inloggen

biografie: Rob Schouten

Rob Schouten (Hilversum, 1954) houdt er een buitengewoon veelzijdige schrijfpraktijk op na. Behalve poëzie schrijft hij proza (verhalen en de roman Lusthof, verschenen in 2002) kritieken (Vrij Nederland en Trouw), essays, columns en sportstukken.

‘En nog steeds, in alles wat ik schaf / maak ik me er het liefst makkelijk van af’, schreef hij met zelfspot in 1979 in een gedicht. Zichtbaar is dat zeker niet: alleen al Schoutens essays getuigen  van een nieuwsgierige en gedreven geest, onvermoeibaar op zoek naar onorthodoxe invalshoeken om over poëzie te denken.
Zijn poëzie, die spannend van taal is, vol taalgrappen en lekker bekkende zinnen, is evenzeer van het ruime, niet-uitsluitende soort. Het hoge en lage lopen vrolijk ongemanierd door elkaar heen, Rimbaud kan verward worden met Rambo en zowel het metafysische als het zeer aardse spelen een belangrijke rol. Schouten schuwt vervormingen en verwijzingen niet, reflecteert in zijn poëzie veelvuldig op poëzie en toont liever chaos dan dat hij verzen orde in de wereld laat scheppen. Liever ironiseert hij het menselijk (in het bijzonder: het eigen) bestaan dan dat hij er in ernst zin aan geeft door de taal.
In de gedichten van Schouten is alles interessant, en lijkt niets serieus genomen te worden. Hoewel ze soms dicht op de huid geschreven lijken te zijn, is relativering troef. Wat treurig is wordt overdreven en daardoor komisch, wat ontroert – een liefde, een pasgeborene, een dag aan zee – krijgt een ontnuchterende tik na. Zoals de jury van de Herman Gorter prijs schreef, naar aanleiding van zijn achtste bundel Infauste dienstprognose: ‘terwijl je steeds minder te lachen vermoedt in de zwartgallige humor van deze opgeruimde brokkenmaker, wordt zijn opgewektheid tragisch en zijn tragiek hilarisch.’

Publicaties (o.a.):

Gedichten 1 (1978); Gedichten 2 (1979); Een onderdaan uit Thule (1985); Te voorschijn stommelt het heelal (1988); Huiselijk verkeer (1992); Bij bewustzijn (1996); Infauste dienstprognose (2000); Lusthof (2002).


Inzendingen van deze schrijver

21 resultaten.

Huisstijl

gedicht
2,3 met 191 stemmen 36.955
Niet waar ik woon en met wat aan de muur
maar toch toegankelijk: wat brommerig
hoor ik en met de actuele grijzen
der jaren negentig - het is per slot...

Vroeger

gedicht
3,2 met 188 stemmen 45.996
Lang geleden, maar wel na de oorlog
- Want die ken ik slechts van horen zeuren -,
Die tijd die heette toen het heden nog,
Kon het navolgende octaaf gebeuren:...

Huisraad

gedicht
2,3 met 85 stemmen 34.310
De huisraad van lang toegeknikte bovenburen,
bekend van horen schuiven, wordt vandaag verbolgen
op straat geduveld. De locale dichter staat
onuitgeslapen voor het raam. Hij ziet er af...

Een heel behoorlijk natuurgedicht

gedicht
2,2 met 111 stemmen 35.809
De scepsis langzaam weggestorven
en het laatste voorbehoud
met de spotvogels vertrokken
naar het heidense Zuiden...

Rob schouten viert zijn middelbare leeftijd

gedicht
3,0 met 2 stemmen 8.225
Ik was het middelpunt en kwam uitstekend over.
Vrienden roemden mijn geslaagde hoofd-hart combinatie,
vrouwen begrepen aan de onhandige wijze waarop ik
hun bloemen in een vaas deed dat ik hun man was,...

Bewaard

gedicht
3,6 met 5 stemmen 2.403
Ter zelfmoord trok ik naar de spoordijk op,
kroonde mijn hoofd met rails, deed bielsen aan:
de aarde dreunt, de helling een vulkaan;
wat nu volgt, dacht ik, schrijf ik niet meer op....

