inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 65489):

moederinstinct

Zie d’aarde de benevelde blauwe pupil
het getroebleerde hemelsoog
zij draagt haar bril voor ons bestwil,
breekt het hardste licht in het glas tot een regenboog

af en toe trekt ze haar vochtige ooglid dicht met vertoornd hart
de overvloedige tranennevel wit en grijs soms crêmezwart,
tot haar bloedvaten klaren de iris in blauwwitte levenskoralen
en als de zon dan komt pralen, kan ze weer diep ademhalen

de maan wil ons glinsterend zilverig de slaap voorhouden
haar kinderen slingerend naar ‘t diepe oogzwart
eigenlijk zou ze het liefst het verre zicht onthouden
raar dan als de nacht dan komt is haar heldere blik zo pikzwart,
want weet je, plichtmatig wil ze 's nachts een oogje in het zeil houden

Schrijver: Emiel Warswater, 8 nov. 2017


Geplaatst in de categorie: algemeen

4,0 met 2 stemmen 202



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Hilly Nicolay
Datum:18 dec. 2017
Bericht:De regenboog, de zon, de maan, het broodnodige licht. Het is er voor ons.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)