143 resultaten.
Heuvels
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
876 Heuvels lijken te dalen
grond verschuift langzaam
en drijft weg in de stroom
van rood water.
Het rode water
volgespuwd met liefde
sleurt je mee naar gebieden
waarvan je nooit wist
dat zij bestonden.
Het bijna vlakke land
ligt er verlaten bij
zo zonder obstakels
is de weg vrij.…
Zonder
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.101 Praten zonder woorden,
huilen zonder tranen,
klimmen zonder koorden,
het alles is zo veel te lief
om te kunnen argwanen.
Knippen zonder schaar,
zingen zonder stem,
het doen veranderen
zonder enig gebaar.…
En opnieuw
hartenkreet
1.3 met 11 stemmen
1.506 proef je het bitter
van het vergaan,
hoor je het gezang nog
van de vorige lente?
maar ergens windt zich weer op
de herhaling van de wijzers
die opnieuw hun ronde draaien
en opnieuw hun slag slaan
langzaam hun routine afgaan
niet het kleinste detail wordt
overgeslagen, niet het verse
wat uit de grond zal komen
langzaamaan ontstaat…
Verspeeld
hartenkreet
2.0 met 19 stemmen
2.610 heb het al achter me gelaten
ook al staat het overal nog op
de muren geschilderd,
ook al staat het nog gegrift
op banken, tafels, planken
je zag enkel mijn schulp,
waar ik al die tijd in kroop
je zag enkel mij verdorren
in de late herfst avond
het doet me nog steeds
de sporen bij elkaar zoeken
maar elke aanwijzing zegt me
met trillende…
Goddelijke handen
hartenkreet
2.2 met 16 stemmen
2.502 Vaal en van nicotine gegeeld
in elkaar gevouwen
rond, maar toch zo
verdeeld
als ik ze zie
-achter je rug-,
luiwammes ik
voorzichtig
heen en weer
in hun zachte bedding.
Je vingers ik leg ze
als lakens opzij.
Ik rek me rijkelijk uit,
zo veilig en warm
omvatten ze mij.…
Ik bewonder januari
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
931 ik bewonder januari
om de scherpe
vliegtuigsporen
in haar blauwe lucht
en de paar witte wolkjes
die snel op worden gegeten
door haar lieve mond
ja, ik bewonder haar
en naast de donker-
bruin gekleurde vensterbank
wacht de koffiepot,
en kaneelsiroop
glijdt over de oude radiator
naar beneden
beneden waar het gras ligt
te roezemoezen…
Daar in Afrika
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
859 Wij hier in Nederland
Veilig, voedsel en school
is wat wij hebben
wij zijn ontevreden
maken onze eigen problemen
die voor ons erg zijn
Zij daar in Afrika
Onveilig, honger en geen school
is wat zij hebben
zij zijn tevreden
maken er het beste van
weten dat ze elk moment dood kunnen gaan
gaan toch gewoon door
zorgen voor elkaar
Dat moeten…
verloren in eenzaamheid
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.373 Een meisje, vrolijk
lachend naar de mensen
om haar heen
ik kijk naar haar
haar mond lacht
maar haar ogen
vertellen een ander verhaal
een verhaal van eenzaamheid
van angst, van pijn
achter dat lachende gezicht
schuilt een meisje
dat bang is
bang, om niet goed genoeg te zijn
bang, om weer teleurgesteld te worden
bang, om weer alleen te zijn…
Terugblik
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.214 Van dauwdruppels in het ochtendgroen
tot de sneeuwvlokjes die als waterbellen
langzaam neerdalend in een winterplas
op jouw grijze pluisjes wachtten.
Zo veel als de bomen en hun begroeide takken
mij wisten te vertellen van deze waarheid;
zoals de parelmoer blaadjes in de groeiende
april donkerte lichtroze kleurden, zo spraken
zwijgende…
alleen
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
1.472 ik ben alleen
alleen tegen mij doen ze gemeen
het doet pijn
om alleen te zijn
in de klas
ben ik echt niet in mijn sas
ze pesten me weer
keer op keer
niemand let op mij
ik sta er zo alleen bij
het is niet fijn
om alleen te zijn
snap jij ook wat ik bedoel
en hoe ik me voel?…
Handen.