In Paradisum

gedicht
Prima bedenksel is het hoofd
en verre van gevangenis:
gedachten lopen in en uit,
over de balustraden hangen...

Terra

gedicht
Het is geen doen in deze wereld
hoe ze ook in het onaandoenlijke
als een vergeten kerstbal hangt.
Kom ook dansen bij ons, roept ze...

Een heel behoorlijk natuurgedicht

gedicht
2,2 met 11 stemmen 3.241
De scepsis is langzaam weggestorven
en het laatste voorbehoud
met de spotvogels vertrokken
naar het heidense Zuiden...

Ik dus

gedicht
2,7 met 21 stemmen 7.346
Op school was ik geen al te vlotte prater,
Er school in mij een introverte solipsist;
Ik wist dat ik als enige iets werk'lijk wist
En viste liefst in 't allerdiepste water....

Pompoen

gedicht
2,1 met 29 stemmen 10.619
De meest geroutineerde vleermuis, ja,
maar soms, 's nachts, in een leeggezogen huis,
als wie nog wakker is neerslachtig is
want het is tijd voor buitenaardse krachten,...

Zonder gebruiksaanwijzing

gedicht
3,6 met 14 stemmen 5.726
De avond dat we in elkaar werden gezet
zonder te weten hoe het moest, voorzichtig
wat onderdelen uitgepakt en wat niet paste
weggelegd voor straks,...

Een schuilplaats

gedicht
2,6 met 25 stemmen 9.408
Ik prevelde zonder geluk op straat
maar wat. Niemand nam er notie van.
Zwijgend hield ik mij op in een portiek.
Heel waardevol dat alles overgaat....

Lam

gedicht
3,2 met 13 stemmen 5.664
Natuur. Mij best. Parende robben. Mos.
De muizenval. Sla. Een ijskast ontdooien.
Telefoonrekening. Het parlement.
Belachelijke modieuze jurken....

Perpetuum mobile *)

gedicht
3,1 met 41 stemmen 13.953
Wat is het toch een vreemd verschijnsel.
Zojuist heb ik het weer eens uitgevonden.
We waren opgewonden toen het werkte
ondanks de onbetrouwbare beschrijving....

Doordeweeks

gedicht
3,0 met 28 stemmen 24.200
Over mijn autenticiteit gesproken,
belangstelling was er vandaag niet voor
en zelf lag ik half grieperig in bed.
Slechts één keer werd ik naar de deur geroepen...

In de tuin

gedicht
1,9 met 23 stemmen 15.514
Met lichtgevulde hersens in de tuin,
in het verschiet weiden de zenuwen
en op kniehoogte snuffelt God
wat in een bries van oud behagen....

Ziel

gedicht
2,9 met 17 stemmen 7.111
Ik zou liever een kwaliteitsziel hebben
die ik niet kende; niet dit inruilding
uit mensen die ik maar bekeken heb,
dat het alleen doet als ik ernaar kijk....

Liefde

gedicht
2,2 met 538 stemmen 82.298
Het grote woord houdt hier niet van, schudt zenuwachtig,
zwijgt pijnlijk, staart wat voor zich uit, Say Cheese, vogeltje!
Mis. Te bewogen. Nog maar eens. Een ander licht.
Verstandhouding, samen veel praten. Beter zo?...

Rob Schouten viert zijn middelbare leeftijd

gedicht
2,8 met 150 stemmen 89.708
Ik was het middelpunt en kwam uitstekend over.
Vrienden roemden mijn geslaagde hoofd-hart-combinatie,
vrouwen begrepen aan de onhandige wijze waarop ik
hun bloemen in een vaas deed dat ik hun man was,...

Het oog van de orkaan

gedicht
3,9 met 28 stemmen 9.530
Zo zondag dat de wind hier niet
over de pier blaast noch in 't park
de hond dolt is het mij te moede
en zulke taal ook drukt mij uit...