Alle inzendingen van mobar

Je schildert jezelf in een leegte achter kale horizonnen waar lust met liefde copuleert van alle kanten bekeken door de waan van de dag helder in abstractie stillevens verflauwen een wereld zonder ratio verleent zich gevoelens rivieren fluisteren verhalen over jouw naam, jouw hart in empathische tederheid onmacht versus kunde in…

Het is alsof de seizoenen het kader niet raken de herfst mag vallen en de winter mag komen maar jouw blik bewaart een eeuwige jeugd wat voorbij is gegaan hangt bevroren in ruimte ingelijst aan de muur onder een ijzeren dak van breekbare herinneringen aan grote verlangens jouw gezicht is in stilte in een verleden gebleven buiten trekt de…

Voor jou heb ik mijn laatste kleren in de kast gelegd puur uit schaamte omdat ik ze niet nodig heb om de mensheid te fileren, En ik kom ook niet terug op mijn ernstige besluit voortaan de naakte waarheid te dienen ik eet geen vlees meer het is gewoon niet nodig de wereld te vernietigen met welvaart die pure welzijn in de weg staat…

In een vage denkwereld danst een schim een verward persoon met nare gewoontes hij is in mijn hoofd komen wonen met niet veel meer om het lijf dan gedachten aan schone kleren eindelijk neemt hij plaats naast mijn stilte een oprechte waarheid vol dwaze dromen we verwarren onze ejaculaties met toverkunst zo blijven we allebei met het gras…

Het wortelen van onze vriendschap kost de nodige moeite, nu de weg naar dichterbij plaatsvindt via jouw hart. Maar op het slingerpad naar jouw dromenland verbindt zelfs mijn meest eenzame stilte de eenvoud van jouw dromen met een werkelijkheid die ik als onbestaanbaar had verwacht. Waar de wereld soms kil is en doelloos lijkt, vonden wij…

Je nam mijn onbevangen liefde mee naar onbestemde oorden kraakpanden met rammelende bedden matrassen vol met ongedierte in onbekende rommelsteden van een uitgeput niemandsland gevoelig omdat het pure liefde betrof veilig met een regenjas omdat overal aids loerde gespannen omdat verlangens hevig waren bang was ik om voorgoed te veranderen…

In het holst van de duistere nacht, toen de zwakke halve maan zich achter donkere wolken verschool, tekende ik met een bibberend hart voor vlinders en wolven. In de vroege, druilerige ochtendregen begon ik aan een korte brief voor een vreemde in de verte. Ik schreef hoe trots ik was op mijn creaties, en over mijn geloof in de liefde.…

Het is een eenzaam wikken en wegen tussen moraal, gehoorzaamheid en gezag trouw zijn aan tradities, wat wel en niet mag en je schrijft me brieven hoe het is in een ander land waar gewone liefde strafbaar blijft voor de man uit dezelfde hand ik kan niet opgeven de strijd gaat door een regenboogvlag uit solidariteit met de slachtoffers in…

Na afloop van door geestdrift gedreven schoolfeesten moet je niet gaan schrijven want dan had je beter op die feesten kunnen blijven schrijf ik nu ik zes keer tien en een beetje ben geworden en mijn gedichtenbundels zijn gaan liggen in het gras tezamen met mijn eigen geestdrift en mijn vertrouwde droomkompas en je weet: ik zweer…

Een stem vol muziek, brein in golven van een lied, unieke klank spreekt. Mijn woorden reizen op een eigen golf, een melodie die in mijn denken ontspringt waar de wereld vaak vlak en monotoon spreekt, is er een stem in mij die onbewust zingt. Soms klimt een klemtoon onverwacht omhoog, of rekt een klank zich uit, breed en zacht het is geen…

Op het witte doek zo groot in jouw groene droom verloren lachte jij het oerwoud bloot voor de film en mij geboren tussen slangen op het pad waar de krokodillen wachtten zocht je wat geen uitgang had zat ik met mijn kindgedachten Tarzan was jouw stoere naam apen lachten om ons leven kijkend door het filmraam werd de angst ons snel vergeven…

Jouw zilte stromen maken weidse gebaren, en brengen de lente een nieuwe zomerzon. Ik zie hoe jouw golven de rust bewaren, daar waar mijn intieme heimwee begon. Ik ben weer het spelende kind in de duinen, te klein om de verre horizon te verstaan. Te groot om de korrels van zand te verzuimen, gevangen in hoe de getijden vergaan. Zeevriend,…

Ben ik vanochtend in uw taal gevallen als een vlieg in uw woordensoep een walvis in uw letteroceaan het is met een waarom, een vragen naar hoe gaat het met u dezer dagen is uw leven alle moeite waard de verbintenis verbroken door een ononderbroken taal van zwijgende liefdesbrieven zonder antwoorden spiegel ik mijn vragen aan uw zielsverlangen…

Alsof ze een bewegend kunstwerk in de bewolkte lucht willen hangen zwermen kwetterende spreeuwen boven de oude kathedraal van de rivierstad waar de oude mannen whisky drinken in de kroeg bij de brute avondmonding is het uiteindelijk het telkens opnieuw wegen van het gewicht van alle ergernissen en hij weet niet of hij terug gaat naar de…

Donkere vogels krassen geluidloos jouw naam in donkere wolkenlucht er valt in mij een droeve stilte alsof je terugkomt met een boodschap die ik moeilijk kan duiden het verdriet is nu te groot om niet te huilen moet ik flink zijn doorzetten, stapels verschuiven oude dozen tillen het huis moet leeg.…

