Alle inzendingen van Ralameimaar

We willen graag iets vasts Een man of vrouw, een kind, een dier een mens, een land of stad, een boek, idee, bekends, een vorm, ons lijf, de taal, iets wat je wilt. Maar al dat vervormt een keer, laat los, je lijf, je cellen in zand lossen ze ooit op in as, in bos, in mos, in luchten ooit En dan ineens is er een tros met vruchten…

We willen zo graag een verhaal dat klopt Maar hoe zijn we zo in die buik Bij die moeder en vader gekomen Hoe staan we soms op In de war door dromen Die we niet meer weten Hoe komt het dat ik zomaar jou Tegen het lijf liep. we plakken bleven Klopt dat verhaal? Ik weet dat mijn hart klopt…

He boertje van buren, eh...buten kun je je paasvuren niet bij je houen, de lucht niet te stuten zelfs midden in het land hebben we last!! Vannacht wakker door brandlucht, om 2 uur... jas aan of geen vuur bij buur, restaurant, ander pand... nee. 'k Belde politie over de lucht die zou komen kijken, zucht.. Vanmorgen las 'k op internet: de paasvuren…

Met de tijd leer je dat de tijd veel gegeven heeft dat we het niet merkten hoe ze langzaam langs schoof in al haar facetten en weersomstandigheden al onze humeuren liet zijn onze gekkigheden ze liet ons en nu eer ik alle tijd in al haar eeuwigheid…

Als jonge ouder wilde ik de afwas niet doen als mijn baby in zijn kamer ernaast de slaap vatten moest want eindelijk hield hij eens koest. Nu liep ik op de brug boven 't IJsselmeer. Er raasden links auto's en motoren naast me op en af. Oorverdovend 't lawaai! Maar rechts stond de paardebloem veldkers, hondsdraf, kleine plantjes tegen…

Er waren wel veel vrouwenwormen hier hij zag er al een stuk of vier ze waren niet echt van zijn soort en dat was iets wat hem wel stoort. Gewoon in alle rust zal ik haar heus wel zien dacht hij, of zij mij misschien. En terwijl hij zat op een brok pinda’s dat door nat weer pindakaas geworden was kwam daar door een plas een lieve zachte vrouwenworm…

De worm die ging maar weer op stap want lustte wel een lek'kre hap en dacht ik ga eens daar, waar al die mensen heengaan en ging er langzaam achteraan toen hij er eind'lijk aankwam, stonden zij in een hele lange rij hij dacht, dat is echt niets voor mij! En ging gewoon ergens onder door en volgde toen een schoenenspoor het duurde wel heel…

Dat natte blad dat had wel wat voor de worm, die kruipend, sluipend weg van de wereld en haar pech iets beters zocht en wat ie van de huisarts mocht. Juist toen hij fijn zat op zijn blad vloog een dun wiel razendsnel naast hem, de wieler op zijn gat want ie had 't natte blad net niet gezien de arme man lag heel verdwaasd, wel een minuut…

Een worm kruipend in de storm, die schrok erdoor enorm want dit was niet zijn norm en hij was niet zo in vorm Dat hij uit het struikgewas zomaar naar de huisarts was vermoedend dat ie hem met een kruid genas hij had wat last, hoewel nog kras en 't bracht hem op zijn pad al ras. De huisarts aaide hem over zijn zachte lijf en troostte,…

Ik kwam een worm tegen. Bij de huisarts vertelde ik in 't wilde weg wat. Duizeligheid, daar kwam ik voor, was ik bijna vergeten, want inmiddels nauwelijks last. Er was zoveel -hoe doe je dat- kinderen, verleden, vrienden, dood, ongeluk.... Hoe maak je een einde als je denkt dat je nog maar een fractie verteld hebt. Op de terugweg wilde…

Als je hier bent of ik bij jou, je verhalen, hoe diep ze binnenkomen, hoe innig als blinden het betasten, het samenzijn alsof nooit eerder iemand zo dichtbij gevoeld. Maar zodra je weg weer, hoe ver we uit elkaar alsof we steeds andere, nieuwe universa bevliegen flauw en vaag je wetend op een achtergrond Hoe het verlangen de…

Iets wat vrees'lijk fout nooit meer te herstellen lijkt waarvan we zoveel spijt de last toch maar niet slijt dannog, zoals een kind dat valt op straat en verdergaat of dat zich verbrandt, zich in gevaar wil storten vergeven wordt, gewezen wordt op 't juiste pad zo worden onze fouten ergens als kreukels glad gestreken om vroeg of laat…

Wat een pech zeg Sint is weer weg, waarom maar één dag per jaar? die opwinding en spanning dat schrijven van dingen die altijd gewoon en te gek iets vergezochts zijn voor woorden nu kun je ze laten, zonder ze stoorden nu mag het, het mocht... Maar, maar één dag per jaar? En al die andere dagen is Sint dan verdwenen? Alleen uit het zicht…

Je hebt van mij gewonnen! Voordat ‘k hier kwam, kon ik je niet goed plaatsen maar nu ‘k er jaren woon, moest ik me wel onthaasten: ik zag jouw duist’re hemels, roze zonnen, zoveel in jou gevlogen, mijn leven flink bewogen, driftig gedraafd op dreven, mijn zoon jou afgegeven. In jou…

Je vroeg me een wand af te stomen, van een kamer in je nieuwe huis daarbij kwamen laagjes pijn van hoe ik destijds de muren afstoomde van je puberkamer tijdens het weekend dat je weg en ik jou wou verrassen maar jij bij terugkomst verdrietig was want ik, voortvarend, zonder overleg had afgepeld wat nog niet rijp Hoe graag ook, nooit kan…

