534 resultaten.
Pastel.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
767 Ik kleurde de kust in mijn droom in pastelteinten.
Ouderwetse gevels en zelfs moderne
Zag ik in een kleurenpalet welke mij rust bracht.
Met het zachte blauw, rood en geel
Herkleurde ik alles wat door anderen
Fel gekleurd en boos bedacht was.
Harde schaduwen, zelfs in onnodig zwart,
Maakten plaats voor licht en schaduwrijk
Zacht grijs in…
Edvard Munch
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
583 De wanden van de kantine van de chocoladefabriek "Freia" in Oslo zijn beschilderd door Edvard Munch.
De fabriek wordt verkocht en men vreest voor sloop.
Het schilderij "De Schreeuw" van Munch is voor 100 miljoen euro verkocht.
---------------------------------------------
In Oslo is men hem flink aan het knijpen,
Daar zit voor kapitalen…
Bij 'Lytsewierum' van Klaas Koopmans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
593 Kijkaan, hier zie ik dus gewoon een Van Gogh
voor me, het dorpje is zwartgeverfd
en wordt beschermd door witte wolken,
die op een hemelse arm lijken,
zoals een priester de hosties zegent.
Ik mis alleen de kraaien van Van Gogh,
maar die zijn waarschijnlijk neergedaald
en eengeworden met het trieste dorpje
in berekoud Friesland, waar de vrouwen…
Toteninsel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
548 Gehuld in dampe sluier
vaart veerman weer zijn wrange vracht
door gele schijnsels van de nacht
als `s levens laatste kruier.
De zielen onder zijn gezag
zij gaan van licht naar duister
of wezenlijker juister
zij reizen naar de nieuwste dag.
De ongekende dageraad
door Charon aangeboden
hij lenigt alle noden
en lost de laatste levensdraad…
Aardevaartsdag?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 Hij schilderde een
sneeuwlicht venster
in de kobaltblauwe lucht
ervoor een wolk
een ongewone
het lijkt of Christus
in die wolk is opgenomen
en wat houdt Hij in de hand?
Onder die doorbroken lucht
kleurt bruinig rood
een waterstrook
langs okergeel
rondom oranjebruin
dat zich weerspiegelt
in het heldere water
boven rode daken
van…
Langs de wegkan
gedicht
2.0 met 3 stemmen
3.916 Langs de wegkant de sporen van je banden,
het verhaal afgesloten, de fotograaf wil
plaatjes als beloning voor de dag, zijn licht
spiegelt in de ruiten, draaft maar door,
je komt het tegen in de plassen op het dek
de dood te lezen in de trekken op je gezicht.
Morgen vers in de krant: hoe jackson Pollock
de nacht doorsneed, dat hij heeft geleefd…
Rembrandt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Rembrandt
Innemend voorspelbaar
zoals jij je haren afvuurt
op wolken zo grauw
voor altijd kwetsbaar in toedracht
opent de hemel zich breekbaar blauw
in linnen gesponnen gedachten
die nooit echt ervaring opdoen
als een kleur die niet huilt daar
de traan van je penseel gedropen
geruisloos en nat in
druppel verf tot stand kwam…
Chaos in creatie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 penselen kijken me aan
het linnen nodigt uit
om te gaan beginnen
snel de eerste streken
maar mijn vingers zijn
de vorm en kleur vergeten
ik zoek
en op het doek
staat chaos in creatie
schuif met mes
de resten weg
wat blijft krijgt adem
voelt vrij en vormt
in gemengde kleuren
mijn stillevend schilderij…
Denkraam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Hoe werk jij
Aan je verhaal?
Vraag ik de
Zevenjarige -
Ernstige bril
Op de knap
Geboetseerde neus
En kijkt mij
Vorsend aan -
Besluit mij te
Vertrouwen, en zegt
Met potlood schets
Ik en vul het
Daarna aan met
Ander materiaal
En terwijl hij dit
Aan mij vertelt
Zie ik aan z'n ogen
Dat zijn denkraam
Elk denkbeeldig…
Monet à la minute
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
694 (Een dichterlijke impressie van een meesterschilder)
Kruislings kleuren de lelies
luchtig op het stille water
De zon, het oog van Apollo, doorklieft
de atmosfeer en licht het hoofd
in een eeuwig later
Kroon en loof vleien zich tinten groen
en mijmeren stilletjes voor zich uit
De geur van kamperfoelie spreidt
zijn nevels over een pittoreske…
Tonen zetten op je ranke lijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 Geconcentreerd, bloed serieus sta je erbij, lang, slank, beheerst met ingehouden adem.