Er zijn zeven huismussen aan de wildernis ontsnapt om te eten in een vogelkooi heb je een vergunning nodig om te vliegen? vraagt een grijze mus aan een in de kooi geboren kanarie in de lente ben ik een vlinder die voor je danst in het zonlicht ik ben de bloesem van een fruitboom het maanlicht in de donkere nacht en je wordt lichter…

Ze hebben er over nagedacht dat ontbreken van de liefde ze ademt uit haar intieme stilte bij de flauwe bocht van de rivier dat niet kunnen dromen nooit meer kunnen voelen lijkt in haar denken geslopen haar geheugen faalt voorzichtig volkomen naakt en zonder woorden dit is de kans om opnieuw te beginnen nu de dag afscheid neemt van…

Zijn moeder is bij de engelen het aardse verdriet ontstegen ze draagt niet langer het zware juk van een wreed mislukt huwelijk kinderen die telkens ondeugend zijn rampspoed en onverdraagzaamheid maar een helderblauwe jurk en een luxe gouden collier aan een lange zilveren ketting een ieder die haar mist weet dat ze nu gelukkig is tussen…

Hoe kan zij schichtig schemeren met pure liefde die zo doorzichtig is dat taboes worden doorbroken generalisaties worden voorkomen door een milde natuur die zo geliefd is dat minderheden worden geaccepteerd hoe kan zij levensgroot zichzelf zijn met deze liefde die emotioneel is in de mystieke lust van het avondwoud door de man die in haar…

Jas, jas, jas zei je tergend langzaam en je herhaalde jezelf jas, jas, jas tegen de daden van mijn ontwaakte lichaam naast mijn gewraakte naam. Het was een komen en gaan nieuwe taal in nieuwe verhalen de voordeur ging open en dicht leugens staken de kop op als raadsels waarheden verschenen en verdwenen alles kwam terug in herinneringen…

In het zoete duister van frisse lentenachten ligt eenzaam een zin soms loos te wachten: Dan ben je bij me onder woorden slechts schaars gekleed in woordenbroek maagdelijk in vers en zielsverlangen. Hoe zou het zijn wanneer we in elkaars onderbewustzijn konden dromen met elkaar en voor elkaar in een eindeloos hemels vrijen.…

Je waant jezelf een sombere clown in mist van een verloren landschap wat je met jouw hart niet weet te bekoren: nostalgie van vlinders op stoffige meubels of bedelende geur van verwelkte bloemen naast rottend zomers fruit nu de vergankelijkheid betoogt dat je mij geen gedag zegt in de nacht nu het er op aankomt is een heldere werkelijkheid…

Moeten we doen alsof alles is te formuleren in zinnen bijgevoegd tot onze eigen kledingkast nu we naakt zijn onder vergroeide littekens van nachtelijke natte dromen of proberen we het zoals we slapen? Een kinderlijke glimlach rond onze oude maangezichten wanneer we dromen  over vrouwen die voortborduren over de oude voorbeelden…

Onderweg, alleen naar samen als zonen zonder vaderland achter die horizon zonder oorlog naar vroege vogels van een droevig lied om vrede te bewaren leven in de regenzomer overvleugeld door armoede in goede gezondheid zijn we zonder elkaar in nabijheid als zonen zonder moederland gevleugeld als de mooiste vogels onderweg, alleen…

Moeder van een niemandsland Dagboek van een vergeten god Er staat in het dagboek geschreven dat hij in een verlaten grot woont Moeder voorbij de horizon Ik wens je zonneschijn nieuwe wensen voor een gelukkige lente zodra je weer in mei gelooft de maand die we vieren en onherroepelijk verklaren dat je in staat was om te baren O moeder…

Illusies van vrije geesten huizen hier tussen betonnen muren als onzichtbare lichtgevende beesten het plaatselijke mystieke spook eet alle voedzame woorden op uit de lettersoep van wanhoop er is voldoende duisternis voor vier eenzame winters maar achter regenwolken is de zomerzon het mooiste beest die over het seizoen heerst er zijn…

Het is niet alleen de wrede oorlog in het hart van de gebroken spiegel die haar stemming wisselvallig maakt het zijn ook sombere gedachten die ze heeft over het naderen van de dood hetgeen ze liever niet wil weten nu stilte haar metgezel is om het zwijgen te verdragen is het de ochtend die de dag aanvaardt de avond die ze doorbrengt…

Hij zal haar niet verlegen benaderen niet in nabije toekomst of in dromen hij sluit het boek halverwege zonder verleden in het heden. Donkere nachten vallen in vertrouwen onder lichte zomersterren van voortijdige droeve stilte geen heimwee en geen verlangens uiteindelijk is er een toekomstige weg. Hij leeft nauwelijks een leven zonder haar…

Met mooi weer spelen in regen en wind kom je er niet makker het leven is zoals het is ook verdriet zal jouw deel zijn positief doen kan voor een glimlach zorgen vaak zo oppervlakkig dom en naïef terwijl de natuur wegkwijnt de puurheid verdwijnt de massa een eenheidsworst wordt door criminele psychologen zakenlui en crisismanagers…

Daar gaan de lieden fluisterend in de zilte van de ochtendwind in nieuwe rode bloemenjurk of nette fluwelen broek op pad om de prille lente te proeven in een blauw hemelbed bij de wortels van een bruine boom en de individuen nemen ons mee langs vergeten geheimen de verloren momenten in hartstochtelijk verdriet alsof de aardbewoners…