332 resultaten.
Ik, de dieren en het meisje.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
743 Er zitten eksters op het dak
zo van die harteloze krengen
die niks als deernis komen brengen
voorlopig houden z'hun gemak.
Er kruipen mieren op mijn borst,
ik vraag me af wat is hun streven
waarom dat naarstig jachtig leven
van al dat peinzen krijg ik dorst.
Er zit een jakhals in mijn hoofd
wat wil dat beest wil toch graag ontsnappen…
Denkbeeldige spagaat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 Soms zijn er die dagen
Schijnbaar door de zon gespreid
Oneffenheid zelfs kan men kwijt
Dan is de heimwee niet te dragen
Altijd wenkt het zolderkabinet
Gebotteld per termijn
In ragfijn mijn en dijn
Met de kneedbaarheid der wet
Een tijdloos verschiet
Is mogelijk een uitzichtpunt
Dat perspectieven biedt
Maar zelfs dit onzinnig lied
Weloverwogen…
ik weet
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
333 ik weet
dat jij weet
dat ik weet
wat jij weet
wat zij niet
weten kan
anders dan
van jou als
het vals is
dat jij niet
zegt dat ik
weet dat jij
weet dat ik
weet wat jij
weet van mij
dat zij niet
weet wat ik
alleen weet…
Bach op repeat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
272 met mijn eigen playlist van Bach op repeat
de gordijnen dicht zodat niemand mij ziet
al hoor ik de auto’s op de natte straat toch
nog immer word ik meegezogen in de tijd
van verdwijnen in mist der verloren strijd
als de verdorven nimf die ik niet wilde zijn
pijn klimt langs zijn onnavolgbare ladders
met vrije vallen en ongelimiteerde adders…
regen in november
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
256 vanaf de kokosmat kijk ik
door patronen in groen voordeurglas
naar de bruine wereld buiten
nog geen benul van het fluiten
veroorzaakt door de wind
door de kieren en niet-sluitende kozijnen
deze keelschrapende taal verwaait
in de striemende vlagen
van beklagenswaardige betekenisloosheid
totdat de kapstok in de pluggen hangt
de angst…
naamloze ruimte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
338 vanuit deze onwelluidende positie
weggedoken in tweedehands frictie
achter categorisch gesloten gordijnen
reikt zijn hand door verleden tijden
een wondloos gezicht dat verschijnt
in kwatrijnen te dromen uitwijding
een doorschijnende mantel en liefde
als vergeefs versluierd woordenleed
het draait niet om verschoonde voeten
het loon dat…
denken en zien
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
349 ik kan alles de hele dag denken
ik denk alles de hele dag door
door de dag denk ik alles
alles kan
denk ik door de dag
hij kan alles de hele dag zien
hij ziet alles de hele dag door
door de dag ziet hij alles
alles kan
ziet hij door de dag
wij kunnen alles de hele dag
denken en zien
wij denken en zien alles
de hele dag door
door…
allicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
442 iemand kan mezelf uittekenen
in almaar zeldzamer licht
dit aan de hand van de stem
waarvoor ik ben gezwicht
door voelbaar te fluisteren
dat gedempt ademen betekent
in de val van de avond is alles
vertrouwd, niets vanzelfsprekend…
De schrijvende hand
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
438 De schrijvende hand
die kan geloven;
al was het maar in vrolijke magie,
de betovering van zwevende woorden
over hooggespannen,
door koren gezongen verwachtingen,
florerende zinnen
die de liefde zelf meer beminnen
dan de waarheid dragen kan.
Het wikkende hoofd
dat loslaten kan
en rollen over heuvels der fantasie;
gekanaliseerde dubbele…
ook toen dacht ik al
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
265 ook toen dacht ik al
felle kleuren veranderen zo snel
dat zelfs de hel van Jheronimus
deze klus niet zo rap klaren zou
de lucht onwaarachtig zwaar
achterlatend in donkerder blauw
dan waar die heldere ogen van jou
slechts verbouwereerd reageren
konden
ook toen stond ik al
onderhevig aan stevige uitval
vreemde wezens in jouw bosch
los te…
revisie: ‘zweten zul je; jij!’
