Alle inzendingen van mobar

O Amsturia, gij stad van louter schijn en dromen, Waar drommen rusteloos door de kille straten stromen! Het duister heerst alom, de vroege plicht roept luid, Wanneer men op het pad des doods een medemens stuit. Daar ligt hij op 't plaveisel, koud en gans alleen, En niemand die een traan om zijn verscheiden weent; Geen vurig hart dat thans in deernis…

Een grote stad die aanvoelt als een spontaan verzonnen fantoom vol dwalende mensen. Het is er nu donker we zijn onderweg naar het werk. Er ligt een dode man op straat en niemand weet waarom hij niemand heeft die om hem geeft. Het is te laat, er is geen spijt, hij is nu ook zijn leven kwijt, hij staat bij niemand in het krijt.…

Toen ik deze woensdagochtend wakker werd, was je in mijn vreemdste droom verdwenen. Geen kaarslicht meer of witte wijn, je kon niet langer bij me zijn— een snelle trein naar nergens, nog vol van de nacht. De dag hield me een spiegel voor, zag geen geweten in de glans. In de weken voor de nieuwe waarheid had jij mijn achterdocht doorboord.…

We denken — het is nauwelijks te horen — dat de authenticiteit van ons denken ons voor dwaal-angst kan behoeden. Maar het kompas van onze harten deelt zich slechts duister toe, waar licht ons meer dan welkom is. In deze wereld van oorlogen, armoede en ziektes verdwijnen dromen, bomen en natuurgebieden. Alles van bijzondere waarde is kwetsbaarder…

Het is herfst in Amsterdam, de vogels verlaten de stad. De oude wijken lijken rustig, de dag ligt weer op zijn gat. De vroege avond dwingt tot zoet verlangen voor degenen die niets hebben, dat staat geschreven in de zwijgende boeken die liefdeloos wachten in de stille boekenkast. Kijk naar de lantaarns die vroeg aangaan bij de Magere Brug.…

Daar waar verhalen waren gebleven, leefde je in een landschap van andere verhalen dan die we ons herinnerden in het bed. Vol verlangen namen we afscheid van een droom; zinnen leken te dansen in verbeelding. Verslaafd aan jouw genegenheid, altijd dichtbij in dit universum van onvoltooide wensen. Gezelligheid die je bracht bij nacht, wanneer…

Je bent eenzaam teruggegaan naar die nuchtere schaduwen de echo van een illustere hoer in de hotelkamer van het ruwe land Je drinkt nu goedkope rode arbeiderswijn in een kamer die naar as en oude mannen stinkt. Zij eist luidruchtig dat je haar purperen liefdestalen spreekt alsof een eenvoudige man zijn eigen goden zomaar kan verruilen…

Je schrijft slechts in gedachten een brief dat je bij me blijft in mijn verloren dromen misschien kun je de werkelijkheid zien en die met open ogen bekijken zonder veel aan mij uit te leggen het gewicht van mijn nuchtere geweten is gram voor gram, letter na letter op het boodschappenbriefje geschreven je kunt het in braille nalezen op…

Zij staat gekeerd naar de bezeten stroom! De Amstel scheurt het trage, grijze lijf der wakkere stad, waar blanke misten dwalen – o bleek gerookte kade die haar ziel omvat! Belinda staat! Een storm van zielsverdriet licht flitst en brandt diep in haar slapen -nacht, zij hoort het waanzin-janken henen gaan in kille winden door haar dunne kleed…

Je spijbelt van school deze droeve woensdagochtend in het chagrijnige regenland. Transparant is de ballast die jij hebt weggedaan om verder te bloeien: een oude wintermuts met als opschrift Amsterdam bloeit, gedichtenbundels en een dikke atlas – alles welkom in de kringloopwinkel. Het verschil tussen non-fictie en fictie is nog maar nauwelijks…

Onhoorbaar wil hij gedag zeggen. Niet met luide woorden of theatraal misbaar, want de woorden dragen een betekenis met zich mee die men alleen in de diepste stilte kan begrijpen. Begrip, zo weet hij inmiddels, moet dikwijls verder rijpen, verborgen voor de haast van de dag. Hij wil in stilte afscheid nemen. Nu hij daar loopt, door die vreemde…

Neonlicht flikkert in een vette plas blauw baken voor een verloren ziel de tramlijnen snijden door de stad ijzer op ijzer snerpt in de kou de vroege ochtend breekt aan en dromen worden uitgespuugd Op de hoek staat een man met lege handen hij praat zacht tegen een lantaarnpaal deelt zijn dronken wijsheid met het kille licht steegjes ruiken…

Ik droom van een kust waar azuren paleizen verrijzen tussen de duinen loom en goud verbrand waar zilveren meeuwen in een kille cirkel reizen boven het schuimend lijkbeeld van het zilte strand De dennenbossen spuwen hun bedwelmend parfum terwijl het kinderspel verstomt in de felle zon vliegers als dolle zielen in een doods vacuüm zoeken de hemel…

Belinda staat aan de kade met een kater en hoort het gejank van die gekke tante een prachtige vrouw die dacht dat de wereld op haar wachtte het water van de Amstel sleept zich voorbij, een bruine stroom vol plastic, zeik en rotzooi net als de tijd van toen en de teringzooi van nu niks verandert de wereld is oneerlijk echoot de stem…

Hij droomde dat hij slim poëtisch was geworden. Een wijze onverlaat in z'n eentje op het platteland, ongezien door de klootzakken van de roddelpers. Paranoïde, zwelgend in zijn eigen intellectuele brein. Maar het was bullshit, een fantasievlucht tegen de realiteit. Nu zit hij stil in de buik van de grote mensen stad. Die aasgieren van de media…

