Hartenkreten over planten

Een boek wordt nooit geboren uit een op roem beluste gek een verhaal groeit enkel van zaailing tot stek. Tot in de bast geschreven staat Boom adem mij Het is nu laat. Samen zijn wij stof geef me een verhaal supermat en dof nu wordt alles kaal. Reuze tof…

Als ik aan seringen denk Dan denk ik aan zeep groeiend en openbloeiend aan takken. Ik versta haar boodschap lichtjes. Witte seringen troosten en helen de patiënt op het ziekenhuisbed. Roze seringen heb ik nog nooit opgemerkt. En rode seringen zijn goed voor het bloed. Die prachtige tros met bloemen en hun etherische olie. Dampend in de vroege…

blad na blad knop na knop seizoen na seizoen staat de deur richting de eeuwige slaap te wachten geen deur blijkt open te zijn broeder wolf zuster maan alles beklijft en vergaat…

Mijn weg loopt stil en moeizaam, klimmend tegen 'n hoge vrije muur, afbrekende barmhartige pijnscheuten, heilzaam vecht ik naar bekwaam. Ik volhard in al wat ik ontmoet, ze zeggen, "toon je weelderigheid", maar kan niet zijn, wat ik niet ben, het simpele in mezelf tegemoet. Ieder loopt maar aan mij voorbij, niemand ziet mijn innerlijk…

Jonge bladen schieten recht omhoog gaan gedurende de loop van hun leven buigen steeds meer hangen totdat ze aan het einde naar beneden hangen, verticaal niet veel anders dan toen ze nog jong waren alleen nu andersom. Niet veel later zullen ze van de stronk loskomen sterven en neervallen op de grond in de modder waar de plant haar wortels…

Als ik mijn éne oog nu sluit en met het andere wat knijp schuif je hoogmoedig zomaar voor die grote rode zon zoals Venus in de sterrenwacht al had willen doen maar niet verder kwam dan een speldenknop voor een ballon. Ik zie je in je winters bedje mokken op zwart zaad. Zo van buitenaf bekeken heb je het te kwaad, maar ik wil het zeker weten…

Kleine groene speerpunten steken boven de grond uit doorboren de lentelucht lange smalle bladen omringen vredig en zorgzaam die witte wiegende elfenmutsjes.…

ik droom het blauw van de jacarandaboom oogverblindend mooi in zomertooi zie ik het blauw van de geurende bloemen dan kan ik alleen de jacarandaboom benoemen ik zie de intense kleuren bijna onnatuurlijk zo het lijkt figuurlijk zo het blijkt abstract als nep, een onecht geheel prachtige bloemen en het zijn er veel apocalyptisch…

U, cultuurdraagsters, dames, fluks, plant uw floxen, de natuur slaat toe!…

Een plantje waar ik iets mee heb. In de natte grond waar zonnestraal weinig komt. In een altijd donkere hoek. Zoals ikzelf vluchtend het grote licht, vluchtend de sterke stralenbundels van de zon. Dagschuw ben ik, ik ben eigenlijk een soppig kruid in nevel, bittere angst en met bloemen ook zoet. Dat plantje bloeit zo mooi tweekleurig. Eerst…

Hoe? kunnen wij opgesloten blijven aangezien wij gemaakt zijn om te vliegen vliegensvlug uch uch uch zzz mug slaapt slaapt zzzz mug ga af zo maf zuig het bloed uit mij lichaam en de slang gang licht gang eind luch eind pad ga en wacht nooit meer op het eind dat komt ooit uch uch uch luch geen oogst dit jaar alleen maar…

Een groot hart, heel veel pit, het zonnetje in huis, een kostbaar bezit. Vincent van Gogh vergrootte haar roem, de koningin der planten: de schone zonnebloem.…

Soms vraag ik me af of een blad Al zwevend naar beneden Nog wel eens snakt naar lang geleden toen de boom hem nog lief had…

wat een bloem je kan doen een lange steel met wat blad een beetje kleur en een hart gewoon te gek het doet je wat…

de schrijver jan wolkers opent de deuren van de Keukenhof doopt een nieuwe tulp onder de naam rembrandt professor tulp draait zich in zijn graf om wat doet de schepper van een Roos van Vlees in de bollentuin…

Ik kijk naar een boom En ik zie god God is leven Leven is genot Als naar de kerk ga Voel ik mij goed Elke zondag morgen Priester aan mijn voet Soms zie ik het licht als ik de lamp aandoe Maar meestal blijft het donker Gordijnen zijn dicht Maar bomen zijn bedrog Dat is gewoon zo Dat zei mijn oma En daar de buurjongen van Niets…

tussen pikkelpoort en hemelsleutel zit ik onder de lindeboom getrakteerd op een pianospel via het open raam en een zachte bries die mijn gedachten even naar het kamertje van Ernest Claes leiden en hoe heet het daar wel moest geweest zijn toen hij zijn Witte schreef dan zwerf ik verder naar het kerkhof waar hij in goed gezelschap van…

“Van de week” zei de opgeblazen prostituee tegen een al jaren oude klant, “zit ik op kantoor aan de overkant en tik ik de hele dag achter een PC” “de overheid zaait bijscholing als zeer nodig, ik ben eigenlijk natuurtalent en vindt het overbodig”…

knappe bollen die knollen bloem en blad hoe doen jullie dat? zie ze daar nou eens staan zo fier kondigen ze de lente aan de kou kan ze niet deren de sneeuw dragen ze als kleren zo brengen ze als bloemrijke bode een ongekende kleurrijke ode…

Als bloedkoraal zo rood Druppels Als tranen op de blaadjes Glijden langzaam omlaag Zacht op moeder aarde Zonnestralen Op moeder aarde Zullen deze druppels van tranen Verzachten en verdampen Dan bloeien deze rozen Als bloedkoraal zo rood En wijken de blaadjes En leggen hun hartjes bloot…

Een ROOS dat ben je niet, evenmin een ORCHIDEE, een CHRYSANT zou kunnen, die gaan tenslotte eeuwen mee. Een FRESIA zou ook wel passen, een TULP staat niet zolang, ik maak je gewoon mijn BOTERBLOEMPJE, dat ik steeds weer plukken kan.…

Er was eens een tuinman zo'n oude, bejaarde Als hij zijn vrouw eens water gaf Had dat heel wat voeten in de aarde…

stralend in de zon het eerte daglicht vang ik op dit was hoe het begon uit de grond ontworteld de zon brengt mij groot mijn leven zal niet eeuwig voortbestaan uiteindelijk moet ik toch dood maar ik geniet grote voeten komen op mij af mijn blaadjes krimpen in ik ben bang voor mijn graf ik leef nog maar net.. steeds dichterbij konden…

wij spelen verstoppertje met de tijd als kurkeiken van hun bast ontdaan eens in de tien jaar en kwetsbaar zo naakt dat in de ogen van de kijker de blik even hapert en ophoudt te zien dat de dood het langzame sterven stopt het leven in zich het lijden verlengt…