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
260 alle perspectieven die je hebt ingenomen
de wolken tot op het bot binnenstebuiten
gekeerd tegen onmogelijke stellingnamen
alle berekende lettergrepen ingeklonken
tussen de straatstenen als open wonden
-waar jíj zo snel mogelijk vandaan wilde!
alle trillingen uit verledens klinken door
in flinke wortels als verborgen verzinsels
gegrond verbeten…
voorheen wemelde het
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
273 voorheen wemelde het
buiten van anderen
naar binnen in mij
waar alles en iedereen
zich vrij nestelde
op vertakkingen van
míjn corpus callosum
intussen dus
hang ik hier afgedankt
zonder lumpsumvergoeding
voor iets noch iemand
aan de rand van het ravijn
een diepere bedoeling
zoekend voor dit zijn
de doorwoekerende tijd
in onbepaaldheid…
vreemdelanders
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
317 Lange tijd heb ik gedacht dat
dichters mensen met gevoel
zouden zijn, zoals ik: altijd oog
voor de noden van een ander;
in staat ieder perspectief in te
nemen, zien door alle brillen
van verschillende levensfases;
niet schrikken van een casus
meer of minder over kinderen
en moord, vrouwenmarteling
en moord; zoeken naar woord
na woord om…
in extremis (zweef even voort)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
276 Kijk, dacht ik
hoewel ik niks laat zien
want ik hoef mij zeker niet
in kinky outfits te hijsen om iets te bewijzen
wat nooit
maar dan ook nooit
never nooit niet
zal zijn omdat iemand mijn
vrijheid gaat beknotten
een zotte vlotte haarstijl verlangt
mij bang maakt en laat kwijlen
wat jullie, ijdele taalfrutselaars opschrikt
van de vertrouwde…
help ons stranden
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
321 help ons stranden
aan deze kust zonder goden
als tijddodende verzanding
als ebgolven aanspoelen
als weekdieren wegzakken
in zanderige banken
in een tent op het strand
laat ons het zout zoet smaken
helmgrassen de wind bedaren
als opklarende mantelmeeuwen
als voor scheidende wolken
als met steile duiken omlijsten
stook de branding…
‘t waren vaak hun stemmen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
343 ‘t waren vaak hun stemmen
gedragen door overtuiging
die mij door de tijd heen
dat gevoel van thuiskomen
schonken in mijn schoot
’t moet zo’n seizoen geweest zijn
om vragen rond de werkelijkheid
die onvermijdelijk komen zouden
met een betrouwbaar ogend verhaal
een levensgeschiedenisbos in te sturen
’t is een tigste natuur geworden
die…
Waar niemand het ziet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
409 We vechten elke dag.
Dat zeggen ze.
Maar niemand ziet
wat er in ons beweegt.
De kleine breuken.
De vragen die blijven hangen.
De blik in de spiegel
die je liever ontwijkt.
Het zijn die kleine dingen
die vastklampen
aan de rand van je gedachten:
twijfel,
schuld,
oud zeer dat nooit
zijn naam is kwijtgeraakt.
Maar de echte confrontatie…
op zoek naar een glimp
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
342 op zoek naar een glimp
in de ondergaande zon
die hen toch anders zag
vanuit diens perspectief
toen handen nog dansten
als vogels op winterwind
had ik dan willen zeggen
over plichtplegingen heen
ergens door dat gekwetter
vervliegt elk idee van tijd
verloor het strand terrein
aan land kruipt het water
wij zwommen daar maar
op lange…
'vers uit de struik'
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
456 meer dan een classicus als oppaspapa
en een ondoorgrondelijke snarengod
als pseudopater familias had ik nooit
moeder moet een loeder zijn geweest
een kleintje onbeschermd in de berm
bij een duivels kruispunt achterlatend
‘vers uit de struik’ bleef het adagium
terwijl de doornwonden nog heelden
vonden kwelende dichters mijn naam
door…
waar ik vandaan kom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
348 armen langs de rivier
mijn lichaam stroomt
waar ik vandaan kom
zal alles anders wezen
de hoofden in wolken
verdwaasd vervlogen
waar ik vandaan kom
is ieder wezen anders
op de verkregen benen
heel kort als evenbeeld
waar ik vandaan kom
in wezen anders niets
harten achter alle dijken
tegen klotsende vloeden
waar ik vandaan…
De gang door mijn verleden
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
352 De gang door mijn verleden
kent vele gesloten deuren,
dichtgemetselde doorkijkjes,
lijken misschien wel
in weggewerkte kasten.
