6653 resultaten.
Als mannenprobleem, direct opgelost; Angela de Jong
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
69 In mijn perceptie, dames en heren, jongens en meisjes
en alle variaties van het menselijk bestaan
ligt de intrinsieke kracht, macht bij vrouwen
en bij vrouwen alleen, als intrinsieke vrouw geboren
het is dan ook de angst van mannen vermomd in
hun leiderschap en hun 'holy' lichaam dat leidend is
dus ook in de gezondheidszorg, de basis…
AMSTERDAM DANCE EVENT IN WESTERKERK
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
3 Ja, ja in de Wester, de Westerkerk
ja, ja, in het Godshuis, de kerk van Christus
de kerk van het Kerkkoor en de Cantorij
de kerk van de dominees en lekenprekers
ja, ja, die kerk aan de rand van de Jordaan
rode schijnwerpers laten een ander licht schijnen
enorm lawaai laten van de acoustiek niets over
gegil, gejoel, gelal en heel fijne lijfelijkheid…
De beunhazen plaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 Beunhazen met een ziel zwart als roet
azen
azen
stropen je vel van het bot
en je ziel op slot
alles staat op zijn kop
Beunhazen met een ziel zwart als roet
azen
azen
nemen hun medemensen te grazen
veranderen zwart in wit en wit in zwart
Beunhazen met een ziel zwart als roet
met een witte toet
azen
azen
hoeven zo niets aan de
penningmeester…
LEEUW van LUZERN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 Aan de rotswand ligt het stenen roofdier,
stervend, het hoofd met zware manen
op zijn poten. Dichte ogen bergen tranen
vol droeve berusting van het eed'le dier.
De voorste klauw blijft echter trots soldenier,
bewaakt zwaard en schild, zal nimmer tanen,
steeds de weg naar strijdlust en -moed banen,
het wezen houden van wachtende banier.
De…
Als ik straks ga (liedversie)
gedicht
1.4 met 18 stemmen
4.391 Wees niet boos mijn lief
Als ik straks ga ben je nog
In mij
Kwijnt het beeld van je bleek
Gelaat in schaduwen
Van tederheid
Wees niet boos mijn lief
Omdraaien en zwaaien
Zal ik niet
Als ik straks van je ga, beetje…
Schoenen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.047 neem mijn hond
slaapt zij
Als ze wakker is
geeft haar lichaamstaal
hoe haar stemming is
zij volgt wie haar voedt
een zoet volgster is
van A,H,J,en Z
haar alfabet
schooiend
zoeken naar een terloopse
aan over haar kop…
Misschien (met vleugjes straattaal)
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
3.915 Misschien was ik te skaffa
en waren mijn patta's
daardoor ineens loesoe.
Misschien kwam het door
die kaolo banga, met wie
ik vroeger panja werd,
zonder doekoe uit te geven.
Misschien had mijn beste
esahbi ze per ongeluk gepakt,
nadat hij mij gratis asi gaf.
Maar ach...
Misschien moest het wel zo zijn,
want die patta's waren wel…
Morgen is er weer een dag voor (on)beperkte Giulia
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
702 Giulia van 10
Ik ga slapen, ben pas tien
hou het voor vandaag gezien
morgen is er weer een dag
dat ik speel en leren mag
Slaapse Guilia
dank je Papa, Mama!!
Giulia van 11
Ik ga slapen ben pas elf
kies een 'nachie' voor mezelf
morgen is er weer een dag
dat ik speel en leren mag!
Slaapse Guilia
dank je Mama, Papa!!
Giulia van 12…
LAIS CCXCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 Het inzicht flitst, de schichten verblinden
en met haat zijn de randen afgezet
en met verachting wil u verbinden
verkregen kennis met de strakke wet,
het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet,
al de dingen die in 't duister zweven,
vol van wezens die er niets beleven.
Alles is nu af en om het even,
want uw leven wordt nu het gegeven
dat het…
LAIS CCXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel
van de dood die mij omsluit, ik draai om
en om de zuil van git, het is een spel,
staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom
omdat ik zoveel later dan jou kom.
