Alle inzendingen over overig

Je ziet jezelf weggedrukt worden naar de marge waar het verleden zich ophoopt en over de rand wordt geduwd Tastbare, ruikbare benzine wordt verborgen stroom en ook het nieuws stroomt niet meer in vaste kanalen De tijden veranderen meer dan jijzelf, je doet niet meer aan alles mee en gaat twijfelen over oorzaken en gevolgen Wie de dupe…

In het holst van de duistere nacht, toen de zwakke halve maan zich achter donkere wolken verschool, tekende ik met een bibberend hart voor vlinders en wolven. In de vroege, druilerige ochtendregen begon ik aan een korte brief voor een vreemde in de verte. Ik schreef hoe trots ik was op mijn creaties, en over mijn geloof in de liefde.…

Op zo weinig mogelijk letten mijn energie sparen, alleen vaag aan de rand kijken wat er gebeurt en afkijken wat de anderen doen me gewoon gedragen, zoals verwacht, zo lang kom ik hier al en zo vertrouwd voelt het ook wanneer ik de deur door ga en zie waar ik ben Geen fouten maken zwijgzaam zijn en zo wijs lijken als ik wel ben maar…

Naar het echte paradijs wilden we Weg uit de bedrieglijke droom Maar we waren los zand zoals in de woestijn En we konden er niet heen Het was al bezet We zouden moeten vechten mensen zoals wij moeten vermoorden Dus worden we gesmeed tot bloedbroeders, één volk van uitverkorenen onder het oog van een god met dolken in de handen van…

Om het vee te laten grazen trek ik van oase naar oase, zeulend met een enorme zandloper een toren op wielen, en ik tel korrel na korrel tot de tijd op zal zijn, ik tel mijn moedeloosheid af: wat zal ik dan hebben bereikt als oude man? Alleen dat ik zelf in de woestijn een zandloper ben met korrels geluk: familie enkele vrienden…

Ze hebben het Zuidparadijs bereikt het land van hun droom waar het leven goed is Maar ze zijn nieuwelingen ze weten het nog niet van de steekmuggen, de steekvliegen en het hoge water over de akkers die lange maanden waarin ze zullen moeten ploeteren om stenen te hakken of te bakken voor het Grote Huis Ze weten niets van de gezinnen…

Ballast of logboek, betekenissen of afval, alles van mij dat ik bewaard heb omdat ik niet weet wat ik wil houden, elke dag ben ik bezig te leven en laat ik het maar rusten Al mijn spullen heb ik uit de weg gezet de boeken die ik nooit opnieuw zal lezen de oude fotos, de kleurpotloden een stoel en prachtige puzzels alles van mij dat voorbijgegaan…

Op school leerde ik van alles zonder idee of ik daar ooit iets mee zou doen De lessen waren duidelijke stukjes voor een wazige toekomst met onbekende bezigheden en nu is het omgekeerd, nu is mijn kennis een vaag soort achtergrond bij wat ik doe een brij waar ik erg op moet turen om er iets in te onderscheiden Puberteit: weinig geleerd…

letterwoorden schuiven van daar naar hier op onbeschreven papier verlies van veren scheren in een nooit eindigende pennendans schaarse leegte wit dat niet wijken wil in hardvochtige tijden niemand vraagt taalt naar stuntelige taal in hanenpoten schrift krakende woorden zonder vleugelslag waar niemand kan komen ongewisse…

Mijn handlanger schrijft op wat de winden van de tijd willen bewaren, in mij geblazen, uit mij getrokken en gekneed tot gewone woorden, korte preken in bevatbare brokken en steeds een streepje erbij op de kerfstok van de mens Al die wereldwijsheid verborgen in wolken kortzicht tussen oogkleppen en dichte deuren tegen de angst tekort te…

Dat de vrouw snoeide viel niet op, wel de snoeischaar -- die ze liet liggen.…

Het schemert. Halflicht: licht en donker tegelijk -- De boom staat op wacht.…

Op slot. Het voelde klaar. De stilte, een verademing.…

In de tuin sneeuwt het, maar niets wordt nat, het blijkt alleen blad. Het dwarrelen lijkt net op sneeuwen. Nu opgelet, deze sneeuw blijft liggen, dat vormt een bladerdekenmat, voor de egeltjes een zalig bed. Er zijn ook lieden, die blazen, zo'n schitterend egelbed weg, omdat ze niet lazen dat de bladeren egels redt. Ze blijven slapen…

Het groene gras buigt onder natte dauwdruppels de ochtend is groen tussen het groen want wie de liefde toelaat opent het hart voor dronken vlinders die de schoonheid vertegenwoordigen van de meest pure aardse natuur nu al het denken op het grasland zwijgt in breekbare stiltedromen is de eenzame angst voor vlinders te groot, ze zijn…

Ik speelde met een afgedragen klomp waar een gat in zat. Niemand zou hem nu bewaren. Voor mij kon hij alles zijn. Ik voer ermee door sloten waar geen water was, vloog langs wolken die alleen ik zag, reed over wegen die begonnen waar ik hem zette. Hij werd wat ik nodig had. Er kwam een tijd dat ik hem zag zoals anderen hem zagen…