De vloer ligt wisselend bezaaid
met klinkklare kletskoek,
vurige vreemdelingenhaat,
onvolprezen voorwendselen,
grenzeloosheid in ruime mate,
om over schreden niet te spreken.
De muren spreken met tongen
verwikkeld…
Afgesloten van de wereld
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
334 Afgesloten van de wereld
door kale takken;
geen geritsel van bladeren,
geen buigen van doornen.
De stille druk van de winter,
de zon lijkt te sterven;
na de schoot van het begin
keert de donkere diepte weer.
De duisternis smaakt naar mos,
geen tijd weegt het oordeel;
dromen hersteld in de wortels,
gescheiden van de wereld.
Wachtend…
wat hij altijd al wilde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
307 Dit is wat hij altijd al wilde
niks worden, maar zijn
zich in alle ruimte wentelen
het donker tegemoet treden
met goed genoeg gemoed
de gloed van het zwart voelen
in vloeiende handbewegingen
veranderingen teweegbrengen
aan de verengde werkelijkheid.
Wat hij al zo lang wil zijn
wat hij bij geboorte al was
een zuiver geluid tegen…
Als, dan; en andere nonsens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
306 Als ik in de woorden van nu
het gelogen verleden lezen blijf,
zie ik niet waar de toekomst over gaat;
als ik die bril van het aangeleerde,
die verkleuring door wenselijkheid,
niet afzetten wil tegen inhoudsloze taal;
als ik mijn fantasie boven de realiteit stel,
mijn gevoel laat prevaleren,
in plaats van het verstand te waarderen;…
uit zichzelf
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
341 uit hoge verwachtingen
uit valse hoop
uit een dode hoek
uit te vroege veren
uit bittere noodzaak
uit overlevingsdrang
uit de buik
uit die handen
uit de houdgreep
uit verstikkende banden
uit de onwaarachtigheid
uit onvermogen
uit de geïnduceerde schuld
uit die ketenen gebroken
uit puur zelfbehoud
uit waardigheidsbelang…
als je eenmaal weet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
256 als je eenmaal weet
hoe de trappen klinken
vanachter de gesloten deur
als je eenmaal weet
welke stappen overgeslagen worden
op de schreden naar beneden
als je eenmaal weet
dat diep in je afwezige zelf
wel een vredige ruimte bestaat
als je eenmaal weet
waar die sleutel zich bevindt
en werkelijkheid binnendringt
als je eenmaal weet…
vol vergeten tranen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
259 Met blanco blik staar ik
zelfverklaard
naar dit refrein van herhalingen
of ik deze cycli doorbreken kon
alle woorden vermijden
die voortkwamen uit catastrofes
danwel overdracht voorkomen
door de kunst van het lijden te weerstaan
mijn spiegelbeeld reflecterend
ingezaaid en wel
alle ouwe shit laten composteren
ver van het nu en dan…
Door zijn vingertoppen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
321 Door zijn vingertoppen
stromen levensechte beelden
belevenissen van mensen
zijn oprechte zijn
soms muizenissende goden
op hun eeuwige hobbelwegen
in springlevende doodsnood
onder goud-beloofde hemelen.
Tussen de resterende bloemen
strooit hij rijkelijk met mildheid
in trillerige pastelkrijtlijnen
elke zin rond-uit-geschreven
of natuurkundig…
Waarom zou hij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 Als jij je de straat nog herinnert
het zicht vanuit het raam
van een slaap-
woon-
voor zijn part één
badkamer als verzamelnaam
voor meerdere mogelijkheden
vanaf een zoveelste verdieping
of lager
de dagen en nachtenlang
voor je blijft zien
over de daken van schuurtjes
kijkend
onderbuurtjes uit de wijken
hoe ver je reiken kon
al vliegend…
Perpetuum
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
114 hij vond in het gras wat niet af was
ogen dicht oneindig vergezicht
begint het begin bij wat is,
wie hij is en wat dat is
eigen overstijgen en door anderen zien
ontdenken, doen wie we zonder zijn
achteruit dalend wenteltrappen,
diepten
niet betreden of moed indrinken
we ontdiggelen scherven tot vazen
stil even...
tot er van taal…