En ik zet de tonen op je lijf met flinke halen, zwieren, sla ik mijn kwast tegen het tere doek.
En jij wacht af als een halm een aar als staand riet sta je daar.
Mijn klodders raken je zachte huid je rilt en wuift, een decor van gebroken wit lijnt je lijf nog beter…
Kunstenaar in rouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
662 Zie hoe de dwaas zijn vertrouwen verwerpt
in kleuren pimpelpaars naast erwten in een vaas
het geld dat hij nooit kreeg, de vrouw die hem verliet
door liederen van de nacht, en innerlijk verdriet
een kunstenaar in rouw, de kwasten niet meer trouw
aan het verlegen heimweelied, het ego in de kou
een zolder vol met werk, het zingen zonder kerk…
voor vincent
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
867 GEDICHT OVER VINCENT VAN GOGH
altijd bezig met schilderen
zijn enige kunst en drijfveer
eenzaam en alleen
en zeer arm
alleen gesteund door zijn broer
moest hij wel krankzinnig worden
op het franse platteland
maar altijd dapper volhoudend
en zwoegend op het doek
want het moest klaar en geschilderd
zoals hij het in zijn hoofd zag…
De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.959 licht van de geopende dode formeert gezichten
die aan hem voorbijzien naar het weefsel
van schemer waarmee wij bekleed zijn
die naar hem kijken door een voor
hen nauw waarneembare scheur daarin
voor ons om ons verdwijnpunt geschikte
verdwenenen wier blikken voor een vergelijk
nog blijven haken in de schemer
als wij in een flits naakt door…
VINCENT
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
598 Voor mijn doen is het wat laat
als bewonderaar en had ik wat
meer streken nodig je te schetsen
en te eren ondanks ik je al jaren ken
je bent mijn cultuurplant onwetend
op welke manier je makkelijk bent
te bereiken: de één is de ander niet
toch ben je mijn zonnebloem
de pit die alsmaar groeit en groeit
op elke goed gedraineerde…
Zoveel Vincent te veel te veel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
537 Zundert, Saint-Rémy, Arles, Paris, Nuenen,
's Gravenhage, Londen, Bourinage, Etten,
Auvers Sur Oise
Wil ik meer schorem noemen die door
mij zijn afgeschuimd, waar mijn kwasten
canvas raakten in het groen, heb al mijn
energie erin gestoken, noppes heb ik er
verworven, het was bijna niet te doen,
geen blik, geen streling hen nog waard
waar…
Paul Gauguin aan Vincent van Gogh
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 Jouw poëtisch geschilderde
lege stoelen ogen vol hout
met riet gebonden zittingen
dus zo leeg zijn ze niet
als ik opsta vanuit die fameuze
boerenstoelen in welke vorm
dan ook en wegloop naar een plek
die jij wel of niet kunt zien
bekruipt jou dan de angst dat ik
niet zal terugkeren en voorgoed
vertrokken ben of misschien wel
dood zodat…
Ik Vincent
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
605 Droomde dat ik
in een diepe put gegleden was
als ezel met een frame
vergeeld overspannen canvas
ergens ver van thuis
op een heel breed akkerland
omringd door irissen en zonnebloemen
aardappeleters
ingesmeerd met kolengruis
blèrend omheen de rand:
wij zullen jou verdoemen
betweters applaudisseerden:
jij schildert je onkundig regelrecht…
De aardappeleters van Vincent van Gogh
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
638 Amper laat het dakraam licht door
of het met de geest iets heeft beklonken
overeenkomt met mijn streek en sfeer van:
steek het licht maar op in boerendonkerheid
de tijd speelt mee dat kleuren zijn verworpen
na de schemer van het Drentse avondrood
alsof het groen pigment zich heeft verplaatst
niet zo zeer rondom de dooie dood en dis
van meelderige…
Zowat Vincent
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
499 Rood op rood Theo
nagenoeg dronken wij ons bloed
uit broederliefde
zo wij dat deden van de Heer
dit is het allerlaatste avondmaal
bijkans een afscheidskus -na sterven
jouw echo
jouw gehele sterke rechtervoet
niet griefde
waarop alles steunde keer op keer
een verbintenis die ik je nu betaal
met mijn te vroeg ontzielde linker
het rijmt…
Vincent, help ze uit de droom
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
471 Er wordt nog steeds beweerd
alleen 'De rode wijngaard'
in mijn leven heb gesleten
kort uit de bocht…
wat weet men van mijn tekeningen
meer dan twintig zijn ervan verkocht?
