787 resultaten.
Bevlogen door tekst
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
566 zag de zon dalen
om in de tuin der poëzie
langs bladeren de vruchten
van de zomer te halen
met gefluisterde woorden
op de middagwarme wind
in accenten met rood op
wat eens lentegroen is geweest
bevlogen door tekst
reikten handen
plukgraag naar boven
maar de oogst blijkt niet rijp
ze wijkt om tot
wasdom te komen
zoals een gedicht…
Salaris, Collega's, Op straat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Salaris
Kijk de vijand
gaat weer oogsten
met hem te werken
elke dag verandert
hoogte variatie
Collega’s
Acht uur vrienden
lachen om de zaak
delen oppervlakte
gescheiden samen
tussen muren dik
Op straat
Een ogenblik
zoeken ogen naar
elkaar, het stinkt
de auto’s razen
verloren is de tijd…
Werd de hemel gekust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
485 we golfden
volgden de beweging
van eb en vloed
in totale ontspanning
stilte en rust
werd de hemel gekust
steeds trager
kabbelde dood tij
wij draaiden opzij
zagen de schepping
wonderen oogsten
hun conceptie voorbij
we zijn opgestaan
voelden intuïtief het nieuwe
leven in samen verder gaan…
Nachteloos
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.394 Wij oogsten
wat we willen.
Het licht stroomt sprakeloos.
Wij doen niet
aan de nacht.
Wij zegenen
de diepverzonken goudvis.
Ik ben subliem gezelschap
voor mijzelf.
En Peter.
Waar is Peter?
------------------------------
uit: 'Bombloesem', 2005.…
Daartussen parelt leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
408 ik eigen blauw
als basis voor
helderheid en kou
het donkere
geeft diepte in
mysterieus verdwijnen
door het lichte
sprankelt zon
zijn magisch schijnen
op pril groen
en later schaduwrijk
koel zomerloof
dat herfst belooft
in vrucht en kleur
een volle rijke oogst
groen en blauw
daartussen parelt leven
als schitterend gegeven…
HET GRAF
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.934 't Is hier, dat hij de dag, die duizend andren vrezen,
De grote dag des oogsts, reikhalzend verbeidt;
Dan zal zijn smarte zaligheid,
En elke druppel gal een druppel honing wezen.…
Mijn kleine biotoop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
519 het schrijnt
vervaagt in kleur
verdwijnt uit vorm
lost op zonder geur
nog zoemen bijen
boven de bloemenwei
maar hun oogst is schraal
door afnemende diversiteit
mijn kleine biotoop
sterft een langzame dood
imkers rouwen omdat zij hun
volkeren niet kunnen houden
monocultuur is het unieke
verkwanselen in de natuur
kijk naar kuddes…
Het regent olijven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
680 het regent olijven
tussen stukken
schroot en puin
stof van eeuwen
dwarrelt moedeloos
in de oude binnentuin
ooit waren
muren zomerwit
kleurden geuren siësta
in restanten
schrijnen zij
wat er van over is
er is geen mens
om de oogst te rapen
alleen wanhopig klagen
waar ooit stilte heerste
van de middagrust fluiten
bommen in…
Bestaan
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
655 bezinning te begrijpen
nu het vallen van de herfst op zich laat wachten
de zon zich niet laat kennen, soevereine hemelplaneet
en je wandelt in het park met die gedachten
op een bankje sluit je de mijmeringen af
met een groet aan de werkelijke dingen
van het dagelijkse leven, zoals ze worden besproken
in het dagboek van de zomer, met een oogst…
nu zomer je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
810 je koos voor wit
in nieuw beginnen
je huid was bruin
ogen zacht van binnen
lente kleedde je
prilgroen en geel
je groeide, bloeide
naar genezend heel
nu zomer je
ziet vruchten rijpen
een mooie herfst zal
de oogst doen blijven
we zullen winteren
met elkaar, wit heeft
de basis neergelegd om elk
seizoen te delen als een paar…
zomert toch het warme geel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
737 ik zag je
in de wolkenluchten
wist hoe snel
jij wilde vluchten
voor de kleur
na jarenlang
in grijs was jij
beducht voor
sprankelen in meer
dan wit en zwart alleen
je pril is groen
en zomert toch
het warme geel
dat ooit zal komen
je oogst al mooie dromen
beken maar kleur
geef warmte weer
een kans en dans
met mij van nu af…
doorbladeren
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
760 Mijn dagen krimpen
kou guurt de wereld
maar die glimlach
warmt koude botten
tot een warme dag
Onbezonnen jaren
zijn verloren gelopen
in een oogst reeds begonnen
nog voor men sprietjes
aan de einder zag
de herfst dekt kou
van de winter toe
met zijn duizendvoudig
donzen dekenpracht
die de sterke wind
ziedend zorgzaam
knisperend knus…
blonde koppen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 de stengels als navelstrengen
verbonden mer de zomeraarde
wiegen ruizend ritselend
de rijpheid van de korrels in de korenaren
de molen scheert
met zacht gezang van wind
en zachte glans op wieken
het kaf
der blonde koppen van het koren
en voorproeft de instroom van de oogst
met ronde slagen
het gulle graan tot meel vermalen
voedend de…
het is de vraag
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
753 wat zou je zeggen, vroeg de tuinman
als dit jouw laatste zomer was
hij had het wild gewas al lang gesnoeid,
geruimd wat zicht ontnam
nu wilde ze nog oogsten
om door de ingeslapen herfst te gaan
om winterwarmte te doorleven
met lief en haardvuur, rijp op alle wegen
daarna als vogels weer de lente weten
het ontwaken van onschuldig leven…
HERFSTTUIN
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
751 de bomen kaal,
de tuin gehuld in mist
de vissen dobberen lui en loom
op het trage ritme van hun kieuwen
de tuin verteert het dode blad
en gaat zichzelf vernieuwen
ik vertrappel onachtzaam
in het gras een late dwergbovist
zo tikt de klok gestaag
de seizoenen genadeloos vooruit
ik oogst de laatste vruchten,
ik wied het laatste…
stolsels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 en dan nu de vloeibare oogst
verbeteren tot meer
in zachte massa’s rozen leggen, weerbaar
door doorns- maar toch
hun geur vertelt van ooit
uitgesproken rood verkleurt
het roze beeld van kinderhandjes
rond hun zuigdot, waar wat suiker zoetig
om dit leven vraagt
een wiegje waagt te staan
in lang vergeten kamers tot de sloophamers
der…
tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 de verstrijkende tijd drijft ons
af - meer en meer -
naar het verleden
we versmelten met het decor
de sluipende tijd laat ons
in rook opgaan
we vallen niet langer samen
met wie we waren
de genadeloze tijd gumt ons
hardvochtig uit
we vervagen
tot onherkenbare contouren
treuzelend oogsten we
het laatste daglicht
totdat het leven vertrekt…
Er is een perspectief
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
645 nog pluk je
de dagen maar
het oogsten lijkt voorbij
onbekommerd
heb je nog gezomerd
met plezier en zorgenvrij
een klein stukje
oneffenheid deed jou
toen nog niet struikelen
je zocht er in
negeren liever het
ruime van de buitenkant
na een lichte hint
ben jij toch in
het ziekenhuis beland
optimistisch als altijd
maar de strijd…
De pastelletjes
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
539 de eerste kou
trekt langs je huid
met vocht
uit barre streken
de overgang
is groot van
zomerbloot naar een
wat herfstiger leven
het speelse is voorbij
maar toch liggen
de pastelletjes nog
warm licht te geuren
donker is wat
zwaarder op de hand
waar dagen korten
door lage zonnestand
de oogst is rijp
in warme kleuren
knusheid…
Geurde bloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 ik ranselde
de stam
schudde de
takken
van de olijf
tot de pijn
bloederig
rood striemde
langs mijn handen
waar ook
vorige jaren
zand kleurde
geurde bloed
in netten die
vingen waar
vrouwen zongen
bij de oogst
voordrongen
het was geen
wedijver om meer
die uit de ogen
bliksemde
maar wel het
diepgewortelde
gevoel van samen…
Haiku: boom
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
603 De oogst is binnen
appels en peren leken
weer niet op elkaar.
