inloggen

biografie: Christophe Mailleux

Getroffen door de schoonheid van de seizoenswentelingen schreef Christophe Mailleux zijn eerste regels poëzie. Ook de dagelijkse beslommeringen, de scherpe en zachte kantjes van de liefde, het genot van de Argentijnse tango... alles kan een kiempje zijn tot een mooie tekst.

"Wentelingen" is zijn eerste boek: een kroniek, een catharsis, een berusting, maar bovenal een drang op de pen ter hand te nemen.
 


Inzendingen van deze schrijver

31 resultaten.

Spoeling

netgedicht
Vrouwe Natuur drukt de knieën tegen elkaar
minzaam en kuis
doch met de kin opwaarts,
zelfverzekerd,...

Lente

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 152
In een zelfverzekerde rentree
verschijnt de zon door
het trapgat van de ochtend.
Ze vertoont zich anders vandaag,...

Onsterfelijkheid

netgedicht
Onsterfelijkheid,
de lege vormfactor tussen vlees en droom,
zonder stilstand de eeuwige spiraal afglijden
ingekapseld in de slotvaste tijdscapsule...

Twinkeling

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 172
De nacht bloedt dood
in zijn allerzieligste vorm
als je me niet langer bemint
doodt de maan borstverheffend...

Argentijnse tango 2

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 145
Omhelzen in een tedere surplace,
het enkelgewricht zoekend naar gelijkbalans
om dan samen op het ijspad van klanken
in ontgrendeling als één weg te glijden....

Ceremonie in witte kant

netgedicht
3,5 met 2 stemmen 90
Heer Winter heeft
zijn notariële akte opgemaakt,
de toezegging tot een ceremonie
in witte kant is geschied;...

Eerste winterstriemen

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 78
De levensspiraal plooit zich terug,
voldaan geworteld knijpt de natuur
reeds één oog dicht, een innerlijk
smoren in koperglans hangt als...

Ster

netgedicht
Een ster is gedachteloos
onverwachts oud geworden
om niets bekommerd
Een ster ontlokt verwondering...

De tijd

netgedicht
3,8 met 5 stemmen 142
De tijd, neergevlijd op een velours divan,
aanziet nagenoeg achteloos
een optocht van mensen vol als boeken.
Met een geresigneerde handbeweging,...

Herfstnachten

netgedicht
Uit de okselholte van een herfstnacht
geurt doorgaans een zweem
van hazenschuwheid
en tinctuurdampen van...

Sluitingstijd

netgedicht
Het zonneseizoen is voetje gelicht
en tussen plons en rimpeling
in de lotusvijver verdwenen,
ondergedoken in het broedwater...

Jij of ik?

netgedicht
4,5 met 4 stemmen 402
Hoe zouden we met elkaar praten
als ik wist
als jij wist
dat je d’er morgen niet meer zou zijn,...

Er bestaat een plek

hartenkreet
Er bestaat een plek waar alles
reeds geregeld is, waar iedereen
dezelfde kant opkijkt en waar
verteerd wordt zonder dronkenmanruzies....

Argentijnse tango

netgedicht
4,3 met 3 stemmen 80
Geen angstgreep
maar een warme bedding,
een nestelen, een houding vinden
in de vluchtigheid van de klaagzang....

Ontwaakpijn

netgedicht
Vanmorgen ben ik ontwaakt met pijn.
Pijn aan de oorschelp,
als een hoedrand dubbel geplooid
onder mijn warrige slaaphoofd....

Pijlloze boogspanning

netgedicht
De zon maakt de eenzamen dwaas,
doet voorlopen op wat niet is,
zo heb ik laatst ervaren;
Gezeten op een bank in het park,...

Winteroffensief

netgedicht
3,0 met 3 stemmen 242
In de muiskleurige vaalheid van een bidprentje
hangen bevroren tijdsdruppels
als ijspegels onder takken en arduinsteen,
de tristesse in verbijstering verstard....

Vogelschrik

netgedicht
1,5 met 2 stemmen 89
Heetbloedige lentejeugd afgestroopt
tot tandeloze zang,
levenssiddering van glazuur ontdaan.
Geritsel als een meisjeslach...

Rode Lakens

netgedicht
In slapende verzonkenheid
observeer ik je versleutelde oogleden,
tikkend van weggemoffelde beroering.
Verdiept in rode lakens...

Vogelveertje

netgedicht
4,0 met 2 stemmen 104
Bladgoud op het ochtendsplijten,
het voorschrift van de schepping
wappert als ‘n verscheurd kasboek
haveloos in de schrikdraad....

Grote principes

netgedicht
Hoogmoedige bomen
zijn van hun grote principes genezen
en fluisteren nog slechts
hun strijdliederen in wintersereniteit....

Kalenderwijsheid

netgedicht
5,0 met 2 stemmen 98
Met de verrassende ontreddering
van een najaarswind is de herfst
zijn beleg begonnen. Populieren
kaal als borstelstelen houden hun...

Bisnummer

netgedicht
Met de eigen adem verzoend
wasemt de herfst het groene bos
tot een bruine minnekroeg.
Bij het roesten van de avondzon...

Waarom, lieverd?

netgedicht
Je had me alles voorgezegd
toekomstdromen in een aangereikte adem vervoegd
trouw en openheid voorgekauwd
in doctorale precisie....

Met de handen in de zakken

netgedicht
3,9 met 7 stemmen 157
Drie armlengtes zijn er tussen ons,
zo nabij ben je. Ik kijk je aan met mijn
handen in mijn zakken, je glimlacht en
peilt naar het waarom van mijn doelzoeken....

Kloosterstilte

netgedicht
Een woud met de kolossaalheid van
een jak gereduceerd tot een zee
van schrompelhoofden, de wenselijke
wedergeboorte kiemt reeds in ‘t verval...