wat weet men van verzoeken?
die ik in dank ontvangen mocht
hoogstwaarschijnlijk het begin van
langs mijn neus weg: acceptatie
voor mij zijn schilderijen
evenzo…
Jouw moeder Vincent ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 Het was in ons verledentijd
de gewoonte: slechte gewoonte
dat vaders hun steun en toeverlaat
met breiwerk achter de kachel verwezen
de voorgrond het bed en fornuis
de kinderen en alles dat er aanhing
behoorde bij moeder
bijzonder dat werkezels langer leven
blijkbaar kunnen mannen die druk niet aan
vertrekken eerder naar de eeuwigheid
dan…
Stil verlangen Vincent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Kun jij begrijpen
dat ondanks alle tegenslagen
ik mij terugtrek
in een moeilijk opgebouwd vermogen
van rust en stilte
waardoor het schrijven en spreken
mij bijna vergaat?
tranen troost zoeken in de geest
van de glimlach en het wenkende koren
op het gele zonnebloemenfeest?
begrijp jij misschien:
mijn toekomstige bewonderaar
bruid of…
vrouw in negligé
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
655 (bij een fictief schilderij)
fragiel het doorzichtig negligé
daaronder de roomwitte teint
van het verleidelijk vlees
de vegetariërs onder ons
zijn waarschijnlijk al
allemaal afgehaakt
de echte mannen daarentegen
houden braaf stand
al weten ze drommels goed
dat 't niet altijd zondag kan zijn…
Duizend kleuren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
694 duizend kleuren schilderen
op papier
geef ik mezelf
meditatie met verf in
ontelbare tinten
vrijgekomen in het
zwarte gat dat jij achterliet
glasraam in de Franse zon
intens lapis lazuli
fleurt mijn ziel op
ik sta niet meer
aan mijn zieke kant
mijn onvoorspelbaar lot
nu zielevreugde
op hemels niveau
Ik ga niet meer met je mee.
ik…
Palet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Diepzeeblauw zo helder van kleur
gemoed niet donker op papier
lentelichtgroen verheft mijn ziel
tilt schilderij op naar de zon
ijle tinten verlangen licht
intens en warm doorheen wat komt.
ik weet wat mooi wordt in begin
en verder zoek ik met penseel
antennes leiden naar goudgeel.…
Na het Poseren, Richard Bergh 1884
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
954 Met lijfgoed achteloos langszij
Het donkerkrullend haar wat slordig opgestoken
De blik vást koel verlangend, licht geloken
Voelt zij zich in haar simpel kleed vereerd en vrij
Hij heeft haar net met vaardig hand geportretteerd
Bespeelt nu met zijn snaren al haar zinnen
Het voorspel om tot slot háár te beminnen
Die hij bij iedre streek reeds…
Over het zelfportret
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
588 Het lastigste portret
Is het zelfportret.
Dan zal moeten blijken
of het op je gaat lijken
of wordt het een smet.
Want portretteren
is toch je binnenste buiten keren.…
Jezus in de keuken
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
729 Afwas die in
Geen maanden
Gedaan is,
Vuil verspreid
Over alles dat
Keuken heet
En wat op het
Aanrecht staat
Bedekt met
Vet en vuil -
Hier is uitbundig
Geleefd, en
Werden grenzen
Overschreden -
Maar Jij kijkt
Toe, in vrede,
In liefde, omarmt
De mens die in
Zijn eigen huis
De weg is
Kwijt geraakt…
Het achterste van je ogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
799 Stemming die je
Niet altijd onder
Controle hebt,
Buien die er
Zo nu en dan
Hopeloos met
Je vandoor gaan,
Die je overleeft
Zo lang je zelf
De controle hebt,
Je eigen tempo
En richting bepaalt -
Hier zit je voor me
Uitdagende blik in
De ogen, en toch
Laat je overduidelijk
Niet het achterste
Van je ogen zien…