De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan.
Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan.
Rest mij de nevel in jouw vilten kleed
dat ik tot golemrijk…
LAIS CCXCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Op het einde der tijden, de dood van de nacht
zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar
van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht,
mijn glans is jurk, glijdende zijde daar
als uw oker zich onthult, luid gebaar
van u in het nieuws van mijn verlatenheid.
Ik laat mij door uw leden leiden, scheid
hemel van aarde, hel van ons zijn, lik
de tong van…
LAIS CCXCVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 Fragiele stralen, noorderwind en schriel
de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt
in de magen der verdoemden, de kiel
maakt water, het zoute wordt vuur, het zand
verglijdt in de klemmende hand, de wand
stuurt leegte naar de andere wand, niets
houdt nog stand, het licht is van kant, iets
heeft in mij een pop van stro verbrand.
Ik wou je…
LAIS CCXCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 Door een veld van afgeknotte stengels,
bevroren aarde, lage zon, verblind,
verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels)
mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt
mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint.
Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up
in designated lies, my name's a stub.
Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
LAIS CCXCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Ik wil schoonheid schoonheid laten raken
jouw wimpers langs mijn lippen, wang aan oog,
zacht, jouw lichaam zee, jouw lust mijn baken:
beweging is geen doel van een betoog.
Jij bent moment waarin het toen bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
een stroom die in de stroom zichzelf herkent,
parel in de zin van jouw verlangen,
geheim…
LAIS CCXCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
447 Ik ben de bodem die ik niet bereik.
Ik ben het vallen dieper nog in 't zwart.
Ik was een daad, maar smelt als sneeuw tot slijk.
Ik was een lijf, maar ben tot naam verhard.
Ik word gezegd, gezicht, mijn boek is hard.
Wij vinden slechts elkaar in ons bestaan.
Muziek heeft ons met liefde aangedaan,
wij zoeken dat wat nimmer ergens was.
Ik ben…
LAISCCC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
406 Hun dood is die van vele werelden
kriskras kerven kervend door de harten,
is blijvend deel, leed dat zal vergelden,
aasgaten in de oogopslag, smarten
die verbinden, wonden die verharden.
Sterren zacht en zwart laten zij ontstaan,
stof tot korrels ons in ons vergaan.
Ons is de droeve pracht herinnering,
ons de luister van verdwenen bestaan.…
LAIS CCCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Jouw vingers de vlinders in mijn handen,
jouw gouden haar de stralen op mijn wang,
jouw armen omspeling van mijn wanden.
Een onuitroeibare pijn in de zang,
toen en nu, agonie die ik slaafs verlang.
Jij ziet wat jij weet, jij kent wat jij ziet,
ik zie wat ik voel en ik weet het niet.
Vóór dood het raam sluit op dit verlangen,
gun mij…
Veerkracht
snelsonnet
3.2 met 37 stemmen
3.481 In Zeeland kreeg men steeds het heen en weer,
Men klaagde over wachten in de zomer,
De files en de tochten alsmaar slomer,
Dus vaart het mooie veer vandaag niet meer.
Maar ach wat kunnen Zeeuwen zich vergissen,
Want nu pas zullen ze de boot echt missen.…
RUÏNEUS
snelsonnet
3.8 met 35 stemmen
3.404 De NASA zoekt restanten van de klap,
iets dat de oorzaak toont van het defect.
Nu is de neus van ‘t ruimteschip ontdekt,
men roemt de vinder, noemt het speurwerk knap.
Dat valt wel mee, ik raak pas opgewonden
als Michael Jacksons neus wordt teruggevonden.…
Mis(s)
snelsonnet
2.8 met 29 stemmen
2.704 Wat was er met Miss Universe toch mis?
Was zij opeens veel pondjes aangekomen
En is haar titel daarom haar ontnomen
Of klopt wat zíj zegt dat de reden is:
"Weet u waarom ik geen Miss Universe blijf?
