925 resultaten.
NAAST IEDERE WIEG
gedicht
3.3 met 51 stemmen
12.343 Naast iedere wieg een fee.
Moeder wringt. Vader knarst.
De fee zegt: ‘Nou ja, we zien wel.
Ik wil mijn voorspelling
later graag preciezer formuleren.’
Aan de lianen die het licht ons toewerpt,
zwaaien wezentjes van wezenlijk
onbegrepen aard: wild, vrolijk, angstaanjagend ook.
En geen zonsondergang om tegemoet te rijden,
geen dagboek om…
Niet
gedicht
3.1 met 16 stemmen
6.939 Elkaar dan niet te kennen,
ineens. Of al heel lang: altijd.
Niet, het gaat hier om niet.
Sommigen zeggen dat dat,
precies dat, het essentiële moment is,
het moment ‘niet’,
dat het daar om gaat.
Maar dat is wat sommigen doen: praten,
altijd maar praten.
Muziek in een lift.
Hadden ze gelijk, ze zouden zwijgen.
----------------------…
Onbegrepen offer
gedicht
2.3 met 33 stemmen
8.236 Elke stelling verdient het
gebeeldhouwd te zijn.
Steeds weer ben ik aan zet, of jij -
wie raakt nooit de tel kwijt -
en sla. 'Voor je beurt!' 'Niet.'
Ik sla je weer. Onbegrepen offer.
Het spel valt in stukken uiteen. Geen partij.
Als een schaap, met open ogen
naar de scheerder, mug op weg naar web,
de held zijn slagveld tegemoet.…
Het gietijzer van stations...
gedicht
4.3 met 6 stemmen
10.168 Het gietijzer van stations, het glas, je handen.
Deze schoonheid is breekbaar, is te ontkennen,
maar overtreft ons. Ik ben klein in je nabijheid
als een tor in het hoge gras, dapper ploeterend -
in de verte ben ik groter, spookhuis, het vervormde
beeld in de gekromde spiegel. Spinnenweb, skelet,
gehuil van witte geesten, onecht als alle…
Van elk verlies
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.901 De verloren tand onder het kussen, het hoopvolle
hoofd in ondiepe slaap er krachtig opgedrukt.
Alles kan ontsnappen.
Van elk verlies moet iets goeds komen, dat is beloofd.
Dat het vertrouwen en de aangeboren hoop
lang bij ons mogen blijven.
Sommige dingen weten we liever niet.
Er is de ernstige oudertaak dingen niet aan te leren.
Zelfs geen…
Lijden
gedicht
3.0 met 2 stemmen
13.929 Het goede nieuws:
de lijdenskelk heeft geen bodem.
Het drinkgelag,
dat weliswaar zijn zin verloren heeft,
kan doorgaan tot de kleinste uren.
Geef de kelk door, de glanzende,
die met het bruisende vocht!
We delen alles, dat hebben we elkaar beloofd.
Geen ochtend volgt die doet betreuren,
dit duurt eindeloos, een feest zoals geen ander.…
Zinloosheid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.025 De zinloosheid bespeelt de dag zoals de bijl het bos.
De uren vallen gretig. Hiervan de zin is de muziek.
Meeslepend is het ritme, traag, het doet ons wiegen;
traag, vrijwel onhoorbaar, is de melodie die ons omvat.
Wat wij kunnen: meeneuriën, nors voor ons uitkijken,
energiek of juist bedremmeld protesteren - maar achter alles
zingt de zinloosheid…
Al konden wij veranderen
gedicht
3.5 met 4 stemmen
6.224 De aankondiging, achteraf herkend,
vermocht niet het aangekondigde te voorkomen.
Alles ging zijn gang.
In de studie van de zinloosheid vinden wij de zin;
want daar is hij. Veel aanwijzingen
treffen wij aan die doen vermoeden dat daadwerkelijk
wij niets veranderen dat niet al op veranderen stond.
En in onze karakterstructuur, daarin zit ook…
Nergens Vis
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.641 Hoe kan iets niet bestaan
waarvan we een vermoeden hebben?