Het fruit van de boom
heeft zijn vruchten te danken
aan sterke wortels.…
zont zomer in jouw sierlijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
981 ik zie je vlinderzacht
weer wieken
vleugels van fluweel
je pauwenoogt
in stil genieten
terwijl je tong
de bloemen zoogt
je droogt nektar
uit hun kelken en
de kleur verschiet
bladeren verwelken
als de herfst
zijn oogst
in vruchten biedt
weer is de cirkel rond
zont zomer
in jouw sierlijkheid
voortbestaan
is de cocon
van komen…
in rijpen en begrijpen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
771 ik kan
geen blaadjes breken
van de bloem die
voor ons samen bloeide
zij kleurt het uur
waarin we groeien
geurt een koele wind in
ons lachend samen stoeien
lente bracht haar knop
in zomers openen
vergaten we de dagen
en het tikken van de klok
liefde geeft de oogst niet op
die deze herfst heeft te geven
in rijpen en begrijpen…
Jij sierde voor de knal
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
873 toch zijn er
nog knallers
mijn vuurwerk is niet op
al mijn kruit is
niet verschoten hoewel
de lontjes zijn wel kort
flits in herinnering
jij sierde voor de knal
en gaf toen alles al
pas later spatte je uiteen
fonkelde in zomerkleuren
ik oogstte al je herfstgeuren
vanavond zal ik
voor je vlammen in
het licht van nieuwe jaar…
takken ieder eigen lente
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
766 wij twijgen samen
aan een boom
maar takken ieder
eigen lente
jij bloemt
terwijl ik groen
als jij je vruchten geeft
bloei ik hoogzomer
we drinken uit
dezelfde stam omdat
die ons bekend voorkwam
wortelen in zwarte aarde
dat wat wij vergaarden
gaan we oogsten in de
mooiste herfst van ons leven
in buigzaamheid zijn wij…
Paddenstoelen in een kring
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
868 het wintert voor even
in de sporen van de herfst
rijpt het eerste wit
in een bleek ochtendzicht
nog kleurt de
oogst van de zomer
ritselt wind in
bladeren van de dromer
maar wij paddenstoelen
in een kring
laten heks en halloween
tot donker wasdom komen
kom dan mijn vorst
bevries ons maar weet dat
wij weer lente zullen leven
en…
De narcist
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.026 hij oogst lof omdat
hij zo reuze aardig is voor
andermans kinderen -
lief voor eigen kroost
levert geen applaus op, dat
is vanzelfsprekend
feest in de hel en
gieren verduisteren de dag
als het paar scheidt -
zij hertrouwt met ‘n
droogstoppel, hij met de
boze stiefmoeder
was hij spoorloos
hadden wij alsnog een super
pa gefantaseerd…
Met heg en hek
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
633 jij bloeide
in mijn cirkeltuin
en gaf seizoenen kleur
van lentelach tot
zomers lui en loom
gaf jij de middaghitte droom
oogstte donker herfstrood
legde op het winterswit
je moede hoofd te ruste
met heg en hek heb ik je voor
gevaren afgesloten mijn zorg
en liefde heeft je toen gebroken
alleen in vrijheid kan
jij groeien dan pas…
Het adagio laat trillen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 wie kent
de dirigent
van het windconcert
dat lentes tonen
preludeert in
pril ontluikend groen
het adagio laat
trillen aan de horizon
van zomers warme dag
finaleert in oogst
van geurig donkerrode
klanken in volle herfstlach
pas als de laatste toon
bevroren is klaart vorst
de twinkelende sterren
zien we hemel
in de ogen van…
Je bloesemde fel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
520 je ademde
warm en zacht
ik ging mee in je kracht
ontdooide de grond
waar ik in lente
het prille groen vond
je bloesemde fel
bloeide je bloemen
veelkleurig en snel
we zomerden samen
oneindige dagen wisten ons
nachts met koelte te laven
oogsten in roze de vrucht
die enkel de herfst kon geven
het eerste liefdeskind van ons leven…