Ik pas niet langer in dat enge keurslijf."…
ACHTER GLAS
snelsonnet
3.7 met 29 stemmen
3.279 Veel brave burgers, boeren, buitenlui
gaan naar de hoeren in de Spijkerbuurt.
Maar binnenkort wordt men daar weggestuurd.
Geen plaats meer voor een sexy winkelpui.
De laatste hoer viert straks haar jubileum
aan ‘t raam in Arnhems Openluchtmuseum.…
De dikke en de dunne
snelsonnet
3.5 met 29 stemmen
3.477 Veel Groningers, zo las ik, zijn te dik.
Dat komt misschien wel door de aardgasbaten
Waar zij natuurlijk te royaal van aten
En zo werd het hier toch nog dikke mik.
Terwijl na sluiting van de laatste mijn
De Limburgers juist uitgemergeld zijn.…
EIGEN TAART
snelsonnet
3.6 met 21 stemmen
2.996 De fax van LPF-er Moleveld,
waarin hij moslim-extremistisch hijgde
en zo Mat Herben en zichzelf bedreigde,
bestempelde de man tot anti-held.
Men noemt zo’n ding - men kent het daar al lang –
in Australië een boemerang.…
Titelgevecht
snelsonnet
4.0 met 8 stemmen
1.047 De politiek verliest zich in een vete,
Ontbloot van elk belang en alle zin,
Of Máxima misschien ooit koningin
Of toch maar ordinair prinses moet heten.
Mij maakt haar naam niet uit, op één ding na:
Dat nutteloze streepje op de a.…
Zondag
snelsonnet
2.9 met 7 stemmen
1.261 Zo'n dag waarop de thermometer stijgt
Naar waarden die wij kennen uit de tropen
Doet je weer op een mooie toekomst hopen
En zorgt dat je weer eens de kriebels krijgt.
Toch rust er op zo'n zomerdag geen zegen.
Na zonneschijn komt immers altijd regen.…
Grootkruis
snelsonnet
3.0 met 39 stemmen
2.090 Ik las dat Maxima is onderscheiden
Bij het bezoek van Spanjes koningspaar,
Hoewel ik geen verdiensten ken van haar
Behalve dat ze iemand aan kan rijden.
Maar heel misschien kreeg zij gewoon dat lintje
Om reden van de keuze van haar vrindje.…
Rode ruit
snelsonnet
4.1 met 24 stemmen
2.618 Naast Rode Kruis en Rode Halve Maan
Helpt ook de Rode Ruit in noodgevallen,
Al weet ik sinds een kijkje op de Wallen
Zelf al geruime tijd van het bestaan:
Daar zat een vrouw achter een rode ruit;
Die zag er heel erg hulpverlenend uit.…
Parton Pardon
snelsonnet
3.6 met 9 stemmen
1.613 Zo'n vrouw komt helemaal naar hier toe vliegen
Om dan bij ons te doen alsof ze zingt
Toch zijn er weinig fans bij wie het wringt
Dat Dolly daar vocaal heeft staan te liegen
'Wij voelden ons in Zwolle uitverkoren
Om haar beroemde stembanden te horen'…
De andere wereld
snelsonnet
3.5 met 23 stemmen
2.166 In het heelal is een planeet gezien
Door de geleerden die graag sterrenkijken
Die sprekend op de aarde schijnt te lijken
En waar ook mensen wonen dus misschien.
Maar als de aarde ginds tot voorbeeld strekt
Zijn wij nu evengoed door hen ontdekt.…
Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd
poëzie
4.2 met 8 stemmen
4.759 Leidsterren van mijn hoop, planeten van mijn jeugd,
Vermogen ogen schoon, in hemels vuur ontsteken,
Als gij uw vensters luikt, zo ziet men mij ontbreken
Mijns levens onderhoud, een teder-zoete vreugd.
Want gij besluit daarin een zaligende deugd,
Vriend’lijke vrolijkheid. De Min met al zijn treken,
Jok, lach, bevalligheid daarinne zijn geweken…