Het zijn zulke vragen die ons gaande houden,
die ons ijl als een reiger
peinzend aan gindse waterkan doen staan,
veinzend, jagend,
het heldere water een verschrikkelijke spiegel -
vind zo verdomme maar eens vis,
we zien alleen onszelf, vermoeden onszelf
in het betoverend rimpelen…
Kijk dan toch
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.343 Kijk dan toch hoe mooi het is, alles!
En mooier nog met sneeuw
of op een foto. Zo mooi was het, toen,
en we wisten het, want we fotografeerden.
Wisten we het niet? we wisten het.
We hadden een griezelig inzicht in later.
En ook zelf waren wij mooi, zelfs wijzelf.
We waren mooier dan we dachten.
---------------------------
uit: 'Maar…
Er dreigt
gedicht
4.0 met 4 stemmen
2.530 Er is de aangename dubbelzinnnigheid
van 'dood' na 'ik'.
Er dreigt aan de einder. Aan de einder dreigt er.
De dubbelzinnigheid van horizon, schip, boortoren.
Van horizon de dubbelzinnigheid.
De wind die de meeuwen draagt die de wind maken.
Er: ergens. Er: hier.
Er lonkt de aangename aanname van alles,
zonder denken.
-----------…
Ridder
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.349 1 Het kind is wijs.
2 Het kind weet weinig maar wel zeker.
3 De mantels glanzen dof,
4 van ouderdom en betekenis,
5 een purperen glans over het zwart.
6 Dan was jij de vijand.
7 Dan vochten we tot de avond.
8 Het kind brandt zich
9 aan de schoonheid van het speelgoed.
10 Het mompelt. Het is geen spel.
11…
Voorlopig
gedicht
3.6 met 5 stemmen
3.519 Voorlopig zit hij hier. Er is nog tijd,
en eerst moet de vermoeidheid zakken.
Anders zal het kruispunt net te ver zijn,
of hij zal, versuft, tegen te lage prijs
zijn lieve ziel verkopen. Kort geluk,
één hete nacht: te weinig. Slechts een eeuwig
vuur voldoet. Ziedaar: een andere
van Dam. Een verre donderslag stemt in.
Collega's, vrienden…
Geluk
gedicht
2.7 met 7 stemmen
3.877 Het geluk is overkomelijk. Men plaatst het
in een vitrine en gaat aan het werk.
Wie ernaar vraagt krijgt het te zien,
onder weloverwogen commentaar.
Het is gebruikelijk om ’s avonds achterover
te zitten en het geluk, zoals dat beschaafd
verlicht tentoongesteld staat, te beschouwen.
Men stoot de deelgenoot erover aan.
Die knikt of zegt heel…
Replay value
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.741 De replay value van het leven is gelukkig laag.
Almaar ploegen om de volgende dag het land
onaangedaan te vinden, dat zou niet leuk zijn.
Het is de bedoeling dat we zaaien, zaaien.
Oogsten. Zelfs mislukt is de oogst een verhaal,
en eetbaar. Vertel! Vuur brandt in de haard.
Laag de rook. Schaar ons rond de zware tafel.
'Mij overkwam.' 'Geen…
Over de regenboog.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
482 De boog die je misschien
Weleens aan de hemel hebt gezien
Die springt nogal in het oog.
Maar weet je ook misschien
Hoe een kleurenblinde de boog zal zien ?…
De boogschutter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
740 Was ik het die de boog spande,
of bracht de boog mij in de hoogste spanning,
trof ik doel, of trof het doel mij.
Dit alles,
boog, pijl, doel en ik
onscheidbaar verstrengeld,
in het schot,
daarin is alles zo helder en zo eenvoudig,
dat de pees midden door mij heengaat.…
Regen(boog)
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.027 Neerstromende regen,
wolken o zo grauw.
Ik kan hier niet meer tegen,
ik zit helemaal in het nauw.
Was er maar enkel een regenboog,
een beetje regen, een beetje zon.
Maar dat doel reikt te hoog,
het is te lang geleden dat het begon.
Ik blijf altijd steken,
in dit gevoel.
Is het een voorteken,
van een dood o zo koel?
Het is zo'n diep…
Blauwe bogen
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.169 Grote ogen
met tranen vol betekenis
ik zie ze in de mist verdwijnen.
Witte gordijnen
schakels van een ander leven.
gesloten voor het licht.
