Alle inzendingen van m

Merels trokken van de bossen naar de steden. In parken en in onze tuinen wilden ze leven. Daar waar mensen veilig wonen. Dicht leefden we met elkaar. Wanneer merels prachtig zingen schreeuwen ze van onze daken. Houd afstand. Respecteer elkaar. Het mocht niet baten. Het Usutuvirus sprak. Usutu is een roepende in de woestijn. Merels verdwenen…

In ons bed is het lekker toeven. Het is er warm. Het is er fijn. De nacht is onze warme deken. In bed hoeven we niet bang te zijn. In ons bed voelen we ons als beren. Beregoed. Laat het buitennieuws maar waaien. Wij liggen veilig in ons warme hol. Beddegoed.…

De vertraagde tijd die corona ons geeft. De nieuwe ruimte die het ons biedt. De saamhorigheid die het schenkt kan geen mens ons schenken. Het is de angst voor de dood die ons een beter leven geeft. Miljarden die verborgen leken worden vrijgevig herverdeeld. Zie! Nieuw evenwicht ontstaat tussen ontvangen en geven, tussen blinde haat en…

Wat is een mens nog waard wanneer hij niet meer werken kan? Wanneer hij loslaten moet hetgeen hij grijpen moest. Wanneer zelfopgebouwd begrip niet meer begrepen worden kan. De dichter die niet meer dichten kan. De man die broos en kwetsbaar werd. Een vrouw achter haar rollator. Wat is een mens nog waard wanneer hij oud geworden is?…

Wie virologen zijn regeren. Virussen zijn hun belang. Wie onwetend zijn betalen. Wie weten bepalen. Wie weten bepalen wat we moeten doen, of gehoorzaam moeten laten. Zij weten hoe groot het gevaar is, dat op ons allen loert. Doorgewinterde politici weten precies wanneer stemmers knikkers worden. Politici lopen weinig risico. Volgers zijn…

Onzichtbare handen bouwen luchtkastelen Door bijeen gewaaide wolken op te stapelen tot ongrijpbare torens Majestueuze nevelpaarden draven vooruit de zacht purperen hemelpoorten binnen Trompetten van mist blazen een vervlogen doch koninklijk lied die de muzieknoten van deze melodie sereen laat neerdalen Als een lieflijk zomerbuitje…

Een Covid virus werd succesvol waar politici faalden. Corona laat ons zien dat grenzen niet bestaan. Het is goed waar u nu bent. Hier zijn we samen de sigaar. Zwijgend zegt het virus STOP! Stop met roken! Stop! Virussen houden niet van roken. Lang leve de vriendschap en het leven. Vandaag steken we weer een corona op.…

Waar we ons nu bevinden, is niet te vinden wat we zoeken. Het wordt tijd om van hier naar daar te gaan. Naar elders, waar knechten meesters zijn. Naar daar, waar onze schat begraven ligt. Veelbelovende mensen zijn er veelbelovender. De temperaturen zijn er hoger dan hoog. Het gras is er groener dan groen. Nooit heb ik er kunnen vinden wat…

Rampen die we afroepen over onszelf en over al wat leeft en adem heeft. Omdat wij mensen niet luisteren willen naar de stille stem van moeder Aarde. Onze goddelijke Moeder Aarde, die ons om boetedoening vraagt. Gelden, die mensen niet betalen willen. Boeten, die we niet voldoen. Moeder laat haar lichaam angstig beven, terwijl mensen haar…

Het is hard werken om niet jezelf te moeten zijn. Het is uitputtend rusten wanneer we piekeren in ons bed. Wanneer we angstig dromen. En, wat hebben we te verliezen? Onze onverwoestbare levensmoed? De indruk die we op anderen maken? Laat ons niet lachen! Het is heerlijk ontspannen werken. Het is lekker uitrusten en genieten. Het is indrukwekkend…

Dromend neem ik afstand en stijg op. Een naamloze waarnemer ben ik. Een getuige zonder naam. Wat groot leek wordt weer klein. Details kan ik niet meer zien. Fakkels zie ik laaien en weer doven, alsof het sterfelijke schepsels zijn. Rivieren zie ik door oneindig laagland gaan. Gedachten zie ik reddeloos verdampen en uit wolken weer ontstaan…

Op1 en DWDD zijn gek, op misdaadjournalisten en op advocaten. Gek op rechtzaken vooral, die nog onder de rechter zijn. Interessante gasten aan tafel wachten hun beurt geduldig af voordat ze worden ondervraagd. Dat Gökmen T ernstig gek is werd deskundig vastgesteld. Dat misdaad entertainment is, wordt normaal gevonden. Justitie laat gedogend…

Ieder mens verdient het. Het voordeel van de twijfel. Zakken zijn we, gemaakt van zachte huid. Gevuld met botten en met weke delen. Met harten die nijver moeten kloppen. Met grote monden die eten kunnen. Met darmen die voedsel verteren. Met anussen die resten lossen. Met breinen die helder denken kunnen. Die onwetend denken dat we weten…

Gelijk gekromde reumatische vingers Grijpen de verzilverde berkentakken naar de oostenwind Niet om hem te doen hinderen op zijn lange reis Maar om de verhalen vast te houden die hij langs hen heen blaast Mythen die door volkeren zijn verteld Zijn aan de gierende wind meegegeven Om ze weg te voeren over onherbergzame vlaktes En opspattende…

Muziek bestaat dankzij diepe stilte. Stilte bestaat niet zonder klanken. Noten sterven zonder harmonie. Hoe begon het begin van onze wereld? Met het begin van de evolutie? Met woorden van goden? Met muziek?…

