in het heelal om in de morgen weer tastbaar te stollen Steeds worden golems leven ingeblazen…

Gezegend zijt gij God der mieren Ik wilde U niet ontrieven Maar ik heb een mier verpletterd Ze was alleen en ontredderd Ik zweer niet licht bij brute kracht Het was meer een geval van heirkracht Bij ‘t binnenkomen zat ze op mijn been Waar moet je met zo een beestje heen Ik kon haar nest niet localiseren Kon ze moeilijk allemaal proberen…

Een aanzienlijk deel van de bevolking wil vrije toegang tot de zelfmoordpil Als boodschap klinkt dit academisch kil Zachter spreekt men van recht op zelfdoding Ook een mooi leven gaat onherstelbaar stuk Al kan de geneeskunde veel leed verslaan Niemand heeft het patent op blijvend geluk Folterend lijden doen gaan is ook humaan Wie mag of…

De zon die de dag deed stralen bakent het avondlijk parcours gloeiend af Vers gemaaid gras aait neus en hersenen Vogels zingen lyrisch rivalen naar huis Zweet siepelt uit het vege lijf en leden De avondzon toont me duidelijk de weg Terwijl ik het licht tegemoet loop denk ik plotsklaps aan jij die moet zitten Een zittend gat was nooit je…

Hij stuurde een mail naar zijn klantenbestand Verkoop die producten die niemand verstaat Ze vormen zeepbellen zonder gezond verstand die uiteenspatten als de wind hun vel raakt Hij mocht stante pede beschikken Humane hebzucht konden ze niet pikken Structurele graaien moet je bevallen Wie voor een bank werkt eert slaafs getallen Graaizucht…

Een draak ontwaakt zuchtend fluisterend pratend zingend brullend loeiend schetterend Neemt en geeft slaat en zalft gierig en genereus Een stad rijgt vele dorpen aaneen Mannen in fluo-trainings met bierbuiken kruisen jongens met monotone sixpacks Vrouwen met oude rondingen gaan hand in hand met hun jongere versies Biotopen vervlechten met…

De wereld van gisteren is mistig opgelost Prettig verstoord zweeft alles ter plaatse Vranke vormen hangen nevelig omfloerst Traag blaast de zon alles weer in beweging Warmkleurig viert dit fris seizoen ingetogen Het verdwijnen van alles wat terugkomt Terwijl wij voetstoots vooruit willen draait de natuur geduldig cirkels Door nevel praten…

Zich verliezen in het water is voor de vis van levensbelang Zich verliezen aan de oever probeert de visser levenslang De vis zeilt gracieus tussen planten De visser zit glad versteend aan de kant Kennen zij vroeger, vandaag of later vraag hij zich af nu en dan De visser wordt een beetje vis Wemelend vloeiend soepel helder kristal kabbelt…

De tiran wordt bovengehaald en verwilderd knipperend wordt hij geraakt door daglicht Gekraakte ogen in een ingevallen gezicht Alfamannentrots tot knechtentwijfel gemilderd Zijn naam sidderde dikwijls door zijn land Hij regeerde dan ook met ijzeren hand Lang een vriend van de grote vrije vaan tierde zijn regime eens legaal infaam Het vonnis…

Tuk op dolle extase plaatst de spits de bal op de penaltystip Bedachtzaam achteruit wandelen Cool keepers branie negeren Gierende zenuwen bezweren Vastbesloten loopt hij aan Trapt krachtig, met panache, De bal over de duikende keeper Hoog over het lege doel Radeloos zoeken zijn handen zijn hoofd Atletisch krimpt hij tot een bal ineen…

Voor de sterren stoomt de kok door zijn leven Voor een interview heeft hij maar even Hij zucht en steunt en blaast, ziet bleek Is het wel uit te leggen aan een leek Ach, het is een manier van leven Ervoor gaan, altijd alles geven Wat ben je zonder sprankelde passie Hij verstaat geen kleurloze apathie Het is echt een keiharde stiel die niet…

De hemel viel op de Grieken Het gaat hen echt niet voor de wind Ze lieten een land ronduit verzieken Ooit loofden we hun cultuur eensgezind Ooit zochten ze hoe je juist kan leven Vonden palaverend zin in 't bestaan Leerden ons wijsgerig te debatteren Kan wijsheid zo maar plots vergaan? Socrates laat ons onszelf verhoren Plato zoekt de…

Nu alfamannen vlot garen spinnen bij de immanente haat van bang kiesvee Gaan echte leiders met mededogen mee Plat populistisch is geen rust te innen Medemensen likken verweesd hun wonden Weg van het land waar ze ooit geluk vonden…

Met zijn private blutsen en builen is heur oude leven haar dierbaar lief Ze wil het voor de dood nog niet ruilen Nu het door stramme vingers trager vliedt Vrienden verdwijnen, winden waaien killer Morgen verkleint en gisteren groeit Het grote huis wordt solidair stiller Nu de boom des levens minder bloeit De dingen die ooit weelderig tierden…

Als een tuinleeuwin struint de buurkat door onzen hof, haar petit-savanne Tot ons vermaak maar de merel verstart evenzeer als de koddig kwispelende impala die een monsterversie van de huiskat ontwaart. Schattig speels ook stoïcijns meedogenloos voor de muis die geen kant op kan De poes speelt, de muis lijdt Haar doodstrijd raakt haar niet…