Wat is nog te vertrouwen? Wat je ziet: foto's gefotoshopt bijv. een olifant met naast zich een leeuwtje die hij beschermt en jij die het gelooft wat je leest: berichten uit de krant op de tv? gedichten zomaar verdwenen waar is nog een plek die veilig, niet lek die altijd goed en eerlijk Zelfs 't Universum lijkt het leuk een mop met ons…

Dat ik argeloos de supermarkt inging, overvallen door een liedje uit de speakers 't gekst, 't was mijn tekst gezongen met zoveel gevoel Of dat ik langs een bouwplaats liep en uit een radio ergens vandaan mijn woorden hoorde, een bouwvakker die zong mee, zijn stem was rauw en diep Of dat ik voor een apk naar de garage ree en tussen…

1 Een oude klant blij als een kind vanmorgen, om me te zien hij bracht de stralende zon uit Suriname mee, op deze zonloze dag en ik die niet wist wie in de verte daar nu liep in onze wijk Hij met vriend in afwachting van een lezing van een grootmeester Ja toch, alleen die mogen komen hier?, zei hij sindsdien pieker ik hoe hij heet…

Als banden geplakt zijn, de wedstrijd gewonnen of gedaan de ballonnen gehangen, de machines gemaakt, als het stuk geschreven, het eind gelopen en gewacht dan, ja laten we dan iets doen aan die vermoeide handen die benen, de spieren vooral, aan die geest die zoekt en verbeteren wil ja laten we daar iets aan doen en warmte opzoeken bij elkaar…

Ooit werd de foto van een ex door mijn collega omschreven: o, die heb je nooit voor je alleen Toen vroeg ik me af hoe ze dat kon duiden, zo meteen. Nu ik jou in gedachten voor me zie, je ogen.. iets in je blik, als ga je over mij, als ga je over een ander heen, alsof je in je hoofd al alles meegemaakt, eraan voorbij gegaan maar…

Een soort van verzadiging zoals na de feestdagen, een heerlijke maaltijd, het weer zoals vandaag in dit land met van alles volop: fluitekruid langs de wegen zovele honden op strandterrassen die niet bijten of grommen, hooguit een beetje blaffen, bijna mens maar meestal liggen ze onder de tafel ik zag er één bovenop een tafel lopen niemand…

Het hoeft niet eens een goed gesprek maar iets een over en een weer vooral als je uren alleen hebt geslapen in meditatie gezeten in de keuken met altijd een stem uit een apparaat op de achtergrond een paar kruisjes op je samsung, woorden op een bladzij, is het zien van een echt gezicht, het horen van een lieve stem het kijken in open…

Het zijn kleine dingen die gewoon, bijna niet noemenswaardig maar toch net even anders doordat diegene onder die omstandigheden bijvoorbeeld een kronkelweg inslaan om meer van de omgeving te zien een thee voor je inschenken een deken halen voor je en op je wachten en, hoe kan het anders die spiegel die van de trap en niet kapot,…

In Scheveningen leerde 'k de eerste liefde 't was een Duitser de tweede in Texel, Amerikaan daarna opnieuw in Scheveningen één uit Ghana, ook weer ver vandaan. Toen iemand uit weer een ander land kwam hier naar mij We gingen vaak naar Scheveningen, met de kinderen hand in hand liepen we langs strand en aan de boulevard. Na jaren vertrok…

Bijna niet te harden op de radio niet alleen vanwege welk onderwerp er nu weer aan de beurt maar veel meer dat het ene naadloos over in het andere verteld lijkt door een computer van een oorlog naar honger naar het koningshuis dat geen belasting naar het salaris van een bankdirekteur naar een drugsimporteur naar overconsumptie naar kinderhandel…

Soms blijft de liefde aan iets haken een land, leuk iemand, vergezicht, je kind, uit zicht soms wil je dat 't los maar dan plots, ontdek je dat niet diegene, dat land, die stad, vallei maar 't jouw eigen vuur en schat van binnen is Dus ook al denk je 't is ver en op een afstand zij... in jou, in dit geval in mij is alles ook weer heel…

Van sommige dingen hou je iets over een mooie herinnering, liefdesverdriet, een kind, een ziekte, gedichten. In dit geval zat het zo je zocht op internet en stuitte op een foto van iemand nonchalant geleund tegen de deurpost tussen tal van tulpen een bloemenkoopman, dacht je hij vroeg bij die foto of je een verhaal met hem durfde te…

Het woord nooit dat ik nooit die of die ziekte wil, nooit meer die of die hoef te zien altijd dat ik altijd blij wil zijn bijvoorbeeld gezond en helder, altijd wel die of die bij me zou willen soms dat ik soms aan iets twijfel (of heel vaak) soms iets me in verlegenheid brengt soms een nachtmerrie heb, maar vaker leuke dromen, eeuwig dat…

Om je niet te vragen te overstelpen jou telkendage, richt ik me tot papier om hier op door te zagen hoe verlangens plagen je telkendage in mijn hart bent hier. 'k Doe dit niet om te klagen of je proberen te behagen, iets na wil jagen, nee, misschien voor mijn vertier want al schrijvend een vervagen van een schrijnend knagen ontstaat…

Sommige gebeurtenissen zijn slecht te beschrijven bijvoorbeeld dat je als een hoop volwassenen tegen en op elkaar in elkaars armen huid op huid warmte op warmte zachtheid op kracht neus in een haarbos oor op een kloppend hart als een nest kittens spint, ligt en hoopt dat dit kan blijven deze koestering nooit overgaat…