voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.262):

Voorbij de woorden

Misschien is taal
slechts wat wij bouwen
rondom wat wij niet kunnen
bereiken

een brug van klanken,
zorgvuldig gelegd
tussen twee oevers
die zich nooit verplaatsen

wij noemen het verstaan
wanneer woorden
de overkant bereiken

maar soms komen zij aan
als iets anders,

een vogel wordt een schaduw

een hand wordt een gebaar

de stilte die bedoeld was als
nabijheid
wordt gelezen als vertrek

er zijn ogenblikken
waarin niets vertaald hoeft

de lucht weet dan
wat de lucht betekent

een kleur
hoeft niet uitgelegd
om te blijven

een stem
kan verdwijnen
en toch ergens voortbestaan
in wat zij heeft aangeraakt

misschien verstaan wij elkaar
niet door dezelfde woorden

misschien begint begrijpen
waar woorden ophouden
te willen bewijzen
dat zij gelijk hebben

twee talen kunnen elkaar passeren
als treinen in de nacht

even licht

even gezien

vervolgens
ieder weer verder
in zijn eigen landschap

kan er
tussen twee mensen
een ogenblik bestaan
dat nergens vertaald hoeft?

een stil weten
alsof de ander
niet begrepen wordt
maar herkend

Wie werkelijk verstaat
heeft misschien
geen woorden nodig,

enkel de stilte
waarin de ander
niet langer
een vreemde taal is.

Schrijver: Silann, 30 augustus 2026


Geplaatst in de categorie: psychologie

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 10

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: