Alle inzendingen van m

In het theater binnen onze hoofden, treden ongekende gedachten op. Als acteurs spelen ze het spel, dat ons eigen leven is. Er staan mooie, rode stoelen klaar, maar het publiek is thuisgebleven. De acteurs zijn in paniek geraakt. Ik kijk naar wilde tonelen. De zaal is leeg. Ik zie dubbelzinnige rollen, om mijn aandacht strijden. Oerige…

Godvergeten woorden zingen, met onze harten op zijn tong. Godverdomme schreeuwen, omdat demonen niet bestaan. God ons niet verdoemen kan. Lex is een ware phoenix, die uit zijn hartevuur, is opgestaan. Alex Roeka is een Alexander. Niets dierlijks zonderling. Niets menselijks vreemd. Een Engel in een Beest. Een oude troubadour. Een hoge…

Natuurlijk maakt het ons gelukkig, wanneer alles voor iedereen, beschikbaar is. Opgeslagen in distributiecentra, of in zeecontainers onderweg. Spullen die zich via internet, met ons verbinden willen. Bijna alles is verkrijgbaar, voor ons allemaal. Hoe is het dan toch mogelijk, dat mensen verloren raken? Hoe kan het toch dat velen, bang…

Wie geen honger lijden wil, hoeft niet méér te eten. Eén keer per elke dag, is al goed genoeg. Goed is wat de aarde ons biedt. Welvaart maakt ons verslaafd. Gezond eten wordt niet goed, in een fabriek. Minder durven eten, is wat slimme mensen, langer leven doet. Meer welzijn met minder welvaart. Elke dag ietsje méér minder, maakt…

Wie een fout maakt leert het best. Wie fouten maken zijn intelligent. Wie geen fout wil maken staat stil. Wie ze wel maakt verdient kritiek. Soms straf. Een criticus is een ware meester. Critici maken nooit fouten. Dat doen alleen anderen. Achteraf.…

Meesters maken meesterwerken. Leerlingen experimenteren. Leerlingen maken onnodige fouten. Vaak knoeien ze maar wat, vinden hun meesters. Ze doen maar raak. Grootmeesters zoeken leerlingen, omdat je van kleinmeesters, veel kunt leren. De grootste fout van meesters is, dat ze geen fouten durven maken. Goede leerlingen durven veel. Grootmeesters…

Precies waar we ons bevinden, kunnen we gelukkig worden, wanneer we dat niet zijn. Voor de dichter is dat hier, waar nu zijn vingers schrijven. Hier staat hij in zijn middelpunt, temidden van zijn eigen tuin. Straks drijft hij in zijn oceaan, die zijn eigenste badkuip is. Daarna rust hij uit in bed. In het centrum van de wereld. Waar…

De aarde leeft zoals cellen leven. Zoals een cel leeft in een mens. Zoals de kern in een atoom. Zoals schrijvers dichten. Cellen kunnen onmogelijk bestaan, zonder andere cellen om hen heen. Deel zijn kan niet zonder heel. Planeten niet zonder zonnestelsels. Zonnestelsels niet zonder melkweg. Kinderen niet zonder moedermelk. Moeder is kosmos…

Uit de dagelijkse verhalen, die we van woordmeel bakken, scheppen we ons leven. Het bakken van smakelijk brood, zullen we echt zelf moeten doen. Leermeesters in het levensvak, leggen ons de beste recepten uit. Met liefde gebakken levensbrood, smaakt zoals banket dat doet. Meesterlijk gebakken leven, doet ons leven super goed.…

Spreken, zonder voorbereiding. Schrijven, zonder uitgewerkt plan. Vertrouwen schenken aan elkaar. Aan mensen die we niet kennen. Aan gedachten die verschijnen. Van wie dan ook. Luisteren, naar aanwezige geluiden. Zien, hoe zinnen woorden zoeken. Verhalen spontaan zien schrijven. Hoe emoties vanzelf ontstaan, in onvoltooide tijd. Zoals…