Alle tijd van de wereld trilt. In een druppel water. In een korrel zand. In de kosmos. In energie. In een cel. Eeuwig leeft alle tijd van de wereld. In dorre woestijnen en in oceanen. Ook in een mens die gestorven is, en in onze herinneringen leeft. In een aandachtig levend mens, die alle tijd van de wereld heeft.…

Je hebt pech wanneer je anders bent. Je hebt pech gehad wanneer je naar een school moest waar je nooit jezelf kon zijn. Je hebt gewoon pech wanneer je over paden lopen moet die platgetreden zijn. Goed leren omgaan met mensen die je niet kunnen begrijpen. Dat kun je leren in een goed verlichte school. Je hebt geluk wanneer je anders…

Water aan de kook brengen is een opwindende gebeurtenis. Elke avond beleef ik een wonder. Mijn waterkoker wordt kokendheet. Ik zie dolle belletjes ontstaan. Water verdampt terwijl ik kijk. Wat ijzig koud en stil was is razernij geworden. Zorgvuldig vul ik mijn kruik. Ik poets mijn tanden. Ik vul mijn glas. Met wonder. Met water. Slaap…

Het landschap van de tijd is als vrije ruimte in de straat. Het is een zonnige februaridag. Ik zit buiten met een kopje koffie. Rustig rook ik een sigaartje. Rook leeft zoals gedachten leven. Als wolken die komen en weer gaan. Ik zie een vrouw met tulpen komen, het papier zit er nog omheen. Toevallig staat ze even bij me stil, en vraagt…

Hier gebeurt het. Daar is ver weg. Gisteren is overleden. Morgen niet geboren. Hier, waar ik nu sta. Daar, waar jij nu bent. Hier en nu en daar verandert alles. Hier en nu en daar en nergens anders tikken alle klokken eeuwigheid. Hier en nu en daar is het leven leefbaar. Gisteren beleven is ondoenlijk. Morgen voorleven veel te zwaar…

Mensen die denken dat ze er niet toe doen. Mensen die afwachtend zwijgen. Mensen die veel verwachten van hebbers van macht die ons leiden willen naar hun paradijs. Machthebbers willen volgers. Volg hen liever niet. Liefhebbers hebben lief. Minnaars zijn creatief. Vuur dat nooit gebrand heeft wegens gebrek aan vonken is voor eeuwig uitgedoofd…

Films die draaien in ons hoofd beginnen niet en eindigen nooit. Ze doldraaien al maar door. Films die in bioscopen draaien beginnen en eindigen. Voor aanvang zien we een wit doek. In de pauze en na afloop ook. Ook illusies worden geprojecteerd. Mensen zijn als witte doeken. Zijn gewaarwordingen. Bewustwordingen. Van rust.…

Ik ervaar verschijnselen waar ik er één van ben. Mensen zie ik om me heen. Ik zie planten en dieren, die ik zonder ze te kennen ken. Versteld sta ik van druppels die lekken uit de keukenkraan. Verwonderd kijk ik naar knoppen, die klaar staan voor de lente. Vogels hoor ik in de lucht die samen naar het Zuiden gaan. Mijn hart hoor ik kloppen…

Ieder mens is ten diepste kwetsbaar. Ons ego ziet kwetsbaar zijn als zwak. Machthebbers zijn altijd sterk. Of denken dat. Kwetsbaarheid erkennen is altijd indrukwekkend. Alleen de sterksten onder ons durven dat. Kwetsbaarheid zien en samen delen is geen gebrek aan macht. Integendeel. Delen toont een wil die leven wil. Delen baart hernieuwde…

Wanneer ons spreken zwijgt. Wanneer ons denken stopt. Wanneer we de taal van dat wat is, verstaan in het geruis van bomen. Wanneer we de bomen in het bos weer zien. Zij denken niet maar weten alles. Door vensters tussen gedachten in schijnt een oeroud licht. Onze gedachten vallen als bladeren van onze volwassen bomen. Onze wortels blijven…

Geloven in de macht van liefde. Arme mensen welvarend maken. Rijke mensen helpen investeren in wederzijds geluk. Wapens laten rusten. Verenigde kinderen. Verenigde naties. Wereldburgerij. Regionale feesten vieren. Mondiale kunsten maken. Olympische Spelen spelen. Miljarden bomen planten. Windenergie voor ons allen. Zonnestroom voor…

Onze media zijn sociaal geworden. De buitenwereld dringt zich op. Nieuws regeert ons nieuws. Politici draaien dol. In onze binnenwereld heerst rust. Dezelfde rust die onrustig heerst in het oog van orkanen. En wie zijn wij? Wij zijn de meerderheid die zwijgt. Wij zijn waarnemers en getuigen. Wij zijn de ware poortwachters, die ook ware…

Wonderen zijn de wereld nog niet uit. Artsen kunnen wonden helpen helen. Geen arts heeft wonderen geleerd. Het feit dat liefde ziekte helen kan is een onbegrepen wonder. Een wonder dat gezondheid heet. Laten we ons tot slot verwonderen over het allergrootste wonder, dat leven wordt genoemd. Het wonder dat vrije vogels kunnen vliegen.…

Stof heeft zich opgehoopt in mijn hersenspinsels. Fossiele gedachten zijn het, die uit een ver verleden komen. Het zijn eigenwijze meningen, die ik niet langer nodig heb. Aandachtig open ik mijn oren. Het begint te waaien. Een storm steekt op. Frisse gedachten komen binnen. Stof waait uit mijn kop.…

Het lichaam waarin we wonen lijkt een doodgewoon lichaam. Het werd verwekt door mannen in gewone huwelijksbedden. Of, zoals zo vaak gebeurt, verwekt na een uit de hand gelopen feest. Een mens is een heilig dier. Of een laaghartig beest. Een bevruchte eicel is spontaan haar eigen gang gegaan. Vanzelf gaan cellen delen. Geest neemt lichamen…