640 resultaten.
Het wollig begin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 ik heb de
eerste garens
al gesponnen
uit het wollig
begin van het
nieuwe jaar
een selectie
die nog nat was
waarvan de kleuren
nog niet helemaal
pasten in het
ton sur ton van elkaar
de laatste stukjes
uit het oude jaar
heb ik wat afgeraffeld
nog net geen broddelwerk
maar niet de kwaliteit
waar ik altijd voor ga
managen van tijd…
Een laatste app
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 zij wist het
de rode draad
was eindelijk
kortgesloten
stukjes pijn
smeulden nog na
maar beëindigden
niet meer haar zijn
zoals in de
verhalen die zij de
laatste tijd in haar
huid gekerfd had
in radeloze woorden
zonder ooit contact
te krijgen met totale
onaanspreekbaarheid
zij was aan het
vervloeien zonder
de gevarenvlag…
Een wereld vol haat
netgedicht
5.0 met 93 stemmen
402 ik heb ze
verloren zien gaan
de stukjes leven
op weg naar een
bloeiend bestaan
ze knopten
voortijdig
steelden te lang
konden de lichtroof
van anderen niet aan
hun kleuren
vervaagden door
een brandende zon
guur weer vertraagde
florissante rijping alom
weer is aarde
gebarsten en in zijn
vruchtbare grond krast
klimaat desastreuze…
Als verrassing
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
793 ik heb mijn
hele leven gelopen
op zoek naar
de mooiste bloem
het liefste woord de
intrigerendste zin
voor een excellent gedicht
om dat jou
als verrassing aan
te bieden om
zo de ultieme
verbazing op je
gezicht te zien jij die
al zoveel van mij wist
jij hebt al de mooiste
stukjes van mijn ziel
gezien daar waar wij
samen opengingen…
Oneindig verlangen
netgedicht
5.0 met 257 stemmen
413 je staat
te lachen als ik
de hoek niet
durf om te gaan
ik jank als ik
door jou mijn
vingers zal branden
aan het liefste
dat mij ooit
is aangedaan
en nu bijna
voor mij staat
in separeren zijn
zinnen gevangen
is afstand praktisch
isoleren gebleken
mijn liefde zijn
de talloze stukjes
oneindig verlangen die
magisch rond je hangen…
Het geheugen van zand
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
772 Het valt in ontelbare kleine
zachte , verloren en dode stukjes
in het zand.
Daar worden die kleine, dode en verloren
stukjes
zo maar weggedrukt
Door voetstappen in het zand.
Harde en zachte voetstappen van veelmensen
in het zand.
Harde en zware voetstappen van even zoveel mensen
die pijn lijden, eenzaam zijn, verworpen werden.…
in hun lengte artistiek
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.118 handen zijn open
vingers smal toelopend
in hun lengte artistiek
het haar is uitgeplozen
gespeelde nonchalance
flirt met stukjes dramatiek
tragisch is haar oogopslag
als zij de wereld vat in een
ultieme kus met armgebaar
het glaasje port waardoor zij
na een uur of twee haar hart
uitstort staat na de lunch al klaar
het leven is…
uit haar zicht
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
836 zij is de man
genegen, hij die haar
hart hardhandig veroverde
spelt ze de aangename les
alsof ze al jaren
niet voederen, ze weet het
en toch strooit ze stukjes
geeft kleine rukjes aan
de honger van een verloren vent
die ooit anders was gewend
nu denkt in stoer en hey
niet met mij
zij maalt niet
maar draalt ook niet
wat binnen gehaald…
Verstoppertje
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
822 Misschien mag ik met poppen dollen
of kleuren kladden op papier
naar buiten voor het speelkwartier
met in mijn hand twee krentenbollen
Misschien lach ik wel om de regen
die vrolijk spettert in een sloot
en voer aan eendjes stukjes brood
die ik van moeder heb gekregen
Misschien vind ik mezelf verdwaald
in levensechte dromen
waar jaren…
Ben geen hemelpaard
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
655 ik ben geen hemelpaard
weet als geen ander
wie jouw bewaarder is
de engel die
steeds op je schouder zit
stukjes geluk vergaarde
jij draagt ze aan
met kleine deeltjes in een
goed gevoel van verder gaan
opent klavertjes van vier
papavert de bloemen
ja bloei en kom maar hier
jij voorop mijn hemelpaard
in groen en rood geef ik mezelf…
chemin de fer
