43 resultaten.
Het oog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
316 in het atelier stond een oog
op een ezel
niet geschilderd het
keek
de schilder mengde rood
met geel
het oog kneep even samen
alsof er plotseling zon
ontstond
achter zijn pupil
groen kwam erbij
het oog begon te wandelen
door bossen die
nog niet bestonden
blauw werd toegevoegd
het oog werd een meer
waarin het zichzelf
vergat…
Soms
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.632 Soms komt de huiver
De zucht van vingertoppen
Die aarzelend mijn haar vinden
Dan verbeeld ik hoe uit een onbekende hoek
Een lied van lust en vreemde kusten breekt
Soms komt de dorst
Met schilferende lippen van haar pupil nippen
Waarin kalm en frivool mijn blik weerkaatst
Dan droom ik hoe wij met een ijle snik
Naar een zwevend eiland verhuizen…
flamenco
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.525 de berm plant
want ze verkiest het lijf aan lijf gevecht
toch houdt zij iets achter
in de voering van haar kameelharen mantel
knelt het vlindermes
alsof ze broedt op een ei van glas
waarin haar storm moet woeden
die veeg van pili pili om haar mondhoek
verraadt hoe ze al haar tucht
opoffert aan één gekartelde flard
die opgloeit in de pupil…
insomnia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 traag vloeibaar lood persend
met het zuigend gemurmel van bolvormig worden
ik hoorde het roest knisperen
in de onderbuik van de pompsteen
verborgen dimensies namen bezit van mij
de elementen baarden akoestische ruimte
grenzen rekkend vanaf mijn huid tastbaar
als een groeiend lichaam zonder grond
tot het sleutelgat me aankeek
met de pupil…
spot en spel
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.485 Je grimmig oog snijdt
Door merg en been en vel
Alsof je een spookhengst berijdt
De iris smeult, de pupil laait
Ik begrijp geen grein van dit giftig spel
De mistflard die in mijn kop verwaait
Ik vlucht onder mijn donsdeken
Tel snuivende rammen tot ik slaap
Ze vermenigvuldigen in een luchtbel
Hollen dartel naar een rillend schaap
Het lijkt…
Zonder je
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
3.604 hoe ik van je hou
Mijn ziel verbaast zich over zichzelf
Mijn gedichten wonen in de tuin van je ogen
Zonder je ogen kan ik geen gedichten schrijven
Door je verliefdheid wordt de zon rood
En de hemel wordt schoon en onbegrensd
Vanaf het begin van je liefde
Begint al het water van de zeeën in je ogen te verdrinken
Ik hoop dat je de pupil…
moederinstinct
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Zie d’aarde de benevelde blauwe pupil
het getroebleerde hemelsoog
zij draagt haar bril voor ons bestwil,
breekt het hardste licht in het glas tot een regenboog
af en toe trekt ze haar vochtige ooglid dicht met vertoornd hart
de overvloedige tranennevel wit en grijs soms crêmezwart,
tot haar bloedvaten klaren de iris in blauwwitte levenskoralen…
Alleen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 spot ik
of meen ik dat
geen idee
ondanks mijn spottend antwoord dringt die blik binnen
ze lezen
ze weten
ze snappen
ze begrijpen
en ze minachten al mijn gedachten
ze minachten mijn manier van leven, mijn manier van denken
en nu snap ik het
ze zoeken
ze verlangen te weten wat er speelt
ze proberen te doorgronden
en terwijl ik naar die pupil…
Mijmering?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 op de wanden van de ziel
projectie van een wereld, weerkaatst
in het licht van een pupil en voeden zal,
daardoor de verste steen zich hoeden
moet voor elke diamant die met de
blote hand in bloed gedolven is
de bruid verbergt haar gouden vlies,
Pan bespeelt zijn fluit zonder gaten
het geluid veroorzaakt een lichte bries,
stuwdam tegen…
Gedoofde sterren
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.492 een zware storm
van erotiek op komst
verdrinkend in jouw veranderende iris
geef ik me machteloos gelukzalig over
het weeë gezapige gevoel
van het samensmelten
tijdens het houden van
in elkaar uit elkaar
Aangetrokken wederzijds starend
neus tegen neus in ons eigen anders blauw
de mijne fel grijsblauw
met een eeuwige ster als pupil…
De Wereld ben jij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.462 verliefdheid
De wereld ben jij, onze kleine lieve meid
Het prille geluk, alias ‘de Wereld’
Lacht kuiltjes voor ons in haar wangen
Altijd lief, vaak ondeugend, soms stout
De wereld heeft haar eigen belangen
Ik zie de wereld door nieuwe ogen
Mijn nieuwe wereld is nog zo pril
Onpeilbare liefde voor iets zo eigen
Ik kijk, zie, herken mezelf in haar pupil…
Afscheid
gedicht
2.3 met 193 stemmen
94.028 Graniet: pupil en iris rood.
‘Maar alles blijft zoals het is: ik ben de Moeder en men
heeft mij lief.’
De deurpost, jaren later.…
Geportretteerd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
522 Het daglicht verblindt mijn pupil
de schaduw van mijn dagdromen.
Ik beschilder jouw contouren
om toch steeds bij je te komen.
Ik leef terwijl ik aan jou denk
met herinnering en wijzers.
Ze staan stil in verleden tijd
deze wond kent geen pleisters.
Vier woorden die jij fluisterde
broos in mijn oor als porselein.…