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.440 Jouw warme handen
Sloten zich teder om die van mij.
Ze streelden mij zacht,
Ze maakten mij blij.
Jouw warme handen,
Streelden zachtjes mijn wang.
Vol liefde en voorzichtig,
Dat is iets waar ik naar verlang.
Jouw warme handen,
Nu vol vriendschap maar ook verdriet.
Dat voelde ik in mijn hartje,
Op het moment dat je mij verliet.
Die warme…
You are
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
941 Ik dacht dat ik van je hield,
dat ik alles van je wist.
Maar in dat alles wat ik dacht,
Heb ik me zwaar vergist.
Die dingen wil ik nu niet meer weten,
ik wil alles van en over je vergeten.
Je bent en blijft te leuk en te lief,
maar ondertussen ook gewoon een dief.
Je hebt me gebroken,
je zoekt het maar uit.
Ik blijf niet meer hopen,
voor…
VERA JANACOPOULOS
poëzie
3.7 met 105 stemmen
37.894 Cantilene
Ambrosia, wat vloeit mij aan?
uw schedelveld is koeler maan
en alle appels blozen
de klankgazelle die ik vond
hoe zoete zoele kindermond
van zeeschuim en van rozen
o muze in het morgenlicht
o minnares en slank gedicht
er is een god verscholen
violen vlagen op het mos
elysium, de vlinders los
en duizendjarig dolen…
Prima Vera
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 ‘Prima vera’
’t Is lente
ik hoorde reeds
het eerste vogelconcert
van merels en lijsters
maar ook hagedissen
kom, sta op, dit mag je niet missen
De eerste knoppen ontloken
’t is lente
'k word sterk door verlangen bekropen
naar de bloemblaadjes pril en lichtgroen
kom ga gauw uit je bed
ik groet met een zoen
De wilg
met zijn prachtige…
Polycythemia Vera
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
555 Mijn lever, mijn milt
hebben zich volgezogen
met veel teveel bloed
Ongeneeslijk po-
sitief, waagt hij te betwij-
felen of hij sterft
Tijd zal mij leren
wie uiteind'lijk de tango
met mij zal dansen
Tot die tijd pluk ik
de jaren die mij resten
samen met mijn lief
'k Laat mij pas kennen
als mijn lach écht gaat huilen
't Noodlot nabij…
Prima vera
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
472 Een zwakke zon was het toch zeker niet
't Was primavera, lente-euforie
Op 't BBB-feest der democratie
Dag Thierry, Wopke, Denk,
hallo boer Biet!
Come rain or shine, het was des kiezers wens
Maar of het lukken zal, dat weet geen mens
Mede geïnspireerd op het snelsonnet van Jan Bontje en
de reactie daarop van Bet Weter…
Voor hen die leven
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
777 ‘k Noem Vera Lynn en Doris Day, die twee…
Ze léven nog! Hiep, hiep, hoera, hoezee!…
Z.w.a.n.e.n.z.a.n.g....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 gebaat
'k Ben psychisch veranderd, sinds ik weet
Dat reanimatie mij niet vergeet
Echter wel de tijd, net te lang
Net op tijd voor mijn zwanenzang
Tijd heelt vele wonden; deze nooit
Deze draag ik mee tot mijn dood
Te dragen last, maar veel verkloot
Of 't regent, zonnig is, vriest of dooit
Mijn bloed soms kruipt, neemt toe, verwart
Maakt Po Vera-verhaal…
Vera’s glimlach
netgedicht
4.1 met 174 stemmen
50.641 Het mutsje is wat scheefgezakt
maar siert haar smalle hoofdje rood
kan slechts gedeeltelijk verhullen
dat er geen haren onder krullen
het onbedekte schemert bloot
De chemo liet de lokken vallen
blond dwarrelden ze op de grond
en in het duister van de nacht
bidt hoopvol kleine Vera zacht
Lieve God, maak me gezond.…
Een ander leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 Achterlijk jong was ik voor ziekte Poly-
cythemia Vera
Gelukkig veel te jong om er vroeg
aan te sterven
De tijd
die heeft, zielsgelukkig, anders beslist
Die tijd
besloot een ander leven voor mij
Een leven dat
gelukkig meer dan de moeite waard is
Tijd van vóór en tijd nadien
de tijd van vóór heb ik gehad
De tijd nadien is naar…
Thera Muzetotalloss
hartenkreet
4.7 met 15 stemmen
1.370 bloemen bloeien
Die manke Jelle die daar stond
Zijn scheve ogen, open mond
Met bloemblaadjes te stoeien
Die Suze is zijn achternicht
En alles is op hem gericht
Dat tussen twee gestoorden
De vlinders fladd'ren in het rond
Ze zitten nu waar hij net stond
Ze zijn het eens geworden
--------------------------------------
Persiflage op: Vera…
Blikvanger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Subtitel: Eye-catcher
Graag zou ik nog het
Sydney Opera House
willen beleven
bij leven en ook wel met ziekte Polycythemia Vera
Die ziekte
die Polycythemia Vera
draag 'k reeds ruim drie decennia
met mij mee
Ongeneeslijk, ongeneeslijk
hoe heeft onze Schepper/Creator zoiets kunnen bedenken
Natuurlijk begrijp ik 't creëren van vele…
Veni, Vidi, Vera!