Menno Vloon is hoogvlieger. Menno past veerkracht toe. Vloon weet wat winnen is. Menno weet wat verliezen is. Weet hoe je klimmen leert. Hoe je hard kunt vallen. Zacht moet landen. Vloon is levenskunstenaar. Menno is uitzonderlijk.. Vloon gewoon.…

Wij mensen ervaren overlast, van onze natuur. Terecht. In onze tuinen vliegen vogels, onnadenkend, af en aan. Vogels eten er en werpen uit. Ook dieren, die ongedierte zijn. Planten, die niet willen cultiveren. Onkruid, dat niet goed bloeit, maar, onuitgenodigd, woekert. Schade veroorzaakt natuur. Schande in onze tuin. Boompjes beginnen…

De toekomst van het verleden, is het verleden van de toekomst. Het zijn gedachten die nu ontstaan. Illusies die u in toevernu droomt. Onze toekomst en ons verleden, zijn vervormde herinneringen. Meer niet. Nooit minder. Ons verleden en onze toekomst, zijn gastvrije open deuren, die gesloten blijven. Het leven is een gevangenis, waarvan…

Tussen fluisterstille nachten, en de wanen van de dagen, fluistert de dage raad. Tussen slapen en ontwaken, zingen de merels opgewekt, in licht dat rustig gloort. Zweef zoals vogels vliegen. Stroom zoals rivieren doen. Zie gedachten doelloos drijven. Ze komen en gaan in wolkenlicht. Luister naar de dageraad. Zie wat ons te doen staat…

Leven, zoals oude bomen groeien. Diep wortelen in voedende grond. Getuige worden, zoals uilen leven. Domweg ritselen in de stilte, zoals bomen in parken doen. Slimweg gelukkig worden, samen met jonge blaadjes, in het groen.…

Gedichten die dichters schrijven, vervliegen als wolken in de wind. Ze verdwijnen in de eeuwigheid, waarin ze tegendraads ontstaan. Daar ontstaat al wat leven geeft. Al wat leeft. Opnieuw. Ons universum bewaart alles, als buitenaardse energie. Wat ontstaat vergaat niet. Alles is ongekend mogelijk, in ons heelal. Dichters scheppen ruimte…

Woorden zijn symbolen. Dichters zijn gehandicapt. Gedichten zijn hulpmiddelen, die schrijvers en lezers samen, helpen zoeken naar de waarheid. Blijf maar heerlijk zoeken lezers. Schrijvers, schrijf maar lekker dóór. Tik al die onbeschreven bladen vol. Gun uw uitgever uw beste sellers. Geef zelf uw allerbeste boekjes uit. Voor de hoogste…

Kennen dennen zichzelf? Kunnen dennen denken? Dennen denk-en van wel. Een den denkt als den. Natuurlijk! Uiteraard! Dennen leven! Zoals wij! Weten mensen wel wie ze zijn? Natuurlijk weten mensen dat! Weten hoe grof dennen zijn. Geleerden zijn verslaafden. Ze denken dóór. Dat moet! Helaas. Biologen wéten wat leven is. Waarom dennen…

Op de mest van gedachten, bloeien mooie bloemen. Waar oordelen sterven. Opinies niet bestaan. Meningen vergaan. Velden, vol met rode rozen, bloeien in alle moederharten. In het hart van onze moeder, die ons haar leven gaf. Harten, die niet denken kunnen. Harten, waarin de liefde leeft.…

Inspirerende bomen nodigen ons uit. Kom naar Bomencentrum Nederland! Nederland wacht op groene ideeën. Op groene innovatie. Op ieders groene denken. Met het oog op onze toekomst. Maak al onze parken, tuinen en tehnieken groen. Jardin d'Hiverre rekent op ons allen, samen met het Groene Paviljoen.…