Steeds dikker wordt mijn huid van natte verf, alles wat ik meemaak bedekt met een nieuw laagje dat verkleurt met de nog natte ondergrond die langzaam droogt op mijn harde kern die niemand ziet - wie ik ben in mijn eigen herinnering als het ware van binnenuit gezien, wat een fantasie is omdat vanaf het begin de buitenwereld haar kleuren…

Het regent al dagen pijpenstelen, de plantjes vinden het wel fijn, mensen gaat het snel vervelen, een zonnetje ligt meer in hun lijn. Paraplu’s ontnemen het zicht, auto’s doen de plassen spatten op voorbijgangers, die te dicht langs de stoeprand als ratten worden verzopen door proleten achter ’t stuur van hun automobielen. Terecht…

Op slot. Het voelde klaar. De stilte, een verademing.…

Diep kijk ik naar binnen In jouw ogen, die daar wachten, Op mijn blikken die naar jou Smachten al zo te lang. Dan voel ik weer jouw streling, Zo vol warmte en liefde, Ik niet kan, niet wil weerstaan, Alleen nog van binnen. Steeds zie, voel ik jouw blik, Diep in mij wachten, Nu al zovele, te vele jaren weer. Jouw ogen, op mij wachtend…

Alleen het goud en de parels van de goede gouden tijd toen edelen nog dachten te weten wat ieders bestwil is zijn in de verhalen doorverteld en de ellende moet je zelf er maar bij denken Ach, het leven verleidt je om verliezen te vergeten de gestolen kazen, de doden bedolven bloemen, geruimde graven Het is niet allemaal zo mooi dus…

Wat zal ik doen? Voorlopig niets Ik besluit mijn besluit uit te stellen De voors en tegens ken ik maar ik heb nog niet de moed om afscheid te nemen van wat ik niet ga doen Mijn gedachten over hoe het kan uitpakken zijn een probleem Hoe kan ik erop vertrouwen dat het goed zal gaan met mij goed zal gaan als mijn keuze anders uitpakt…

Natuurlijk zijn vriendschappen er ook voor gezelligheid, bevestiging en hulp en om elkaar te ontdekken en te bewonderen maar je hebt ze vooral nodig om jezelf te leren kennen en er een idee van te krijgen waar je leven om draait Vrienden en vreemden verruimen je gedachten, de grenzen ervan Ze richten je blik op aspecten waar je aan voorbij…

Als ik slaap, En dat doe ik best vaak, Beleef ik dingen, Ik gewoonlijk nooit meemaak. Waar mijn brein dat vandaan haalt, Daarvan heb ik geen idee, Dat is zo wonderbaarlijk, Daar zit ik toch wel behoorlijk mee In mijn maag, want ergens komt Dat toch vandaan, Maar hoe ik ook pieker en zoek, Ik kom er niet achter, …………………………………Tant pis!…

zij vroeg zich af of zij ooit haar vleugels uit zou slaan bij het ochtendgloren ooit met buitelende gevederde taal iemand op aarde zou raken zou zij ooit poëzie uit de lucht plukken en de angels omarmen zij vroeg zich af of zij ooit met de rouwende lijster een lied van verdriet zou delen ooit de tere hartenklop van de nachtegaal…

Is volwassen zijn: je eigen weg volgen om op die manier in elkaars behoeften te voorzien? ....Niet als een kind schuilen ....onder andermans rok Is volwassen zijn: zien wat er gedaan moet worden en daar ook zelf iets aan doen? ....Niet de lasten en het lijden ....van het leven bij anderen laten Is volwassen zijn: je verbazen wanneer naaktheid…

Haar woorden troffen doel, Wat ik er door voel, Is onmiskenbaar herkenbaar, En, absoluut waar. Nochtans aarzel ik Om dát te bekennen, Want het kan ook toeval wezen, En als dat waar zou zijn, Dan doet dat pijn. Daar worstel ik nu mee, Ik zie geen uitweg Voor dit probleem, Blijft m’n eeuwig dilemma.…

De slager hield niet van vlees, Was van huis uit vegetariër, Trouwde de slagersdochter, En geraakte zo in ’t slagersvak. Zijn vrouw en kinderen allemaal, Waren verzot op vlees en daarom Kookte zijn vrouw voor hem apart Voor hem ’n vegetarisch maal. Alleen de hele buurt wist van zijn Afkeer van vlees, vertrouwde Hem daarom niet en keerden…

Glad water in de gracht zien en dan zonder nog te kijken denken aan de kouwe drukte van rondspringende moleculen de vliegensvlugge vonken van ons trage verstand met zijn buitenposten de netvlieswachters, zij hebben er vergrootglazen voor nodig…

Het bloed in mijn aderen is tot water verdund, stroomt steeds langzamer, meer is mij niet gegund. De zon brandt op mijn lege schedel zonder gedachten, die vervluchtigd zijn door duistere, zwarte krachten. In de ochtendstond valt de avond, alsof niets is voorgevallen, is de levenscirkel weer rond, gevoed met wat was ontvallen.…