397 resultaten.
Kinderen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
475 Kinderstemmen echoën de eeuwen aan elkaar.
Een zoet gebaar, het verre verleden door de muren vertaald.
Ze blijven gekweld roepen door de schaduwen tussen de muren.
Niemand die ze horen kan,ingehaald door de tand des tijd.
Maar ik hoor ze roepen, ik hoor ze gillen
Hulpeloos staar ik met slappe armen en een leeg gezicht.
Ik staar in de schaduw van…
Wazig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Ik voel me
Vervreemd
Van mijn familie
Ik voel me
Vervreemd
Van mijn
Eigen kinderen
Afspraken
Worden
Vastgelegd
Zodat de
Feestdagen
Geregeld zijn
En ik
Voel me
Steeds
Op een
zijspoor
Staan
Nu dat de
Afspraken staan
Geeft wel
Rust
Maar mis
De connectie
Voelt alléén
En voel me
Wazig…
Eenzaamheidshaiku
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
172 Vervreemding en angst.…
La misère orange
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
439 Hij verzette zich destijds fel tegen mij
zoals bijna elke keer, datzelfde liedje
zeker, het zal wel weer blijven hangen
niks niet chillen, heart warming feesten
of daten, nooit meer op z’n Grieks of Farsi
als vogelnest voor eeuwig vleugellam
in beginsel blijft hij tegendraads
De nudistenbegrafenis viel dood
op z’n Fries
de Brabantse stervensdichter…
Voorbij de woorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
140 Misschien is taal
slechts wat wij bouwen
rondom wat wij niet kunnen
bereiken
een brug van klanken,
zorgvuldig gelegd
tussen twee oevers
die zich nooit verplaatsen
wij noemen het verstaan
wanneer woorden
de overkant bereiken
maar soms komen zij aan
als iets anders,
een vogel wordt een schaduw
een hand wordt een gebaar
de stilte…
Niet zo heel lang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Niet zo heel lang duurde het
Voor ik van de wereld
Vervreemdde -
Dat ik ook van mijzelf
Vervreemdde, mezelf
Uitsluitend nog zag als
Vreemdeling die zijn leven
Als een oud laken
Met vlekken en scheuren
Op een hoop zag vallen,
Als een man waarmee
Moeilijk te leven was,
Heeft wat meer tijd
In beslag genomen -
Nu is het zover…
Grensmoment
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
514 Blokken
Op mijn tenen lopen
Heilig resultaat
Topprestaties
Doel voor
Mijn toekomst
Beste van besten
Wil ik zijn
Moe van het altijd
Buitengesloten
En onopgemerkt zijn
Dan in de grauwe
Novemberlucht zo
Maar een grijze
Zeppelin - vervreemdend
Element verdwaald in het
Wijde landschap
Van mijn jeugd
Mijn toekomst vervreemd…
Pogen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
463 de vele keren dat ik je zocht
in de dikte van de wolken
vervormden ze tot
verre verhalen waardoor ik
nog meer vervreemdde
van de waarheid…
akelig aanwezig
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
538 zwarte taal
spreekt over kogelgaten
in de ziel van de zon
neem het maar
zoals het is
vervreemden van feiten
is altijd nog mogelijk…
Terug naar mezelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Ik ben op weg
Terug naar mezelf
Goed bezig
Goed op weg
Maar de weg
Is zo eenzaam
En voel me
Vervreemd
En verdwaald…
Tanka
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
294 Trieste vervreemding.
De gerekte lichttoortsen
maken de weg tot rivier.…
Het Ik Gevoelloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.226 Wie kent nog
De inhoud van
Zijn eigen ik
Van zelf en eigen
Totaal vervreemd
Van wie je was
En wie je werd
Op zoek naar wie
Je zijn zal
Gevoelloos
In dank opgedragen aan Els de Bruin, UMCG…
Het Ik Gevoelloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
655 Wie kent nog
De inhoud van
Zijn eigen ik
Van zelf en eigen
Totaal vervreemd
Van wie je was
En wie je werd
Op zoek naar
Wie je zijn zal
Het Ik gevoelloos
In dank opgedragen aan Els de Bruin, UMCG…
Grote ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
501 Die ogen zullen vertrouwen horen
zullen naar klanken luisteren
ze zullen geluiden waarnemen
en doen zwervers niet meer ontheemd vervreemden.…
Jij onverlaat!
