Voorbij de woorden
Misschien is taal
slechts wat wij bouwen
rondom wat wij niet kunnen
bereiken
een brug van klanken,
zorgvuldig gelegd
tussen twee oevers
die zich nooit verplaatsen
wij noemen het verstaan
wanneer woorden
de overkant bereiken
maar soms komen zij aan
als iets anders,
een vogel wordt een schaduw
een hand wordt een gebaar
de stilte die bedoeld was als
nabijheid
wordt gelezen als vertrek
er zijn ogenblikken
waarin niets vertaald hoeft
de lucht weet dan
wat de lucht betekent
een kleur
hoeft niet uitgelegd
om te blijven
een stem
kan verdwijnen
en toch ergens voortbestaan
in wat zij heeft aangeraakt
misschien verstaan wij elkaar
niet door dezelfde woorden
misschien begint begrijpen
waar woorden ophouden
te willen bewijzen
dat zij gelijk hebben
twee talen kunnen elkaar passeren
als treinen in de nacht
even licht
even gezien
vervolgens
ieder weer verder
in zijn eigen landschap
kan er
tussen twee mensen
een ogenblik bestaan
dat nergens vertaald hoeft?
een stil weten
alsof de ander
niet begrepen wordt
maar herkend
Wie werkelijk verstaat
heeft misschien
geen woorden nodig,
enkel de stilte
waarin de ander
niet langer
een vreemde taal is.
Geplaatst in de categorie: psychologie

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!