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
767 nooit ergens zoveel in onbruik
geraakte stukjes spoor gezien
als onlangs in Frankrijk
restanten van idyllisch gelegen
lijntjes van weleer
waarover moeder natuur
zich met liefde ontfermt
sporen van oxidatie
op vermoeide rails geven kleur aan
woelige geschiedenis van jaren her...…
aards tranendal
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.246 gevallen en dan terug
gestuiterd, ongewenst als hij was
daar aan de andere zijde
waar zijn licht te fel nog
gaten brandde in het behang
blijven moest hij nog
een halve eeuw en 1 jaar
zoeken naar het doel
waarvoor hij werd toegevoegd
aan het zieltogend bestaan
de eeuwige rust, de jachtvelden
het zijn flarden van zijn dromen
fragiele stukjes…
wilskracht
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
720 gedachtes dwarrelen rond in
abstractie van mijn dromen
pulserende emoties in
aura van kwetsbaarheid
ik leef het léven,
ik leef in verlangen
in kleuring van het pad
waar mijn geest mee geplaveid is
observerend de volheid van mijn bestaan
waar soms stukjes afspringen
in golflengtes van mijn onwetendheid
vallend…
Als het stiller wordt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 soms lijk je
even vergeten
in de ruis van het leven
maar als het
stiller wordt
laat jij je weer weten
in de hoge lach van
een onzichtbaar kind
spelend met de wind
op zonverlichte stukjes bos
waar stof in schaduw danst
boven het warme mos
in rust kom jij nader
vult aan wat haast gestolen heeft
en zorgt dat ik weer voluit leef…
Noem het geheimen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 De wereld is verdeeld
maar ik leerde de stukjes
samen te binden
tot patronen, en toch
zag ik steeds meer verschillen
dus zocht ik naar verbinding
in godsdienst en de Ene
ziel van de mensen
waarin je geloven moet
omdat ze niet te zien is
in de verdeelde wereld
waarin ik overlevend leef en
de ander een vreemde…
Vakmanschap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 jij lichtte
altijd kleuren in
schaduwpartijen op
wat echt
van belang was kreeg
een streepje naar de top
vroeger moest men
dat uit eigen zak aan de
opdrachtgever bij betalen
maar de echte schilder
wist de talenten er
al feilloos uit te halen
hij voegde ongevraagd
zijn stukjes magie
aan de compositie toe
want vakmanschap
laat…
Zonder magie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 ik liet
mijn bord
vol dromen tot
werkelijkheid
komen maar
het smaakte
mij niet vandaar
dat ik het met
een lichte
mystiek begiet
honger deed
mij schrokken
maar de grote
brokken missen
de verfijnde smaak
dus ben ik
gaan prakken
om de realiteit
in kleine stukjes
te behappen
er waren nog
wat onverteerbare
zaken die niet echt…
Niet opgeven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
523 wat ooit bijzonder was
is verdwenen
weggevaagd
alsof het nooit
heeft bestaan
het bijzondere opgeslokt
door het alledaagse
maar het was er nog wel
een glimp schitterde
en straalde
in diepe duisternis
je zei, dat je
het ook zo voelde
maar vermorzelde
het bijzondere
smeet de stukjes weg
en verdween
nu is het weg
dat bijzondere…
Tot verbaal verhaal
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 ik heb de
emotie-
stemmingen
gepeild
oogopslagen
genoten in
hun ontdekken
van de wereld
de woordloze
lichaamstaal
van handen en
armen gezien
in hun explosieve
onmacht om tot
verbaal verhaal
te komen
heb op mijn
zwerftochten
langs wereldbekende
muziektempels
en samenkomsten
van dans toneel
de mooiste stukjes
van de hemel ervaren…
Niet opgeven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 wat ooit bijzonder was
is verdwenen
weggevaagd
alsof het nooit
heeft bestaan
het bijzondere opgeslokt
door het alledaagse
maar het was er nog wel
een glimp schitterde
en straalde
in diepe duisternis
je zei, dat je
het ook zo voelde
maar vermorzelde
het bijzondere
smeet de stukjes weg
en verdween
nu is het weg
dat bijzondere…
Oud Papier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
983 Soms heb je foto's verscheurd,
om zo de pijn in stukjes te verdelen.