Een hiërarchie kenmerkt, de structuur van bomen. Wortels met een stam. Een stam met takken. Takken met bladeren, die mensen zijn. Een hier-archie kenmerkt, de wijsheid van planten. Wijsheid die ons leert, dat mensen bomen zijn, die standvastig staan, in een tijdloos NU. HIER-archie ontstaat, waar stormen razen. Waar bomen krommen.…

Leven is aandachtig balanceren, tussen winnen en verliezen. Tussen leeg of veel te vol, zoals in ons eigen hoofd. Ons eigen stadion. Leven is naar spelen kijken. Leven is balanceren, zoals baldadig voetbal is. Spelen met een bal. Leven is samen balanceren. Is anceren zoals voetbal is. Leven in ons eigen hoofd. Spelen zonder bal. De…

Angst graaft door de duisternis, met de moed der wanhoop. Waarom zitten mensen in de put? Waarom graven we tunnels? Aan het bitterzwarte einde, van een zelfgegraven tunnel, schijnt weer helder licht. Ook in onze diepgegraven kuil, wanneer we naar boven kijken. Daar, waar we uitgegraven zijn. Na op sterven na te zijn uitgeput. In diepe…

NUdisten zijn medemensen, die ook mededieren zijn. Dieren die heerlijk leven, in het NU. Ze durven zichzelf helemaal, in vacht of goed aangekleed, zonder valse schaamte, bloot te geven.…

Dromen doe ik. Kijken. Zien! Ik zie me door straten lopen, zoals ook de tijd dat doet. Een waarnemer ben ik, die getuigen moet. Een getuige ben ik, die het leven ziet. Een dichter. Dichtbij nu. Hij ziet hoe hij geboren wordt. Hij ziet zijn moeder baren. Hij ziet haar droef verdriet, toen zij sterven moest, en hem verliet. Hij ziet…

Wijsheid die alle mensen delen, met al wat leeft en leven geeft. Ervaringen die wij vergeten, maar die niet verloren gaan. Ze worden veilig opgeslagen. Ze gaan terug naar een bron, waar intuïtie gevoel uit put. Waar herinneringen leven. Dichters zoeken er naar zin, maar vinden er geen woord. Er bestaan levende dichters, die het volgende…

Zij is moeilijk te bewegen. Hij schiet alle kanten op. Hij is druk met woorden. Zij is stil met eigen zijn. Elkaar begrijpen doen ze niet, maar voelen elkaar goed aan, terwijl ze eigen wegen gaan. Samen horen ze bij elkaar. Zij met hem, hij met haar. Gebonden, maar ook vrij.…

De grootste worden. Wat heb je gewonnen, wanneer je de hele wereld wint? Wanneer je de baas geworden bent? Wie ben je nog, wanneer iedereen denkt zoals jij. Wanneer je over alles heersen kan. Wanneer iedereen je gehoorzaamt. Wanneer niemand meer luistert, naar jouw liefdeloze macht. Niemand kun je meer vertrouwen, omdat niemand je vertrouwt…

Gelukkig, onze laatste uren, hebben nog niet geslagen. Onze laatste fouten, hebben we niet gemaakt. Fouten van harte maken, is voluit willen leven. Fouten moedig erkennen, is van onze fouten leren. Knappe fouten vermijden, is de grootste fout, die een dom mens maakt. Gelukkig is het nog niet te laat. Ons laatste uur heeft nog niet geslagen…

Onze puzzel raakt niet af hier. Ik raak niet uitgepuzzled, totdat. Totdat mijn laatste uur hier slaat. Totdat mijn ziel in stilte spreekt: Het is helemaal genoeg hier. Jouw aardse puzzle is nu àf. Vertrouw en wees gerust. Boven wordt die puzzle, en al jouw aardse spelen, fantastisch verklaard. Jouw twijfel en jouw puzzel, onweerlegbaar…