Alle inzendingen over bestoven

37 resultaten.

Sorteren op:

Van niets- naar iets

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Eerst was het niks, echt helemaal niks, toen werd het bestoven door wie weten we wel met wat vocht, doorgaans van boven werd er iets zichtbaar: zeker weten van wel.…
An Terlouw11 augustus 2017Lees meer >

Onstilbaar

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.377
En peinzend, in hun zwaar bestoven vachten Rijen de dennen langs des heuvels zoom, Verloren in de winterlijke droom Waaruit zij geen ontwaken meer verwachten. Waar ik mij wendde in dezer wereld wonder Is diepe en schone rust. Mijn hart alleen, Mijn hart roept wenend door de stilte heen Om een nog dieper en nog schoner wonder.…

In de bibliotheek van een liefhebber

poëzie
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.521
ik voel mij zo bestoven, Als rolden al die filosofen Gelijk uit hun papieren mond! Hij, die dees achtbre rijen schikte, Bouwde eens aan Babels toren mee; Hier hebt gij de oudheid, stof op snee! En – hoe ik van die titlen schrikte – Verwarring is hier ’t groot idee.…

zonsondergang

netgedicht
4.3 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.316
zonnegloor haar schone lippen landinwaarts waar boven duin een saffranen maan als luchtbaken gezet in klatergoud vol triomf verrijst kranst en waant zich in de wende van dit ongeschonden uur bolrond vorstin over gans het oude hemelrijk zoele zomeravondwind beneemt mij zuchtjes adem in kinderlijk vrij spel - een dartel duinkonijn duidt mij bestoven…
Reineke Gevers14 september 2007Lees meer >

Het Collectaneum van een Mens --Deel 3 Finale

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 837
FINALE overgave mooi doch zwaar aan het ritme van het leven kent geen maar slechts beleven als ik daar op kan vertrouwen en niet door de waan word bestoven pas dan ben ik in staat te geloven pas dan --onbekende psalm-- pas dan als Gij mijn verweerde hand; gerimpeld met aderen beslagen…

Het lied van de wijn

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.506
Dàn, met een lang-gewend gebaar heb ik het ledig glas gevat, en uit een grauw-bestoven fles schenk ik het oud en nobel nat, dat in het helder lamplicht wint een diepe kleur, een donk're gloed - zo werd eenmaal dit ledig lijf gevuld met stromend bloed.…

DE MOLEN

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.972
spijlen en aan het leeg latwerk en ijl en wonderlijk veeg wordt er hun weefsel, een web verward met open gaten en flard bij flard, een ruigte, die bindt en samenhoudt het kantige hek, het ruwe hout en ordeloos omgeslingerd is als grillige voorjaarswildernis volgroeid; en midden in dit struweel een verdichtingsbegin, een grijs juweel, bestoven…