Ik wou dat ik dat nu kon doen,
om zo mijn lasten te verlichten.
Maar de inkt is nog nat,
en de teksten ongelezen.
Maar jij bent er wel,
om mijn woorden aan te steken.
En al die andere vrienden,
om foto's te verscheuren.…
Restjes vrouw
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.729
smokkelt uren langs mij heen
die ik later terug vind
in abrikooskleurig ondergoed
ik draag 's avonds de verloren tijd
voor de nacht
die haastig de restjes uren ophaalt
alles uitrekt alsof ik geen vrouw ben
een dag kleedt zich, prikt zich
aan schreeuwerige prijskaartjes
raakt ziedend mijn lef aan
ik draag iets van boosheid
stukjes…
In smeltend samenzijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
541 een laatst sneeuwgordijn
rafelt losse plukjes
hagelt kleine stukjes
in smeltend samenzijn
de noordooster
klaart de lucht en
na een aard uitstralen
kunnen we de schaatsen halen
wij zijn niet uitgeblust
laten snelheid ons plezier
bepalen op sloten en kanalen
met koek en zopie in de rust
eindelijk gaat de vorst
de erfenis inschalen…
Met water vol vuur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
661 ik breek
stukjes ijs
bouw als vorst
met water vol vuur
mijn doorzichtig paleis
wind vlaagt met
sneeuw hoge muren
rondt torens
als pegels met
noordooster gesels
bij licht
van de maan
vriest mijn paleis
naar kou van de
sterren wachtend op jou
jij bent de vrouw
die het hart van de
vorst zal ontdooien
jij bloeit als lente
met…
Vergetelheid van geest
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 ik zag de eindeloze rij
zwaaiende handen
in snelle vaart wilde ik voorbij
maar moest ze
in de ogen kijken om
ook hun afscheid te begrijpen
voelde nog de warmte
van samen ook al
kende ik niet alle namen
stukjes leven kwamen
in herinnering die
oplichtten in hun blikken
weer doofden
in vergetelheid van geest
het was mooi geweest…
Illegale werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 handvol beelden
namen wij mee
de wegen lagen klaar
in een zonnig perspectief
maar wij konden
niet eens lopen
wel de hand vasthouden
in samen het beste hopen
de plaatsen zijn verdeeld
in ruimte zonder grenzen
de stemming van de dag
bepaalt zijn eigen wensen
nog koester ik mijn dromen
in parallelle tijd
geluk maken we samen
uit stukjes…
Je al hemelse blik
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
492 uiteindelijk leerde ik
alles te relativeren
geschiedenis wetenschap
beschaving en cultuur
maar als ik een uur
naar jou kijk dan
vertegenwoordig jij
pure schoonheid nu
heb stukjes ontleed
zonder jou te vergeten
als totaal beeld in
de mystiek van de tijd
uniek is je genenpatroon
rationeel en toch droom
waarin je lach straalt
tot…
over de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 als thuis mijn
vingers over stukjes
landkaart schuiven
hangt de wereld voor
zolang het duren
kan van reislust
aan elkaar
geef mij een atlas
ik draag hem op mijn
rug over de aarde
ik loop de barre
sneeuwnacht in
zoek verglaasde kiezels
in woestijnen
in mijn geest verborgen
de reiskracht
zoveel groter dan ik
mijn vingers…
De buitenkind kleuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 merkwaardig
toch hoe warm
wit licht je huid
goudbruin kan
kleuren van binnenuit
als zon gemeden wordt
door parasol of zomerloof
verschieten toch de
meeste stukjes bloot
naar alle variaties rood
pijn waarschuwt te laat
voor het goede medicijn
tegen verbranding
verkoelend smeren hoef
je niet meer te proberen
toch straalt jouw lach…
Paradijselijke momenten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
398 omdat ik
de combinaties
maak die met mijn
gedachten spelen
haren zijn kort
krullend of
watergolven
het strand en
de zee in het
blond van duinen
en stralende zon
ik hoef geen
emoties aan je lach
toe te voegen
innemend en
charmant zijn
altijd jouw grootste
troeven geweest
ik ben op zoek
in paradijselijke
momenten heb ik
stukjes…