snelsonnet
3.7 met 11 stemmen
659 Hij was al eens de best geklede man,
Maar daar kon Danny’s schoorsteen niet van roken,
Aan aandacht heeft het lange tijd ontbroken,
Sinds Roller Coaster lijkt of alles kan.
Na Queen zit voor het eerst een Zeeuwse zoon
Als koning op de muzikale troon.…
Noordernacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 gaten in de muren
Die kleine potjes van de naaste buren
Zij hoorden alles, ook gelal in kroegen
In Poelestraat, waar vindikater-luizen
De aanwas ging ontgroenen
bij Spilsluizen
En naderhand zich in triomf
ging laven
Aan rituelen bij de
Noorderhaven
De Ossenmarkt heeft voor
hen afgedaan
Die is, als Pluto, ondergronds
gegaan
Met Vera…
Visioen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
619 HULDE: VERA PAUW!…
Pastorale
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
712 -
Als Virgo prima vera laat verschijnen
en Flora verzenmaker wordt in kleur
als een versificator pastorale
komt Veritas tevoorschijn in de verzen
Dan schuilt zijn eigen waarheid in
poëmen
ex libris, als het wezen van zijn taal
en met hem spreekt ook Echo's stem boekdelen
aan deze zijde van de hemelboog
Als Iris in fictivistan hem…
langzaam geluk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
340 zelden weet iemand
hoe mooi het grazen
van de schapen klinkt
wie zag de rijzende zon
boven een nevelige heide
waar witte stipjes vreedzaam
scharrelen in pril ochtendlicht
zij weet hoe hecht
een mens kan zijn
met 250 schapen
op een heideveld
zij weet dat slechte
dagen nodig zijn om van
de mooie te kunnen genieten…
't Minste bij haar vertrek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
540 30 jaar geleden stopte mijn
hart en
devalueerde mijn geheugen
3 decennia terug, ging ik
er 2 weerom in tijd
geenszins een leugen
20 jaar geleden weer alles
op rails
ontwikkelde zich, ongeneeslijk
Polycythemia Vera met
een veel teveel aan bloed
ziekte onwezenlijk
Een ziekte zonder hoop op ge-
nezing
Een ziekte met als gevolg gebrek…
Symfonia cantonia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
550 Festina lente, 't voorjaar is nog koud
Maar 't lentefeest heeft daar geen boodschap aan
Het bot uit in de zon, bij volle maan
Staan kievitsbloem en speenkruid tussen 't hout
De prima vera lentesymfonie
Is op zichzelf an sich al een gedicht
Laat twijgen zuchten onder het gewicht
Van helleveeg en lichtkakofonie
In park cantonia - maar…
Zeg het met bloemen.
hartenkreet
4.8 met 10 stemmen
1.795 Onze Lavatera
staat nu bij Vera,
de Anamonen
heeft Astrid meegenomen.
De Angelier
is aan de zwier,
de Akalei
heeft averij.
Maar mijn
Lelietjes van Dalen
kan niemand
komen halen,
want die heb ik
voor het leven
eens aan jou
gegeven.
Gevlochten in
jouw bruidsboeket,
mijn liefste
nog ruik ik het.…