Laat mij de stilte voor je dragen
je hart, de laatste trede tot de top
diepe fluisteringen,
verwaaiend in de nacht.…
De boog naar je ogen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
644 de hand door je haar
de mist in je ogen
alsof je het wist
maar niet kon geloven
je hals is zo zacht
in zijn neiging
naar schouders
je armen zijn kracht
mijn hand langs je kin
omhoog naar je lippen
het bloeiende rood geloken
als wijn om even te nippen
je neus is gewelfd
in de boog naar je ogen
je wimpers gekruld uit het zicht
ik…
Draai bogen
gedicht
2.6 met 39 stemmen
14.759 Draai
bogen om haar diepe tonen. Meng
haar lievelingsroze door de schemer.
-----------------------------------------------
Maastricht International Patry Nights, 2006.…
Bogen van hoop
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Waar wolken treuren
in egale grauwheid
huilend tranen storten
als een lijdend
somber verdriet
troosteloos de einder
tot vaagheid verschiet
en de wereld
zoekt naar warmte
straalt toch licht
van de zon
in kleurrijke bogen
op donker verleden
hoop voor toekomst.…
De boog van de schepper
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 Door de boog van de schepping
aan te spannen sluist het beeld van
gisteren door het innerlijke oog.
Raakt z’n pijl de roos van het licht
waar de schaduw van de tijd de
rug recht in zijn afgesloten kooi.
We zijn een theater van het geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen uit het heden.…
Een wijde boog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 een deken van mist spreiden
over pleinen van lawaai, een cirkel
om verwaaide tonen trekken
bladeren doen luisteren
graven in ondergrond
en nevel met sneeuw bevlokken
we zullen nog water prevelen
afstanden verwerpen
tijd laten gaan om te rekken
in gerucht zonder gezicht
aan ons onttrekken
in niets dan lucht zonder gewicht…
In wulpse bogen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
449 ik speel
met je schaduw
boetseer in donker
en licht je gezicht
en profiel
scherpt lijnen
die ik met liefde en
geduld zal verzachten
rondingen
laten ondanks
zwart wit hun
kleuren verschijnen
vlak voor het drogen
heb ik wimper en oog
lichtelijk aangezet
het neusje omhoog
lippen welven
in wulpse bogen
de mond in
glimlach…
regen boog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 verenigd in één blik
de zwaluw en de arend
boven bergen, in een waterval
van woorden gaf de zon
haar warmte weg
de wolken legden boorden
rond de hoogste top, een witte
waas vol stil verdriet
vergeet me niet!
ver-geet-me-niet
haar blauwe ogen dragen tranen
haar blonde haar, dat vonken schiet…
In subtiele bogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
772 het schouwspel boeide
er was gezang
uit duizenden kelen
tonen resoneerden lang
emoties braken bij velen
kleurrijk licht
volgde de hymne
golfde over de massa
ving in subtiele bogen
het geloven in boven
zij waren een in
het pakken van handen
ogen die vlamden
vol liefde en geestdrift
in dit magistrale beleven
deze melodie van het…
Paradijselijke bogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 gewichtloos
tussen waken
en slapen
wist jouw lach
nog net even
de hemel te raken
krulden
je lippen in
paradijselijke
bogen die
sensueel iets
fijntjes beloofden
oogwimpers
trilden op de
slag van je hart
konen kleurden
jouw jeugdige teint
lichtroze zacht
ik kende de
vele dimensies
die wij moesten
gaan maar jij had
dat…
Bogen van hoop
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
473 Waar wolken treuren
In egale grauwheid
Huilend tranen
Storten
Als een lijdend
Somber verdriet
Troosteloos de einder
Tot vaagheid
Verschiet
En de wereld
Zoekt naar warmte
Straalt toch licht
Van de zon
In kleurrijke bogen
Op donker verleden
Hoop voor toekomst…
Diana-beeld in het bos
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.392 O, de spannende smart
van de menselijke boog,
de pijl-parabool, grote vlucht van mijn hart.
Maar God is hoog.
Vaarwel, vaarwel, het bruine bos;
het was wel liefde, geen zonde
dat ik God schoot de zuivere wonde:
boog, boog, gij zijt nu krachteloos en los.…