inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 65976):

insomnia

De maan was vol en zwaar drukkend
ik kreeg geen verlichting geen slaap
het huis kwam tot leven insomnia

de klokken tikten de koffiezet tikte
de planken op de bovenverdieping kraakten
de boog van de keukenkraan keek me aan
wees naar de vloer en nog dieper onder de grond

ik hoorde het steunen van de aarde
wellend duwend naar boven druppel
na druppel traag vloeibaar lood persend
met het zuigend gemurmel van bolvormig worden
ik hoorde het roest knisperen
in de onderbuik van de pompsteen

verborgen dimensies namen bezit van mij
de elementen baarden akoestische ruimte
grenzen rekkend vanaf mijn huid tastbaar
als een groeiend lichaam zonder grond

tot het sleutelgat me aankeek
met de pupil van ontwakend daglicht

Schrijver: Emiel Warswater, 14 dec. 2017


Geplaatst in de categorie: tijd

3,8 met 4 stemmen 110



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:geeraardt
Datum:14 dec. 2017
Bericht:Dit geeft de slapeloze nachtelijke uren goed weer.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)