Je schildert jezelf in een leegte achter kale horizonnen waar lust met liefde copuleert van alle kanten bekeken door de waan van de dag helder in abstractie stillevens verflauwen een wereld zonder ratio verleent zich gevoelens rivieren fluisteren verhalen over jouw naam, jouw hart in empathische tederheid onmacht versus kunde in…

Het is alsof de seizoenen het kader niet raken de herfst mag vallen en de winter mag komen maar jouw blik bewaart een eeuwige jeugd wat voorbij is gegaan hangt bevroren in ruimte ingelijst aan de muur onder een ijzeren dak van breekbare herinneringen aan grote verlangens jouw gezicht is in stilte in een verleden gebleven buiten trekt de…

Voor jou heb ik mijn laatste kleren in de kast gelegd puur uit schaamte omdat ik ze niet nodig heb om de mensheid te fileren, En ik kom ook niet terug op mijn ernstige besluit voortaan de naakte waarheid te dienen ik eet geen vlees meer het is gewoon niet nodig de wereld te vernietigen met welvaart die pure welzijn in de weg staat…

In een vage denkwereld danst een schim een verward persoon met nare gewoontes hij is in mijn hoofd komen wonen met niet veel meer om het lijf dan gedachten aan schone kleren eindelijk neemt hij plaats naast mijn stilte een oprechte waarheid vol dwaze dromen we verwarren onze ejaculaties met toverkunst zo blijven we allebei met het gras…

Het wortelen van onze vriendschap kost de nodige moeite, nu de weg naar dichterbij plaatsvindt via jouw hart. Maar op het slingerpad naar jouw dromenland verbindt zelfs mijn meest eenzame stilte de eenvoud van jouw dromen met een werkelijkheid die ik als onbestaanbaar had verwacht. Waar de wereld soms kil is en doelloos lijkt, vonden wij…

Je nam mijn onbevangen liefde mee naar onbestemde oorden kraakpanden met rammelende bedden matrassen vol met ongedierte in onbekende rommelsteden van een uitgeput niemandsland gevoelig omdat het pure liefde betrof veilig met een regenjas omdat overal aids loerde gespannen omdat verlangens hevig waren bang was ik om voorgoed te veranderen…

In het holst van de duistere nacht, toen de zwakke halve maan zich achter donkere wolken verschool, tekende ik met een bibberend hart voor vlinders en wolven. In de vroege, druilerige ochtendregen begon ik aan een korte brief voor een vreemde in de verte. Ik schreef hoe trots ik was op mijn creaties, en over mijn geloof in de liefde.…

Het is een eenzaam wikken en wegen tussen moraal, gehoorzaamheid en gezag trouw zijn aan tradities, wat wel en niet mag en je schrijft me brieven hoe het is in een ander land waar gewone liefde strafbaar blijft voor de man uit dezelfde hand ik kan niet opgeven de strijd gaat door een regenboogvlag uit solidariteit met de slachtoffers in…

Na afloop van door geestdrift gedreven schoolfeesten moet je niet gaan schrijven want dan had je beter op die feesten kunnen blijven schrijf ik nu ik zes keer tien en een beetje ben geworden en mijn gedichtenbundels zijn gaan liggen in het gras tezamen met mijn eigen geestdrift en mijn vertrouwde droomkompas en je weet: ik zweer…

Een stem vol muziek, brein in golven van een lied, unieke klank spreekt. Mijn woorden reizen op een eigen golf, een melodie die in mijn denken ontspringt waar de wereld vaak vlak en monotoon spreekt, is er een stem in mij die onbewust zingt. Soms klimt een klemtoon onverwacht omhoog, of rekt een klank zich uit, breed en zacht het is geen…

Op het witte doek zo groot in jouw groene droom verloren lachte jij het oerwoud bloot voor de film en mij geboren tussen slangen op het pad waar de krokodillen wachtten zocht je wat geen uitgang had zat ik met mijn kindgedachten Tarzan was jouw stoere naam apen lachten om ons leven kijkend door het filmraam werd de angst ons snel vergeven…

Jouw zilte stromen maken weidse gebaren, en brengen de lente een nieuwe zomerzon. Ik zie hoe jouw golven de rust bewaren, daar waar mijn intieme heimwee begon. Ik ben weer het spelende kind in de duinen, te klein om de verre horizon te verstaan. Te groot om de korrels van zand te verzuimen, gevangen in hoe de getijden vergaan. Zeevriend,…

Ben ik vanochtend in uw taal gevallen als een vlieg in uw woordensoep een walvis in uw letteroceaan het is met een waarom, een vragen naar hoe gaat het met u dezer dagen is uw leven alle moeite waard de verbintenis verbroken door een ononderbroken taal van zwijgende liefdesbrieven zonder antwoorden spiegel ik mijn vragen aan uw zielsverlangen…

Alsof ze een bewegend kunstwerk in de bewolkte lucht willen hangen zwermen kwetterende spreeuwen boven de oude kathedraal van de rivierstad waar de oude mannen whisky drinken in de kroeg bij de brute avondmonding is het uiteindelijk het telkens opnieuw wegen van het gewicht van alle ergernissen en hij weet niet of hij terug gaat naar de…

Donkere vogels krassen geluidloos jouw naam in donkere wolkenlucht er valt in mij een droeve stilte alsof je terugkomt met een boodschap die ik moeilijk kan duiden het verdriet is nu te groot om niet te huilen moet ik flink zijn doorzetten, stapels verschuiven oude dozen tillen het huis moet leeg.…