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.199 Ik oordeel machtig,
hulpeloos, vervreemd,
omdat jij in m'n
verzen staat.…
Schipbreuk
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.276 Ik zou moeten zwijgen
en deze gevoelens
voorbij laten varen
vervreemd en vervlogen
een schip in de nacht
terwijl ik in schipbreuk
op jou heb gewacht…
Slijtageslag
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
521 Met langzame maar zekere tred raak ik meer en meer vervreemd
van 'vrienden' kennissen maar vooral van mijzelf.
Het is nu zelfs zo erg
dat het mobieltje
mijn vingerafdruk niet meer herkent.…
terug naar jou
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.301 je kijkt wel naar me,
maar je ziet niets
je luistert wel naar me,
maar je hoort niets
je raakt me wel aan,
maar je voelt niets
wanneer zijn wij,
zo van elkaar vervreemd,
dat het pijn doet?…
Vreemde dingen
hartenkreet
1.6 met 9 stemmen
1.547 Er was haar niks vreemd,
maar ze is nu
dermate vervreemd,
dat men
nergens meer
met haar over kan praten,
ondanks dat niets
haar vreemd was!…
De nacht een nikab
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 bewind
de nacht een nikab
met een halve maan
schuifelt zij verder,
de boerkaravaan
schuilend, verborgen,
ontheemd zijn de rijen
vervreemd en verweesd
om zich hier te vermeien
11 augustus 2019…
Leve de psychiatrie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 Loflied op haar
Die mij hielp
Terug te vinden
De oerkern van
De persoon die
Ik genoemd wordt -
Het diepste van
Dit menselijk bestaan
Waarin het kwetsbaar
Mensenkind alles dat
Eigen was genadeloos
Verloren had -
Vervreemd van wie
Hij was, wie hij werd
En wie hij zijn zou…
vervreemding en eenwording
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.978 als ik oude spullen zie
en mijn babyfoto's
mijn vader en moeder
lijkt de tijd zo vreemd
en toch zo dichtbij
ik weet: ik ben veranderd
toch is de basis al gelegd
en heb ik een stille kracht gevonden
mijn eenwording nadert
tussen gevoel en verstand
ik ben kwetsbaar maar toch weet ik
ik ben veilig en goed genoeg
na deze levensles,
na uit…
Wie ben ik?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
554 Zo vervreemdend als het is,
zo mooi het zou kunnen zijn.
Als ik maar wist
hoe ik mezelf zou kunnen zijn.…
Haar stille stem
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.380 Wie is zij
die mij ooit zo na was,
zachte woorden
fluistert zij
Ze draagt mij
over rotsige heuvels
wier toppen
mijn vleugels kneusden
Wie is zij toch
van wie ik
in mijn doofheid
ben vervreemd
In het verlangen
haar weer te kennen
wil ik luisteren naar
haar stille stem…
Deelgenoot
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.325 De nacht heeft ons vergeefs
bijeengebracht en vervreemd
van wie we waren voor elkaar
We wachten op het morgenlicht
het klepperen van een ekster
wie straks het eerst opstaat
de gordijnen openschuift
het raam wat verder openmaakt…
De duizend doden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 De duizend doden
Die ik ben gestorven
Liggen begraven
Ver achter mij
In de wereld van
Vergetelheid,
Alle momenten
Die mij van mijzelf
Vervreemdden -
Aan de einder lang
En breed verdwenen -
Zijn niet meer,
Want in het verleden
Is de tijd niet meer…
De geboorte van ruwe schaduw 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Vervreemde romantiek,
Verkochte antiek,
En dan tot bloedens toe,
Mij toe te vallen.…
Met holle schreden
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
865 Met holle schreden
zwerven jouw woorden door mijn stad.
Soms klop je aan
zo verlegen
bij ons huis.
Maar daar woont niemand meer.
Ik leef nu op kamers
bij mezelf.…
Scherven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
779 Ergens in mij
ligt een bladzij
waarop geschreven
staat
wat mij is gegeven,
mijn levensdraad.
Onthutst stel ik vast
dat niets meer past,
mijn blad is wit
de letters ontglipt.
Zij liggen
als scherpe scherven
en bederven
mijn zicht.…
herkenning
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
589 raar
nu ik weer mezelf ben
voel ik me een ander
waarin ik mezelf niet herken
juist
toen ik die ander was
voelde ik eindelijk
mijn eigen ik, mijn kern
waar
ben ik toch gebleven?
kom je heel snel terug
in mijn leven, alsjeblieft…
27.02.2004…